วันนี้ได้เห็นกล้วยน้ำว้าที่ลูกอ้วนมากที่สุดที่เคยเห็นมา และที่น่าดีใจยิ่งกว่านั้นก็คือ มันคือผลผลิตที่เราขุดเอาหน่อมาปลูกเองกับมือ เริ่มลงเป็นต้นไม้ต้นแรกๆของบ้าน แล้วก็ทำเหมือนกับต้นไม้ทุกต้นที่ปลูกคือ ติดตามถ่ายภาพเขาเก็บไว้ พอมาได้เห็นผลในวันนี้ก็เลยได้โอกาสกลับไปย้อนดูความเจริญเติบโตของเขา ตอนแรกๆที่เขาค่อยๆผลิใบนั้นเป็นช่วงที่เห่ออยู่ค่ะ มีรูปเยอะเชียว แต่พอเวลาผ่านไปที่เขาโตขึ้นมีหน่อเล็กๆแตกออกมาใต้ต้น เราถกทิ้งไปบ้างแต่ก็ยังหลงเหลืออยู่เป็นกอใหญ่ หลังๆเผลอไปหน่อยเดียว ไม่ค่อยได้เก็บภาพ เพราะเขาสูงใหญ่แถมใบดกหนา ต้องคอยตัดทิ้งเพราะเขาเที่ยวบังแดดเพื่อนๆข้างเคียง มาเห็นอีกทีเมื่อต้นปีก็ยังไม่เห็นเครือแต่มาอีกไม่กี่เดือน เขาก็มีลูกมหึมา มีทั้งหมด 7 หวี น่าชื่นใจจริงๆค่ะ ตอนนี้ก็แค่รอให้เขาสุกเหลืองเพื่อชิมรส อ.จันบอกว่ามีลูกหนึ่งที่เหลืองปริแล้วจึงตัดลงมาจากต้น (ปลูกบ้านเราแต่ลูกทั้งเครือหย่อนอยู่ในบ้านอ.จันค่ะ
เก็บความเป็นไปของเขามาบันทึกไว้เป็นเครื่องเตือนใจค่ะ ว่าปลูกกล้วยไม่ยากสักนิด
กล้วยอวบสวย น่ากินจัง
หว่านพืชเช่นใดย่อมได้ผลเช่นนั้น
พระว่าอย่างนั้น อิอิ
ชอบกินกล้วยน้ำว้ามากๆ
น่าชื่นใจผลงานนะคะ
ผลของการดูแลดี ก็จะได้รับผลดีๆตอบแทน
สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะพี่โอ๋
เห็นผลงานกล้วยอวบอิ่ม น่าลิ้มลอง จังค่ะ
ส่งความคิดถึง เป็นกำลังใจกับการงาน รักษาสุขภาพเช่นเคยนะคะ
แวะมาดูต้นกล้วยยักษ์ของครอบครัวพี่โอ๋+พี่เล็ก
คิดถึงครับ
ดีจังปลูกจนได้กินลูกอ้วนๆอร่อยมากมายนะคะ ที่บ้านเชียงใหม่ที่พี่ดาอยู่หมดสิทธิ์ปลูกกล้วยค่ะ แต่ก็คิดอยู่อาจจะปลูกพันธุ์กล้วยแคระในกระถางเพราะมีเพื่อนปลูกกำลังลุ้นออกปลี กล้วยแคระออกลูกได้เช่นกันพี่ดาเคยเห็นที่พืชสวนโลกค่ะ แต่คงต้องปลูกลงดิน ลูกใหญ่ไม่แคระตามต้น
สมเป็นนักวิทยาศาสตร์คนเก่งคะพี่โอ๋ ติดตามตั้งแต่เป็นต้นน้อยๆ จนออกลูกโตๆ ได้ไอเดีย คนปลูกผลไม้กินเอง น่าจะทำบ้าง เพราะเห็นแล้วชื่นใจ แถมภาพให้เรียนรู้ ปลูกมุมไหน อย่างไร และโดยใคร :)
ขออนุญาตนำไปไว้ที่บันทึกเกี่ยวข้องเรื่องหัวปลีสมุนไพรเป็นยา
ลดน้ำตาลในเลือดผู้ป่วยเบาหวานด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ