บางทีฉันรู้ึสึกว่าชีวิตเหมือนถูกโปรแกรมไว้
ตื่นแต่เช้า ขับรถไปทำงานให้ทันประชุมตอนแปดโมง
ตกดึก ขับรถกลับบ้าน...แวะทานข้าวเย็น
เข้านอน... บางวันยังหอบงานมาทำที่บ้านก่อนนอนอีก
เสาร์-อาทิตย์ออกไปเดินออกกำลังกายตอนเช้า
บ่ายๆเคลียร์งานต่อ
ตอนเย็นทานข้าวกับเพื่อน
เข้านอน...บางวันยังต้องทำงานก่อนนอนอีก
บ่อยครั้งฉันถามตัวเอง
ทำไมถึงใช้ชีวิตแบบนี้?
มันคงเป็นเพราะฉันเป็นคนใจร้อนมาแต่ไหนแต่ไร
แถมยังจริงจังเกินไปกับจุดมุ่งหมายชีวิตที่วางไว้
ตอนเป็นนักเรียนก็รีบเรียนให้จบ
พอทำงานก็รีบอยากไปให้ถึงจุดที่ใฝ่ฝันไว้
สิ่งเดียวที่แจ่มชัดในความนึกคิดคือจุดหมาย
นอกจากนั้น ทุกอย่างเป็นสีเทา
ด้วยความเร่งรีบ
บางวันฉันขับรถเร็วเกินไปจนเลี้ยวออกทางออกไม่ทัน
บางทีขับเลยที่ทำงานไปก็มี
ด้วยความเร่งรีบ
แม้ในช่วงออกกำลังกาย
บางที่เดิน...วิ่งเร็วเกินไป ฉันหกล้ม
พักหลังมานี้
อาจเป็นเพราะความเหนื่อยล้าที่สะสมมาเนิ่นนาน
หรือเพราะยังบาดเจ็บจากการหกล้ม
ฉันเริ่มขับรถช้าลง
ฉันเริ่มเดินช้าลง
ฉันมีเวลาใส่ใจสองข้างทางมากขึ้น
ฉันไม่หงุดหงิดเหมือนเมื่อก่อนเมื่อตอนมีรถติดบนทางด่วน
เพราะสองข้างทางมีต้นไม้ ดอกไม้ ให้ชื่นชม
หรือมีมิตรไมตรีบนท้องถนนให้เห็นบ่อยๆ
เวลาไปเดินที่สวนสาธารณะ
ฉันให้เวลาตัวเองตักตวงความสวยงาม
และสีสันของชีวิตน้อยใหญ่ตามรายทาง
ชีวิตฉันเองก็เริ่มมีสีสันขึ้นมามากขึ้น
ดังที่ใครเคยกล่าวเอาไว้
ความสำเร็จไม่ได้อยู่ที่ปลายทาง แต่อยู่ที่การเดินทางต่างหาก
และการที่จะมีความสุขในระว่างการเดินทาง
เราต้องชะลอความเร็วลง
เพื่อให้โอกาสตัวเราได้สัมผัสกับความงดงามรอบตัวนั้น
เก็บสีสันจากการเดินช้าๆในเช้าวันนี้มาฝากค่ะ
แบบว่าอันนี้ ฉันจอง ใครอย่ามาแตะเด็ดขาด..
ที่เห็นเป็นรูนี่ ฝีปากเขาเองค่ะ...
ไม่ได้แอบดูค่ะ พวกเขาบินมาผ่านเลนส์พอดี...
เจ้าตัวนี้คงไปประทุษร้ายคนอื่นไว้ เลยต้องสร้างเกราะคุ้มกันตัวเองให้ดูน่าเกรงขามเพื่อจะบอกว่า อย่ามาแตะฉันเชียวนะ...
และนี...หนอนตัวนี้ โตขึ้นคงฉลาดน่าดู หัวโต๊โต..
ปีกบางสะท้อนแสงงดงามมากเลยค่ะ แต่เก็บความระยิบยับมาไม่ได้หมด ต้องเชิญดูของจริง..
พวกเขา busy จนไม่มีเวลาใส่ใจใครเลยค่ะ..
อืม.. หอม หวาน อร่อยจัง
พวกเขาสู้กล้องใหญ่เลยค่ะ ไม่มีการเขินอายแม้แต่น้อย...
แววตา...
สวัสดีครับคุณปริม
เห็นรูป
โดนใจมากๆ เคยมีเลนส์ Macro ของ Nikon มายี่สิบปีก่อน ใช้ประมาณสองสามที
ตอนนี้ไม่รู้อยู่ที่ไหนแล้ว กะว่าจะซื้อ Nikon 7000 มาล้างแค้น
แต่ก็ยังไม่ได้สั่งซื้อเสียที เห็นรูปของคุณปริมแล้ว
ถึงเวลาที่จะต้องซื้อกล้องใหม่แล้วครับ
สวัสดีค่ะคุณ คนบ้านไกล
ฉันเป็นมือใหม่หัดกดค่ะ เพิ่งหยิบกล้องได้ไม่เกิน 6 เดือนมานี่เองค่ะ เป็นการอัพเกรดจากการกดอย่างเดียว มาลองใช้ซูมดูบ้าง แต่ด้วยความที่ไม่ประสีประสาเรื่องนี้มาก่อนจะใช้ DSLR ก็คงเกินกว่าสมองเล็กๆนี้จะรับได้ค่ะ ที่ใช้ในตอนนี้คือ Digital compact -Panasonic Lumix DMC-FZ35 เพื่อนๆคะยั้นคะยอให้ลองดู 550D, หรือแม้กระทั่ง D7000 แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจค่ะ อยากเรียนรู้ในตัวที่มีนี้ก่อน บอกตรงๆ ยังไม่เคยได้ใช้และทำความเข้าใจอีกหลายต่อหลาย function ในกล้องตัวธรรมดาตัวนี้ ค่อยเป็นค่อยไปค่ะ คงต้องขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญบ่อยๆแล้วค่ะ
สวัสดีค่ะ
ความสุขอยู่ที่การเดินทาง
การเดินช้าลงทำให้เห็นความงามของรอบข้างชัดขึ้น
ขอบคุณบันทึกดีๆนี้ค่ะ ทุกภาพสวยมากค่ะ
เดินช้าๆ มีเวลาชมธรรมชาติ
เพิ่มโอกาสให้ตัวเอง...นะคะ
เดินช้าๆ เก็บเกี่ยวคุณค่าของสิ่งรอบข้าง
มีความสุขมากๆครับ
(ภาพสวยมากครับ)
คุณปริมค่ะ
ดอกไม้ที่บ้านคุณปริม เหมือนดอกไม้ในสวนยางบ้านหนูรีเลยค่ะ
นี้ที่บ้านเรียกว่า เหม๋ บางแห่งเรียก เอนอ้า
ดอกนี้และแมลงตัวนี้ก็มี คงจะฟ้าเดียวกัน น่ะค่ะ
ขอบคุณค่ะที่นำมาฝาก
อาทิตย์อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณปริม
สวยงาม สร้างสีสัน สรรพสิ่งในธรรมชาติล้วนมีแต่ให้
สดใส และสุขสันต์ นะคะ
สวัสดีค่ะ
ระหว่างทาง คือ กำไรชีวิตค่ะ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ก็คือการเรียนรู้
ไม่ชอบหนอนตัวจริงมากๆๆ แต่ชอบรูปถ่ายหนอนทุกรูปเลยค่ะ เพราะดูแล้วเหมือนว่า..น่ารัก :)
สวัสดีค่ะ
สีสันของธรรมชาติ
งดงามจังค่ะ
สวัสดีครับ คุณปริม
ผมเองก็เริ่มเดินช้าลง มีหลายคนเดินแซงไปพร้อมหันมามองและบอกว่า เดินให้กระฉับกระเฉงหน่อยสิเช้าๆ
ผมยิ้ม เงียบ และดูพวกเขาเดินผ่านไปๆ...
ชีวิตที่ช้าลง ทำให้มีโอกาสเพ่งพินิจกับความสวยงาม ฯลฯ ที่มีอยู่รอบข้างตัวเรา ดูแลตัวเองให้แข็งแรงนะครับ เพื่อก้าวย่างของการทำงานที่ปลอดโปร่ง
ขอเป็นอีกคนที่จะใช้ชีวิตให้ช้าลง เพื่อสัมผัสความงดงามของธรรมชาติ
ลืมบอกไปครับ คนที่นี่ส่วนมากจะเดินเร็วกันทุกคน เพราะมันหนาว ไม่อย่างนั้น
อาจจะหนาวตาย สัญชาตญานครับ แต่ถ้าฝึกสติบ่อยๆ ถึงจะเดินเร็วแค่ไหน บางทีก็รู้ตัวครับ เวลาผมไปออกกำลังกายใช้เครื่อง elliptical machine ไม่รู้จะเอาใจพักไปไว้ที่ไหน
ก็เอาไปไว้ที่เท้า ก็เพลินดีเหมือนกัน เวลาหมดไปเร็วดีครับ เคยถามอาจารย์ว่าเวลาเดินให้เอาใจไปไว้ที่ไหน บางอาจารย์ก็บอกว่าให้ไว้ที่หน้าอก บางอาจารย์ก็บอกว่าให้ไว้ที่เท้า สำหรับผมเอาไว้ที่เท้ามันง่ายดี ลองฝึกสติดูซิครับ หลังจากการฝึกสติ ลูกสาวบอกว่าเห็นอะไรช้าไปหมด รถก็วิ่งช้า ดอกไม้หน้าบ้านที่ไม่เคยสนใจเลย แค่เหลียวไปมองดูเท่านั้นสติจับความงามได้ทันที พูดกับพ่อตอนนั้นทันทีเลยว่า ดอกไม้สวยจริงๆพ่อ
The flowers are so beautiful, Daddy.
การได้ทำะไรช้าลงบ้าง จะได้เห็นความงามบนเส้นทาง ที่เดินผ่าน ขออนุโมทนา
สำหรับความตั้งใจ กับภาพถ่ายที่สวยงาม
ใช่ครับ ทุกวันนี้เราเร่งรีบเสียจนลืมสิ่งรอบข้างและเลยเถิดจนลืมสิ่งแวดล้อมไปเสีย
บางคนจำวันเกิดลูกค้าได้ทุกคน แต่ลืมวันเกิดลูกและคนที่บ้าน
บางคนรีบรับโทรศัพท์ลูกค้าหรือคู่ค้า จนลืมคุยกับคนที่บ้าน
ในที่สุดปัญหาจึงเกิดขึ้นจากความเร่งรีบนั่นเอง
ชอบมากครับกับคำว่า
ก็ทำให้ได้คิดเหมือนกันครับ
อยากเข้าใกล้ธรรมชาติให้มาก
รูปสวยครับ
นานมาแล้วที่ไม่มีโอกาสได้ยินได้อ่านข้อความที่สวยงาม ภาพถ่ายก็เยี่ยม อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นมาอีกเยอะ ขอบคุณมากขอบคุณจริงๆ