สืบเนื่องจากบันทึกเรื่อง "เตรียมตัวตาย" ที่ผมเขียนไว้ 4-5 บรรทัด ขอต่อยอดว่า ..
เมื่อไปร่วมงานเผาศพที่วัดข้างบ้าน นอกจากได้ยืนพิจารณาความจริงตามธรรมดา ที่มันเป็นไปแล้ว แทบทุกครั้งที่ยืนมองเมรุ และควันอันเกิดจากไฟเผาที่พวยพุ่งจากปล่องควัน ผมจะบอกตัวเองแบบผ่อนคลาย สบายๆว่า "ของฉันก็ที่นี่แหละ เรียบง่ายดี"
เมรุเป็นสิ่งยิ่งใหญ่ครับอาจารย์ จะสอนเด็กประถมให้คิดในแนวเดียวกับอาจารย์ควรทำกิจกรรมอะไรดีครับ
ขอบคุณครับ