อย่านอนใจ แผ่นดินไหวบ้านเรา

 

      “เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว” คำกล่าวนี้บางท่านอาจคุ้นๆ บ้างนะครับ สำหรับท่านที่นึกไม่ออกหรือยังไม่คุ้น ก็ไม่ต้องไปทดลองเด็ดดอกไม้ เพื่อดูว่าจะสะเทือนถึงดวงดาวอย่างไรก็ได้นะครับ เอาไว้ให้เขาอยู่บนต้นนั่นแหละดีแล้ว จะได้แต่งแต้มโลกให้มีสีสันไปนานๆ  โดยเฉพาะดอกไม้ที่เจ้าของเขาหวงแหน เพราะถ้าขืนไปเด็ด ก่อนที่อะไรจะสะเทือนถึงดวงดาว ท่านอาจจะต้องสะท้านเพราะงานเข้าจากเจ้าของดอกไม้นั่นเอง จริงๆ แล้วคำกล่าวนี้เป็นการกล่าวถึง เรื่องของการทำลายธรรมชาตินั่นเองครับ โดยที่เราทำลายแค่เพียงเล็กน้อย แต่อาจส่งผลกระทบถึงโลกที่เราอยู่ ฟังดูแล้วใหญ่โตไม่ค่อยน่าเชื่อ แต่เมื่อทำลายกันน้อยๆ นานๆเข้า ตอนนี้ก็เหมือนโลกเราจะเริ่มขยับ แล้วทำให้กลับมาส่งผลร้ายแก่เราบ้าง เหมือนคำพระท่านว่า "ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว"

      แน่ๆ เห็นตอนนี้ ว่าโลกเราเปลี่ยนไป ก็น่าจะเป็นแผ่นดินที่ไหวกันบ่อย ๆ แรกๆ ก็เกิดไกลบ้านเรา จากนั้นนานเข้าก็เขยิบใกล้เข้ามาทุกที  และล่าสุดเมื่อคืนวานนี้ก็เกิดแผ่นดินไหวที่ประเทศพม่าซึ่งมีเขตติดต่อกับภาคเหนือบ้านเรา ที่ค่อนข้างรุนแรง ทำเอาชาวจังหวัดเชียงใหม่ เชียงรายและใกล้เคียง ที่อยู่บนตึกสูงพากันตื่นตกใจ  วิ่งหนีอันตรายกันพอหอมปากหอมคอ เหมือนเป็นการอุ่นเครื่องชิมลาง และเริ่มพบความเสียหายทั้งถนนหนทาง สิ่งปลูกสร้างวัดวาอาราม ส่วนทางภาคกลางและภาคใต้เองก็ใช่ปกติ ระยะนี้ก็เจอฝนกระหน่ำทำให้มีน้ำท่วมในฤดูร้อน อย่างน่าพิศวงและหวาดหวั่นว่าจะทำกันอย่างไรดี

      เหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงของโลกครั้งนี้แม้จะดูน่าหวั่นใจ แต่จะว่าไปก็น่าจะช่วยกระตุ้นต่อมสำนึกรักธรรมชาติของคนเรา ให้ช่วยกันรักษาและลดการทำลายธรรมชาติลงบ้าง จะได้ไม่ถูกธรรมชาติทำลายล้างในที่สุด รวมทั้งยังช่วยสร้างความตื่นตัว ให้เราไม่ตกอยู่ในความประมาท ไม่ว่าชาวบ้านหรือทางการเอง ที่ต้องรู้จักเตรียมตัวตั้งรับภัยธรรมชาติ โดยเฉพาะแผ่นดินไหวที่คาดคะเนได้ยาก และมีแนวโน้มจะเพิ่มความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นการหาความรู้ ตรวจสอบดูสิ่งปลูกสร้าง ว่าต้องเสริมให้มั่นคงอย่างไร ใส่ใจสังเกตความเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติ  เพราะตอนนี้ธรรมชาติทั่วโลกเปลี่ยนไปมาก อะไรก็ไม่แน่ไม่นอน การซักซ้อมเตรียมตัวรับสถานการณ์นั้นจึงสำคัญ ดังคำที่ว่า กันไว้ดีกว่าแก้  ไม่งั้นเวลาแย่ แล้วเราจะแก้ไม่ทัน คิดๆ ไปแล้วใจหายเหมือนกันนะครับ

      (ขอบคุณภาพประกอบจากพี่ครูนาย ที่เอามาฝากในบันทึกก่อนหน้านี้ครับ)