"... ความสุขไม่ใช่เรื่องไกลตัว ง่าย ๆ แค่เพียงหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หยุดพักกับใจตัวเองอย่างมีสติ ตัวสติจึงเป็นยาวิเศษสุดที่สามารถนำมาปรุงเป็นยากำจัดทุกข์ และเป็นยาสร้างสุขได้ง่าย ๆ โดยเริ่มจากใจของเราเอง ..."

ผมเขียนบล็อกและบันทึกใน Gotoknow มาแล้วเป็นปีที่ ๔ เคยเปลี่ยนรูปประจำตัวแบบจริง ๆ จัง ๆ ใช้นานเพียงแค่ ๓ รูปเท่านั้น หากได้มีโอกาสพูดคุยกับผมบ่อย ๆ ก็อาจจะสังเกตเห็นครับ

ล่าสุดนี้ ผมเปลี่ยนรูปประจำตัวใหม่ เป็นรูปที่ไม่ได้ผ่านระบบการรีทัช หรือตกแต่งภาพแต่อย่างใด เพียงแต่ไม่ใช่รูปที่เห็นหน้าเท่านั้นเอง

 

 

ผมมักจะถูกยุยงส่งเสริมจากกัลยาณมิตรที่แสนจะรำคาญผมว่า เปิดตัวได้แล้วอาจารย์ ผมก็ได้แต่ยิ้ม ๆ แต่ยังคงยึดมั่นหลักการเดิม ไม่เปลี่ยนแปลงว่า ผมมีความสุขที่จะไม่เปิดตัวเองมากเกินไป หากผมทำเช่นนั้น เนื้อหาบันทึกที่จะเขียนในหลาย ๆ เรื่อง แทบจะทำไม่ได้เลย โดยเฉพาะเจาะลึกองค์กรการทำงานและคนแปลก ๆ ที่ทำผิด แต่คิดว่าฟ้าดินไม่มีตา

การเปิดตัวที่มากเกินไปในอินเทอร์เน็ตหรือโลกออนไลน์นั้น ทำให้โลกส่วนตัวของเราหายไป กลายเป็นสาธารณะที่เหมือนกับพวกดารา นักร้องที่ใส่ไฟ กิเลส ตัณหา กันทุกวี่วัน อันเป็นข่าวที่น่ารำคาญและไม่อยากจะสนใจอย่างยิ่ง

ผมต้องการ "โลกส่วนตัว" ที่สามารถมีความเป็นตัวตน มีการตัดสินใจทำอะไรได้ตามที่ตนเองต้องการ โดยไม่มีเงื่อนไขมาเป็นปัจจัยที่ทำให้ชีวิตขาดอิสระ

 

นี่ขนาดผมเก็บตัวมากมายขนาดนี้ บางทีก็ยังรู้สึกว่า ไม่อิสระเลย ... ผมจึงไม่พยายามที่จะไม่บอกใครใกล้ ๆ ตัวจริงว่า ผมกำลังทำอะไรในโลกออนไลน์ใบนี้

คนหลายคนรอบ ๆ ตัว (จริง ๆ) มักชอบเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล เข้ามาบอกโน้น บอกนี่ โดยที่ บางที คนบอกเหล่านั้น ยังไม่รู้จักตัวเองดีพอเลย

 

 

 

 

หันกลับมาถึงเหตุผลที่เลือกภาพ "หันหลัง" นี้ ได้มุมภาพมาจากตอนที่ไปนั่งทำงานที่แม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ขอให้เลขาฯ โครงการมาช่วยบันทึกภาพให้หน่อย เพราะเดินวนรอบที่นั่งทำงาน ๓๖๐ องศาแล้ว รู้สึกว่า WORK อาจจะมาแทนรูปประจำตัวเก่า ๆ ได้ ถือเป็นการเปลี่ยน LOOK ใหม่สักกะหน่อย ;)...

ที่นี้คิดว่า คงจะมีคนสงสัยว่า แล้วด้านหน้าล่ะ มองเห็น หรือ กำลังทำอะไรอยู่ เพราะเห็นด้านหลังแล้วไม่ CLEAR พอ

 

 

 

คือ กำลังนั่งทำงานไปพร้อมกับคาปูชิโนร้อน ๆ แก้วหนึ่ง

ภาพนี้จะใช้กล้อง Nikon D60 บันทึกภาพ สังเกตว่า เห็นฝากล้องวางอยู่ข้าง ๆ โน้ตบุ๊ค

 

 

 

 

แต่สองภาพนี้ ใช้กล้องมือถือ Nokia 5233 บันทึกภาพ อยากได้ที่มีกล้อง Nikon วางอยู่ด้วย เพราะชีวิตการทำงานของตัวเอง ก็คือ สิ่งที่ได้เห็นกันตรงนี้ครับ

...

Notebook

Keyboard

Wireless Mouse

Digital Camera

and

กาแฟสดอร่อย ๆ สักแก้ว

...

 

 

 

 

 

นอกจากนั้น ก็ยังมี ดอกไม้ ใบหญ้า ท้องฟ้า ระเบียง ก้อนดิน ก้อนหิน ดินทราย น้ำ สายลม แสงแดด ฯลฯ

 

 

หรือจะเป็นอีกมุมที่นั่งทำงาน ณ จุดนั้น

 

ชีวิตสำราญ งานสำเร็จ

เหมือนท่าน ว.วชิรเมธี พูดบ่อย ๆ

และใครบางคนที่กำลังคิดถึงอยู่ตรงนี้ ก็พูดบ่อย

 

 

 

เมื่อยามที่งานสำเร็จแล้วก็มองกลับ "ที่เก่า" ที่เราเคยนั่งและสัมผัสบรรยากาศตรงจุดนั้น มันกลายเป็น "อดีต" ที่เราได้แต่ระลึกถึง "อดีต" ไม่สามารถย้อนกลับคืนมาได้ "ปัจจุบัน" เรากำลังจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด และใช้ "อดีต" เป็นบทเรียนสำคัญในการลดข้อผิดพลาดของตัวเองให้มากที่สุด เพื่อนำไปสู่ "อนาคต" ที่หัวใจแห่งสุขเป็นเครื่องนำทาง

 

 

 

"... ความสุขไม่ใช่เรื่องไกลตัว ง่าย ๆ แค่เพียงหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หยุดพักกับใจตัวเองอย่างมีสติ ตัวสติจึงเป็นยาวิเศษสุดที่สามารถนำมาปรุงเป็นยากำจัดทุกข์ และเป็นยาสร้างสุขได้ง่าย ๆ โดยเริ่มจากใจของเราเอง ..."

หนังสือชื่อ "ใครคือรักแท้ของเรา" เขียนเล่าเอาไว้ให้ฟังในบท ๆ หนึ่ง

 

 

 

การเลือกใช้ภาพ "หันหลัง" จึงมีความหมายว่า เป็นการลืมเลือนเรื่องราวเก่า ๆ ที่ผ่านมาและเจ็บปวดเอาไว้เพียงเบื้องหลัง และตัวเราพร้อมที่จะ "หันหน้า" ต่อสู่กับอุปสรรคที่ขวางหน้าเพื่อเดินทางไปสู่ความฝันให้เป็นจริงต่อไป

 

"ใจสู้หรือเปล่า ไหวไหมบอกมา โอกาสของผู้กล้า ศรัทธาไม่เคยท้อ"

 

ตราบใดก็ตามที่ผมยังมีความหวัง ตราบนั้นแสดงว่า ผมยังมีลมหายใจอยู่

 

งานเขียนที่ออกมา อาจจะเป็น "ตัวตน" ส่วนหนึ่งที่ผมมีก็ได้

แต่ "ตัวตน" จริง ๆ ของอาจจะมีอะไรมากกว่าที่คุณยังไม่รู้จักดี

หรือบางคนได้ยินแค่เสียง สำนวนการพูด หรือว่า เห็นหน้าตาจริง ๆ แล้ว (จากรูป)

แล้วจะเชื่อได้อย่างไรว่า ผมเป็นอย่างที่คิดหรือจินตนาการเอาไว้ด้วยตัวเองล่ะ

อย่าเพิ่งเชื่อจนกว่าจะได้ลองคบหาสมาคมกับผมก่อน

 

ทุกคนมี "อัตตา" ตราบใดที่ยังมีกิเลสติดตัวอยู่

หากละข้อบกพร่องไปบ้าง มองข้อดีเยอะขึ้น

คุณอาจจะพบว่า "ผมอาจจะมีดี" บ้างก็ได้นะ ขอบอก ;)...

 

ขอบคุณกัลยาณมิตรที่รักทุกท่านที่ให้ความห่วงใยผม

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)