ค้นหากว่าจะเจอ   เพราะเธออยู่ไม่เป็นที่

 

 

วันศุกร์ เป็นวันแสนสุขของการทำงานของฉัน  

เมื่อคนไข้บางตาลง

  ฉันกำลังหมกมุ่น ในการเรียนรู้วิธีลงบันทึกข้อมูลการนัดผู้เบาหวานจนเกือบเสร็จ 

ในภาระกิจเช้าวันศุกร์นี้ 

 

Large_team2

 

คำผิวพนักงานเวรเปลและประจำห้อง X-Ray

 (ยืนซ้ายมือ)

เดินเข้ามทักทาย และถามข่าวว่า

" ทำไมวันนี้พี่ได้มาอยู่ที่นี่....." 

ตอบคำผิวว่า 

" อ๋อพี่มาทำบุญ"

 คำผิวหัวเราะเสียงใส  งัยนะพี่

คำผิวทำหน้างง  

" การมาทำงานได้ช่วยคน แล้วสนุก มีความสุข ด้วย เป็นบุญมั๊ยหล่ะน้อง  "

 

 คำผิวหัวเราะเสียงดังขึ้น

จนเจ้าหน้าที่ที่งานผู้ป่วยนอก 

ท่านอื่นๆหันมามองเราคุยกัน 

ว่างัยคำผิว   คำผิวถามว่าอาจารย์กะปุ๋มจะมาวันไหนครับ

ฉันว่า 

 วันที่ 1 เมษายน 2554 นี้  

เราพูดถึงเรื่องราวของ R2R อย่างสนุก 

ผมอ่าน

เรื่องของหิ่ม 

และ

เรื่องที่อาจารย์กะปุ๋มพูดถึงโรงพยาบาลป่าติ้ว 

ที่พี่นิ นำมาติดที่บอร์ด ประชาสัมพันธ์ 

ผมไปอ่าน แล้ว....ปลื้มใจนะพี่ คำผิวว่า 

ฉันกำชับ เราเป็นคนป่าติ้ว ต้องช่วยกันนะคำผิว

ช่วยกันพัฒนาให้โรงพยาบาลของเราเจริญขึ้น 

ครับพี่ คำผิวยิ้มรับปาก 

ฉันถามข่าวเรื่องข้อมูลที่คำผิวศึกษาเรื่องผ้าถูพื้น สองเดือนแล้วยังไม่ขาดเลยนะพี่ แต่ส่วนที่ไม่ได้ดัดแปลงเย็บเสริมนั้น ขาดหมดแล้ว 

ฉันอดชื่นชมความคิดสร้างสรรค์ของคำผิวไม่ได้ 

พี่ครับตอนนี้น้องเอ เป็นนักวิจัยแล้วนะครับ....

ฉันตื่นเต้นกับข่าวดี 

ยังงัยบ้างนะคำผิว  

พี่นิกับผมชวนน้องเอ และทีมงานลองเก็บข้อมูล

เรื่อง

ค้นหาประวัติคนไข้แต่ตอนนี้ น้องเอ  ลงเวรครับ

 แล้วผมจะให้น้องเอ

มาเล่าให้พี่ฟัง ใกล้เที่ยงเอขึ้นมาทำงานก่อนเวลา

เดินยิ้มมาหาฉัน 

ว่างัยเอ....ได้ข่าวว่า

เป็นนักวิจัย แล้วนี่  ไหนเล่าให้พี่ฟังหน่อยซิ....

 

 เอยิ้มทั้งแววตา (ยืนตรงกลางในภาพ) 

พี่นิชวนผมเก็บข้อมูลและแก้ปัญหาเรื่องค้นหาประวัติคนไข้กลุ่มที่หมอนัดมาพบหลังออกจากโรงพยาบาล 

แต่ว่าประวัติเหล่านั้นไปอยู่หลายที่

 ทั้งอยู่ในตะกร้าเสนอสรุปประวัติ  ในห้องผู้อำนวยการบ้าง 

ที่ห้องหมออีกสองท่าน

บางทีก็อยู่ที่ตึกผู้ป่วยในเอง  กองสุมกันอยู่หลายที่   เมื่อมีผู้ป่วยมาตามนัดที่ห้องตรวจ

พวกผมค้นหาประวัติเพื่อนำมาให้แพทย์ประกอบการรักษาต่อเนื่อง 

แต่กว่าจะค้นหาพบทำเอาพวกเราแทบแย่  

นานมากกว่า 10 - 20 นาที  ในแต่ละครั้ง 

หลังจากพี่นิชวนแก้ปัญหาด้วย R2R 

และประชุมกับพี่พยาบาล พี่ๆผู้ช่วยเหลือคนไข้ 

ร่วมพูดคุยกัน มีวิธีแก้แบบนี้ครับพี่ 

เมื่อพี่พยาบาลเห็นว่าผู้ป่วยที่แพทย์นัด ตรวจ  

จะเก็บแยกออกต่างหาก  และใช้กระดาษสีชมพูติดที่ประวัติคนไข้หาง่ายขึ้นครับพี่  

กลุ่มที่นัดในเดือนนี้

จะมาตามนัดในเดือนหน้าครับ 

ผมว่าการจัดการแบบนี้ทำให้พวกเราทำงานง่ายขึ้น  ฉันอดชื่นชมคำผิวและน้องนิภาพร ที่ช่วยกันชวน  เชียร์ให้เอ

เป็นตัวเอกในงานการแก้ปัญหาระบบการจัดเก็บเอกสาร และประวัติคนไข้ในครั้งนี้....

น้องเอ

เห็นฉันกำลังจะลงข้อมูลการนัดคนไข้ต่อ

น้องเอ

รับอาสา ทำต่อ ให้จนแล้วเสร็จ......

ฉันแอบปลื้มกับน้องๆและกระบวนการแทรกซึม  ชวน เชิญ ชี้  เชียร์  ให้คนหน้างานลุกขึ้นมาแก้ปัญหาหน้างานของตัวเอง ให้มีสุขกันถ้วนหน้า 

เบาใจค่ะ

ว่าอย่างน้อยคำผิว และน้องนิภาพร

สานต่อและช่วยกัน

ขับเคลื่อนงานพัฒนาเพื่อโรงพยาบาลของเรา......... 

 

Large_team2