ตัดสินใจเดินทางไปข้างหน้า วาดหวังว่าจะอดทนค้นหาใหม่ ลุกขึ้นยืนยิ้มสู้อยู่ต่อไป ดีกว่านอนถอนใจไร้งานทำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตัดสินใจเดินทางไปข้างหน้า

วาดหวังว่า จะอดทน ค้นหาใหม่

ลุกขึ้นยืนยิ้มสู้อยู่ต่อไป

ดีกว่านอนถอนใจไร้งานทำ

 

 

 

กระเป๋าเป้ คล้องไหล่ พาดไพล่หลัง

อีกกี่ครั้ง กี่คราวต้องก้าวซ้ำ

ช่างเถิดนะชาตินี้คงมีกรรม

จึงตกต่ำ ต้องกอบกู้ สู้สร้างตน

 

 

 

เพ่งแสงสี ศิวิไลซ์ ในเมืองหลวง

เหงื่อหยดร่วง ย่ำย่าง อย่างสับสน

เดินโดดเดี่ยวเคว้งคว้างกลางฝูงชน

ซ่อนแววหม่นหมองเศร้าเหมือนคราวเดิม

 

 

 

ตำแหน่งนี้ ตำแหน่งนั้น ตำแหน่งโน้น

มีรับโอน รับย้าย ไม่รับเพิ่ม

" คนของอั๊ว พอแล้ว ไม่ต้องเติม "

ชีวิตเริ่ม หดหู่ อยู่กลางกรุง

 

 

 

เขาไม่สน ปริญญา หน้าตานี้

อย่าเซ้าซี้ อธิบาย เสียให้ยุ่ง

ใบที่ยื่น ทุกที่ มีนังนุง

ที่นี่มุ่ง รับที่จบ จากนอกมา

 

 

 

ได้แต่ทอด ถอนใจ อาลัยเศร้า

นึกอยากเข้า ไปทำงานพรรค์อย่างว่า

แต่คิดแล้ว คิดอีก คิดหลายครา

กลับไปตายดีกว่ามาขายตัว

 

 

 

   

 

 

 

สันติสุข  สันติศาสนสุข  ♦♦