บทบาทหนึ่งของแม่ที่ดีในสังคมไทย

ถอดบทเรียนกลุ่ม"ดังลมหายใจ" จากบันทึกของอ.ดร.วิรัตน์  คำศรีจันทร์ttp://gotoknow.org/blog/wirat-kamsrichan/287832

"ลูกๆคือเพื่อนและความอุ่นใจในชีวิตของแม่"

ในมุมมองบทบาทของแม่ที่ดีในสังคมไทย

 

บันทึกนี้ทำให้นึกถึงสุภาษิตของไทย "รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี" ในบันทึกกล่าวว่า

"แม่สามารถดุและจับเด็กๆตีได้ทั้งหมู่บ้าน ยิ่งถ้าหากเล่นกันจนเกินเวลากินข้าวหรือเลยเวลากลับบ้านกลับช่องนั้น แม่ก็มีวิธีลุยกับพวกเด็กๆที่เป็นลูกหลานทั้งฝูงโดยถือไม้เรียวเดินกวัดแกว่งเข้าใส่ขวับๆให้เป็นที่หวาดเสียว ซึ่งก็จะทำให้พวกผมและเหล่าเพื่อนเด็กๆวงแตกกระเจิง วิ่งหนีกันตีนปลิ้นอย่างไม่ต้องนัดหมาย พอลืมและอยากเล่นกันอีกก็รวมตัวใหม่ ภาพของแม่จึงเป็นคนจริงจัง ดุ คุ้มครองดูแล แข็งแรงบึกบึน หาเรื่องทำงานหนักอยู่ตลอดเวลาทั้งในและนอกบ้าน"

จากบันทึกของอ.ดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์

ภาพลายเส้น ฤดูหนาวในคืนเดือนเพ็ญ

ฝีมือวาดภาพของอ.ดร.วิรัตน์  คำศรีจันทร์

บันทึกนี้ทำให้เกิดมุมคิดว่า"แม่ในฐานะผบ.ทบ.(ผู้บัญชาการทางบ้าน)"ในสังคมชนบทนั้นการที่ผู้คนจะยกย่องใครสักคน นั่นก็หมายถึงคนๆนั้นต้องเปี่ยมไปด้วยคุณงามความดี มีพระคุณ มีบทบาท และมีผลงานการสร้างความดี เลี้ยงดูบุตรให้เป็นคนดี และมีความกล้าหาญที่จะทำการสิ่งใดดีงามจนเป็นที่ยอมรับและสังคมให้การยกย่องนับถือเรียกกันว่าเป็นผู้มีบารมีเช่นความดีของแม่ที่พบในบันทึก อีกทั้งทำให้เกิดมโนภาพของหญิงไทยที่ มือก็ไกว ดาบก็แกว่ง

แม่จึงเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในใจลูก และมีบทบาทสำคัญของการสร้าง

พลโลก พลเมืองดี อีกทั้งบทบาทของแม่ในบันทึก

ยังสะท้อนให้เห็นวัฒนธรรมการเคารพผู้ใหญ่

ความตรงต่อเวลา และไม้เรียวสร้างคน

ซึ่งสิ่งเหล่านี้ได้รับการฝึกหัดดัดนิสัยตั้งแต่เยาว์

นั่นย่อมแสดงว่าแม่ต้องมีความสามารถจัดแบ่งเวลา และลำดับ

ความสำคัญก่อนหลังได้ดี สามารถแบ่งเวลาได้อย่างลงตัวของแม่

ทำให้แม่มีเวลาอบรมเลี้ยงดูบุตร

และอบรมสั่งสอนให้เป็นคนตรงต่อเวลา อันเป็นคุณธรรมที่สำคัญ

ในการดำเนินชีวิตที่ดี

นอกจากภาระงานแม่บ้าน และนอกบ้าน จึงทำให้มองเห็นภาพ

ความสุขในกิจกรรมของแม่แต่ละวันที่เรียกว่าล้นมือ แต่แม่ก็ยัง

ทำหน้าทีได้ด้วยความเข้มแข็ง

จากเหตุการณ์วันหนึ่งในฤดูหนาว ยังสะท้อนให้เห็น และซาบซึ้งในความรัก ความผูกพันธ์ และความกล้าหาญของแม่ ยอมรับค่ะว่าอ่านไปด้วยใจระทึกลุ้นไปเรื่อยๆตามตัวอักษร ซึ่งนี่ก็เป็นอีกบทบาทหนึ่งของแม่ที่ดีในสังคมไทย ตามไปอ่านตามลิงค์ฤดูหนาวนะคะ

สมัยก่อนบ้านฉันไม่มีทีวีดูกันคะ เวลาจะติดตามนวนิยายก่อนนอน ของยาขอบ เรื่องผู้ชนะสิบทิศทุกคนต้องเงียบ และใช้ความคิด จินตนาการจนสามารถสร้างภาพของจะเด็ด และเหล่าแม่นางทั้งหลายได้อย่างเพลิดเพลินจากการฟังและสร้างมโนภาพขึ้นมา พอนวนิยายจบพวกเราก็มาตั้งประเด็นถกเถียงกันถึงเรื่องราวที่ได้ฟังมีทั้งต่างความคิดเห็น และลงรอยเดียวกัน  การอ่านบันทึกนี้ก็เช่นกันแม้ใช้สายตา ความคิด ก็ทำให้เกิดมุมภาพที่งดงามตามมาหลังการอ่านก็มาร่วมกันแสดงมุมคิดของสมาชิกและเพื่อนๆที่แวะเวียนกันมาแสดงความคิดเห็น จึงเป็นภาพที่งดงามของสังคมออนไลน์ที่สร้างสรรค์ค่ะ ถึงตรงนี้ก็ขอขอบคุณน้องมะปรางค์อีกครั้งค่ะที่ช่วยประสานจนพี่krutoitingได้มาร่วมกิจกรรมเร้าพลัง และร่วมส่งพลังใจไปยังแม่ทุกคนค่ะ

ขอบคุณเจ้าของบันทึก ท่านอ,ดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์

และสมาชิกกลุ่มดังลมหายใจ

รวมถึงสมาชิกท่านอื่นที่แวะเวียนกันมาแลกเปลี่ยนด้วยความอิ่มใจ

สำหรับมุมมองเกี่ยวกับ"ลูกๆคือเพื่อน และความอุ่นใจในชีวิตต่อแม่"

ขอไปถอดลงในบันทึกหน้าค่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านค่ะ