อัจฉรา
นางสาว อัจฉรา มิว สุทธิสุนทรินทร์

สองปีกับความทรงจำ


แม้ว่าไม่มีเธอแล้วแต่ฉันก็ยังทำมันไปโดยลำพัง แต่บางอย่างฉันไม่สามารถทำได้เพราะไม่มีคู่สัญญาที่จะร่วมทางเดินกันต่อไป ไม่มีคู่สัญญาที่จะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน มันจึงไม่สามารถเกิดขึ้นได้ หวังว่าเธอคงจะเข้าใจ

สองปีแล้วที่ไม่มีเธออยู่ข้างกายฉัน ฉันเฝ้าคอยที่จะพบเจอกับเธอสักครั้งไม่ว่าจะในฝันหรือในความเป็นจริง แต่การเฝ้าคอยของฉันมันค่อย ๆ เหือดหายไปทีละน้อย ๆ ฉันพยายามทำทุกวิถีทาง และฉันก็รู้ว่าเธอคงทำเช่นเดียวกับฉันแต่ทำไมการรอคอยของเรามันช่างยาวนานขนาดนี้

ไม่ว่าจะผ่านไปอีกสักกี่ปีฉันรู้ว่าเธอยังอยู่ข้างฉันเสมอ เพราะเมื่อใดที่ฉันมีเรื่องไม่สบายใจ มีเรื่องที่ต้องให้คิด ตัดสินใจ มักมีปาฏิหารย์เกิดกับฉันเสมอมา ทุกสิ่งอย่างที่เกิดขึ้นฉันเชื่อว่ามันมาจากเธอจริง ๆ และฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันถูกหรือผิด มันเหมาะกับฉันหรือไม่ เพราะฉันรู้อย่างเดียวว่าเธอหวังดีกับฉัน ฉะนั้นสิ่งที่เธอเลือกให้ฉันก็ต้องดีกับฉันเสมอ

ส่วนหน้าที่ลูกชายที่ดีของเธอ ฉันพยายามทำให้ดีที่สุดแต่ก็รู้ว่าไม่ดีเท่าที่เธอทำหรอก แต่ทุกการกระทำของฉันมาจากความรู้สึกที่ลูกคนหนึ่งมีต่อแม่และพ่อ  ณ ปัจจุบันนี้พ่อ แม่ของเธอสบายดี ฉันจัดตารางเวลาอย่างลงตัวที่สุดเพื่อที่จะไปแวะเวียนกินข้าวกับท่าน  พาท่านเที่ยวเล่นบ้าง เธอไม่ต้องกังวลว่าฉันจะเหนื่อยเพราะฉันเต็มใจทำเสมอมาตลอดสองปีและจะพยายามทำต่อ ๆ ไป จนกว่าฉันจะหมดแรงลง

สัญญาของสองเราซึ่งมีเยอะเหลือเกิน และฉันว่าฉันจำได้หมด แม้ว่าไม่มีเธอแล้วแต่ฉันก็ยังทำมันไปโดยลำพัง แต่บางอย่างฉันไม่สามารถทำได้เพราะไม่มีคู่สัญญาที่จะร่วมทางเดินกันต่อไป ไม่มีคู่สัญญาที่จะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน มันจึงไม่สามารถเกิดขึ้นได้ หวังว่าเธอคงจะเข้าใจ

สิ่งที่เธอเป็นห่วงฉันตลอดมา ฉันก็คอยดูแลตัวเองอยู่จะพยายามไม่ให้เธอเป็นห่วงมากกว่านี้ ถ้าเธอยังมีห่วงเธอจะไม่สามารถไปไหนได้ ซึ่งฉันก็ต้องพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าฉันเข้มแข็งและแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายร้อยเท่า ถึงแม้ว่าฉันจะพร่ำบอกเธอว่าไม่ต้องห่วงฉัน แต่ฉันสิไม่สามารถบอกตัวเองได้ว่าให้เลิกห่วงเธอ ห่วงที่ฉันมีให้เธอไม่เคยจืดจางลงเสียเลย

ฉันอุทิศส่วนบุญกุศลให้เธอทุกอาทิตย์ อย่างน้อยก็อาทิตย์ละวัน ฉันได้ยินคนนั้น คนนี้บอกว่า เวลาอุทิศส่วนบุญกุศลให้กับผู้ล่วงลับ เราจะรู้สึกได้ว่าเขาคนนั้นได้รับแล้ว เขาอาจจะขอบคุณเป็นนัย แต่สำหรับฉันทุกครั้งฉันไม่เคยรับรู้เลยว่าเธอได้รับไหม เธอสบายดีไหม เธอต้องการอะไรเพิ่มเติมไหม ถึงแม้ว่าฉันไม่สามารถรับรู้ได้แต่ฉันก็เชื่อในตัวเองว่าเธอได้รับมัน เธอสบายดี เธอยังยิ้มอยู่ทุกครา  

 เพราะเธอเป็นคนดีที่ทุกคนเชิดชูตลอดมา................



หมายเลขบันทึก: 434879เขียนเมื่อ 11 เมษายน 2011 00:40 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 19:00 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (2)

ระลึกถึงใหญ่เช่นกันจ๊ะ เร็วจังสองปีแล้วนะ

ชีวิตมันสั้นนะ คิดอะไรไปมากมาย ท้ายที่สุดเราต้องกลับมามองดูชีวิตเรา ทำให้ชีวิตมีสุข

ชื่นชมครับ....เป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปครับ.....

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี