ที่แต่งไว้ถูกใจฉันแต่ไม่ถูกต้องฉันท์ เพิ่งเห็นบันทึกนี้ก็วันนี้ คุณครูแอบไปเก็บมา ฉันท์นี้ไม่ได้แสดงในบันทึกที่ไหน ปรารภครูผู้หญิงรุ่นพี่ที่คุ้นเคยกันคนนึงจะแต่งงาน แต่ไม่บอกให้ทราบ..(สมัครมิหนี)  ที่จริงก็ไม่ใช่กวีอะไรหรอก คงจะเป็นกระวีกระวาดมากกว่า เรื่องร้อยกรองขอออกตัวด้วยกลอนนี้..

                                   

                       นำภาษามาร้อยเรียงเพียงตัวอย่าง       

                 พอเป็นทางการประพันธ์อันสดใส

                 ยามที่ว่างจากการเรียนขีดเขียนไป       

                 สะสมไว้เป็นผลงานการประพันธ์

 

                       แม้ไม่เพราะเหมือนกวีที่โดดเด่น         

                แต่ก็เป็นความภูมิใจที่ใฝ่ฝัน

                แม้ไม่ใช่กวีศรีสำคัญ                     

                แต่ว่าฉ้นก็รู้เรื่องเบื้องกานท์กลอน

 

                   ตัวฉันเองก็มีครูผู้สอนสั่ง                   

               เคยได้ฟังครูแนะนำพร่ำสั่งสอน

               ได้ความรู้จากคุณครูผู้อาทร               

               เป็นดังพรได้ต่อยอดตลอดกาล

                        

                    กลอนที่แต่งแม้ไม่ซึ้งถึงขนาด            

              เพราะว่าขาดทำนองร้องขับขาน

              สามสองสามงามดีชี้คำกานท์              

              คือตำนานกลอนสุภาพซาบซึ้งใจ

                                           

                                             พระมหาวินัย

                                        ศุกร์ ที่ ๑๘ ก.พ. ๕๔