ณ พื้นที่แห่งนี้ เรามีนักประพันธ์ที่เก่ง ๆ อยู่หลายท่านสรุปได้ว่า (๑) บางท่านก็บันทึกด้วยบทร้อยกรองตามที่ตนเองถนัด (๒) บางท่านก็ไม่ได้บันทึกเป็นบทร้อยกรอง แต่จะนำบทร้อยกรองไปแทรกไว้ในบันทึกที่เป็นบทความ (๓)บางท่านเขียนแสดงความคิดเห็นต่อบันทึกผู้อื่นด้วยบทร้อยกรอง (๔) บางท่านเก็บบทร้อยกรองของตนเองไว้ใต้บันทึก

         วันหนึ่งฉันซอกแซก วิ่งเล่นไปในที่ต่าง ๆ เข้าบ้านโน้นออกบ้านนี้ จนได้ไปเจอสิ่งที่ใจรัก  พอใจ  ชอบ  ชื่นชม  จึงแวะเก็บเกี่ยวความชื่นใจอยู่นานมาก นั่นคือบทร้อยกรองประเภท "ฉันท์"  ซึ่งหาอ่านได้ไม่ง่ายนัก และเจ้าของบทประพันธ์เองก็มิได้บันทึกเผยแพร่ (หรืออาจเผยแพร่แล้วฉันไม่ทันเหตุการณ์)ในหมู่บ้านแห่งนี้ ที่บ้านหลังนี้ค่ะ 

Ico256

http://gotoknow.org/profile/pramahavinai101

อินทรวิเชียรฉันท์ 

   ข่าวว่าจะแต่งงาน    สิละคานฤคุณครู

รูปร่างก็พอดู   สละโสดสิยินดี

อยู่นานจะแก่เกิน  มน(มะ-นะ)เพลินมิเปรมปรีดิ์

จงสุขสวัสดี     ผิว(ผิ-วะ)ทุกข์สลายคลาย

อยู่เดียวก็อ้างว้าง    วรนางก็เปลี่ยวกาย

ความสวยจะเสื่อมคลาย  และมลายลุตามวัย

รูปร่างก็เสื่อมโทรม  จะชโลมบ่ห่อนใส

ความดีสิจับใจ   นฤมลจะงดงาม

                                  "...พระมหาวินัย..."

                                  ๑๕ กุมภาพันธ์ ๕๔

  สยามมณีฉันท์ ๘   : สตรีสวย....

                         

สตรีจะสวยก็ด้วยหทัย    กมลจะใสเพราะได้ตริตรอง

  บุรุษสิหมายชะม้ายจะมอง   จะร่วมจะครองเพราะน้องอนงค์

 จะแต่งจะรักประจักษ์แถลง   มิคลามิแคลงแสดงประสงค์

  จะผูกฤพันจะมั่นฤคง   จะยืนฤยงอนงค์ฤดี

  สตรีจะงาม ณ ยามประจักษ์   บุรุษจะรักสมัครมิหน

บุรุษจะหลงอนงค์สตรี    เพราะทรามฤดีฉะนี้ฤทัย

                                                   "...พระมหาวินัย..."

                                                        ๒๔  มีนาคม ๕๔

                                         

                            

 ภุชงคประยาตฉันท์ ๑๒

 ๏กมลน้องสิหมองหม่น มิยินยล ณ ชายใด

           ประสบการณ์ก็ผ่านไป         บ่ห่อนลืมเพราะชายเชือน

           อดีตกาลมิผ่านเปล่า            อนงค์เศร้ามิรู้เลือน

           อนงค์น้องก็ทำเหมือน          มิหวั่นไหวและชินชา

           บุรุษหนุ่มก็พากเพียร           แวะวนเวียนมิสร่างซา

           ประเล้าโลมมิเหนื่อยล้า        สมัครรักเสนอตน

           มนัสน้องฤทนทาน               มิอาจต้านและจำนน

           บุรุษหนุ่มสิได้ยล                 อนงค์น้องก็เปลี่ยนไป

                                                  "...พระมหาวินัย..."

                                                    ๒๖ มีนาคม ๕๔