เลี่ยน รู้ทันพวงชมพู

ในบ้านมีต้นไม้มาก มากขนาดลูกชายบอกว่า “น้องว่ามีเป็นพัน ๆ ต้นแล้วแม่”

จริง ๆ เจ้าตัวคงนับรวมเอาต้นเล็กต้นน้อย ไม้จิ๋ว และต้นหญ้ารวมเข้าไปด้วย

 

เราสองคนเดินดูต้นไม้กันทุกเช้าเย็น ช่วงลูกปิดเทอมนี้ค่ะ

แม่ถือกรรไกรตัดแต่งต้นไม้ และพลั่วเล็ก ๆ ติดมือ ไว้พรวนดิน และ”เซาะราก”

“ภาษาแม่นะลูก ไม่รู้ว่าวิธีเพิ่มอากาศให้รากเล็ก ๆ ฝอย ๆ แบบที่แม่ทำเรียกว่าอะไร ลูกไปค้นมาบอกแม่ก็แล้วกัน”

 

เดินด้วยกัน แม่ก็เล่าประวัติต้นไม้แต่ละต้นให้ลูกฟังไปด้วย

เขายิ้มขำ ๆ เรื่อย เมื่อรู้วิธีที่แม่ใช้ช้อนไปตักต้นไม้ ต้นอ่อน ๆ มาจากวัดโน้นวัดนี้

“ต้นฝรั่งนี่ แม่เซาะ ค่อย ๆ ขุดจากองค์พระปฐมเจดีย์”

“ต้นอากาเว่ สามสี่ต้นใหญ่นี้ มาจากวัดญาณฯ”

“แม่เก็บลูกอากาเว่มาจากต้นแม่ ต้นแม่ใหญ่มาก มากเลยล่ะ”

“ต้นไทรต้นนี้มาจากริมทางของวังสวนจิตรฯ”

“ต้นบัวดิน น้าต้อมข้างบ้านให้มาเป็นขยุ้ม ถึงรอดไงลูก ปกติที่แม่ซื้อมาปลูก ไม่ค่อยรอดอยู่ยั้งยืนยงเท่ารุ่นนี้หรอก”

 

“ต้นเลี่ยนs เป็นพหูพจน์นะลูก”

“เขาเป็นต้นเก่งของบ้านเรา แม่เห็นเขาอยู่ที่ที่ดินผืนนี้ตั้งนานแล้ว แม่ยังสงสัยว่าต้นอะไรนะ มีลูกดกมาก นกมาเกาะ จิกกินลูกมันตลอด”

“ต้นเลี่ยนต้นแม่ เอ หรือพ่อ น่านะ เรียกเป็นต้นแม่ดีกว่า เคยตายไปครั้งหนึ่งนะ ตอนเราปลูกบ้าน แล้วเขาก็มีต้นทายาทให้เราอีกเยอะแยะขนาดนี้”

 

เลี่ยนในบ้าน มีทายาทให้เราหลายรุ่น

รูปทรงของต้นสวยงาม เป็นพุ่ม โตเร็ว แข็งแรง

ดอกเลี่ยนสวย สีชมพูจาง ๆ ปนฟ้าอ่อน ๆ ดอกของบางต้น ออกสีม่วงอ่อน ๆ

สวย

ดอกเล็ก ๆ เป็นกลุ่ม ๆ เลี่ยนเป็นทั้งสาวงาม สาวสวย และสาวแกร่งค่ะ ไม่ต้องดูแลเขาเลย

และเธอ เป็นสาวสวยแบบมีสมอง พร้อมคุณสมบัติดีพิเศษ เธอเป็นสมุันไพรด้วยค่ะ

ทั้ง ใบ ดอก ลูก ใช้เป็นยาได้ทั้งหมด

เลี่ยนเสียอีกที่เรายกให้เขาเป็นพี่เลี้ยง ให้ร่มเงาแก่ต้นไม้อื่น ๆ ในยามที่เราค่อย ๆ ปลูก เพาะ ตอน ปักชำ เพิ่มจำนวนต้นไม้อื่น มาเรื่อย ๆ

 

วันหนึ่งลูกชายเดินดูต้นไม้กับแม่ บอกแม่ว่า

 “แม่ น่าจะเขียน ไดอารี่ต้นไม้นะแม่”

 

 

วันนี้จึงมีบันทึกนี้ค่ะ

เลี่ยน ต้นไม้ในบ้าน-1

 

ชมภาพก่อนนะคะ