....บางสายตาที่เขามองเราเหมือนเห็นเป็นเรื่องวิตกจริตคิดไปเอง

วันี้อากาศมืดคลึ้มตั้งแต่ช่วงสาย ทำให้จิตสงบและเยือเย็นดีเหลือเกิน

...ระยะหลังๆมานี้ เริ่มรู้สึกคลายกังวลลงต่อโรคภัยที่เกิดขึ้นกับตัวเอง อารมณ์ที่เกิดขึ้นรู้ตัวว่าเดี๋ยวมันก็จะดับลงเอง

...พยายามจะไม่บอกให้ใครรู้เพราะไม่ต้องการให้ใครมากังวลหรือเป็นห่วง สมเพทเวทนาตามไปด้วย

...บางสายตาที่เขามองเราเหมือนเห็นเป็นเรื่องวิตกจริตคิดไปเอง เพราะฉะนั้นอย่าให้ใครรับรู้ แม้คนที่ใกล้ชิดเราที่สุดก็ตาม

...ถึงจะบอกจะพูดพวกเขาก็ไม่รู้สึก ไม่มีเวทนาตามที่เกิดกับเราจริงๆหรอก

...ได้แต่รับรู้ตัวเอง ดูเวทนาที่เกิดขึ้น และดับลง อยู่ตลอดเวลา

...ต่อความเป็นห่วงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เราก็ไม่สามารถรับรู้ล่วงหน้าได้

...ดูวันนี้ให้ทันจิต รู้อารมณ์ที่เกิดขึ้นเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด

สิ่งที่ผ่านมาหมด สิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตไม่รับรู้

....จะขออยู่กับปัจจุบัน....