ตอน การขอย้ายครั้งที่ 2 ของชีวิตรับราชการ

 

 

 

ตอน  การขอย้ายครั้งที่ 2 ของชีวิตรับราชการ

 

 

                เมื่อผู้เขียนทำงานอยู่ที่ สปอ.เนินมะปราง ได้ประมาณ 3 ปี กว่า ๆ ผู้เขียนได้ทำเรื่องขอย้ายเพื่อกลับบ้านพักที่อำเภอพรหมพิราม...แต่ สปอ.พรหมพิราม ไม่มีตำแหน่งว่าง ก็เลยต้องเขียนย้ายไปที่ สปอ.บางระกำ แทน ก็ยังดีที่อยู่ใกล้เมืองเข้าไปอีกนิดหนึ่ง...ผู้เขียนย้ายไปดำรงตำแหน่งที่ สปอ.บางระกำ เมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2537...ในการย้ายครั้งนี้ ผู้เขียนได้กลับมาอยู่กับครอบครัวสมใจนึก...โดยเทียวเดินทางในตอนเช้า แล้วก็กลับบ้านในตอนเย็นหลังเลิกงาน...ผู้เขียนต้องตื่นตั้งแต่ตี 4 ของทุกวัน กว่าจะเตรียมตัวและต้องออกเดินทางโดยขึ้นรถเมล์ประจำทางประมาณ 06.20 น. กว่าจะถึงพิษณุโลก ก็ประมาณ 07.00 น. กว่า ๆ โดยเทียวต่อไปอำเภอบางระกำกับรถครูซึ่งเทียวสอนที่โรงเรียนใน สปอ.บางระกำ เช่นกัน...ระหว่างพิษณุโลก – บางระกำ (ความจริงระยะทางระหว่างอำเภอพรหมพิราม – พล. ก็ประมาณ 25 ก.ม. และระหว่าง พล. – บางระกำ ก็ประมาณ 17 ก.ม.) กว่าจะถึง สปอ.บางระกำ ก็ประมาณ 08.00 น. เรียกว่า “ทันเวลาเข้าทำงาน”...พอกลับจากที่ทำงานก็มาถึงบ้านประมาณ 18.00 น. กว่า ๆ เพราะรถเมล์กว่าจะออกจากท่ารถ ก็ ครึ่งชั่วโมงต่อ 1 คัน...เรียกว่า  "เหนื่อยต่อการเดินทางมาก ๆ แต่สมัยนั้น ความที่กำลังแรงกายยังไหวอยู่ และมีกำลังใจคอยอยู่ที่บ้าน ก็ไม่ได้คิดว่า นั่นคือ ความเหนื่อย"...

 

 

                ผู้เขียนจะปฏิบัติตนแบบนี้เรื่อยมาทุกวัน...เป็นครั้งแรกที่ดีใจ ที่ได้อยู่กับครอบครัว...หลังจากที่จากลูก ๆ ไปนาน...จะทุกข์เพียงใดในอาชีพรับราชการเกี่ยวกับการเดินทาง แม้จะเหนื่อยต่อการเดินทางในทุก ๆ วัน เสี่ยงอันตรายกับการขึ้นรถยนต์...แต่เมื่อผู้เขียนได้ตัดสินใจมารับราชการแล้ว ก็ต้องทำให้ได้ + ต้องอดทน ไม่ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น...เพราะสมัยนั้นเลือกงานไม่ได้ เรียกว่า “ลำบากเช่นไรก็ต้องอดทน”...ผู้เขียนมารู้ตัวอีกครั้ง ก็ทราบว่า “ทำให้เราแกร่งขึ้น เป็นนักสู้ชีวิต”...เพราะบางคนอาจอดทนไม่ได้เช่นตัวของเราเอง...

 

 

                ประสบการณ์ที่มาอยู่ที่ สปอ.บางระกำ ได้รับมอบหมายให้ทำงานเกี่ยวกับงานการเจ้าหน้าที่ เหมือนเช่นที่เคยทำในครั้งที่บรรจุรับราชการในครั้งแรกที่ สปอ.ทับคล้อ นั่นคือ งานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ งานบำเหน็จความดีความชอบของข้าราชการและลูกจ้างประจำ งานวินัยและนิติการ งานโอน – ย้าย ข้าราชการ งานฝึกอบรมต่าง ๆ ฯลฯ และที่สำคัญที่เป็นงานที่รับมอบหมายจากหัวหน้าการประถมศึกษาอำเภอในครั้งนั้น นั่นคือ...หน้าที่ของการเป็นแม่ข่ายวิทยุสื่อสาร...ซึ่งในสมัยนั้นยังไม่มีโทรศัพท์มือถือ มีแต่โทรศัพท์ของสำนักงาน การติดต่อสื่อสารไปยังโรงเรียนต่าง ๆ นั้น นั่นคือ การใช้วิทยุสื่อสาร ซึ่งจะเป็นการติดต่อที่รวดเร็วและประหยัดที่สุดในสมัยนั้น...ในทุก ๆ 10.00 น. แม่ข่าย ฯ คนนี้ จะต้องทดสอบ ว 16 (ความชัดเจนของสัญญาณคลื่น) กับลูกข่าย (โรงเรียน) 76 โรงเรียน เพราะมีข้าราชการครูทั้งหมดตอนนั้นเกือบ  800 คน...นับว่าเป็นอำเภอใหญ่อีกอำเภอหนึ่ง...

 

 

                ในช่วงนั้น เวลาทำงานในหน้าที่งานการเจ้าหน้าที่ ก็ทำไป แต่หูก็ต้องคอยฟังวิทยุสื่อสารว่าเขาจะเรียก “ประถมบางระกำ” หรือไม่ ถ้าเรียก เราก็ต้องละจากงานในหน้าที่ เพื่อตอบรับ ว 2 จากลูกข่าย (ภาษาที่ใช้ในช่วงนั้น เรียกว่า “ใช้ภาษาของวิทยุหมด มีรหัสย่อของภาษาวิทยุ”)...ในครั้งแรกผู้เขียนก็พูดช้า ๆ ต่อไปพอพูดมาก ๆ เข้าก็เริ่มชินและทำให้พูดได้เร็วขึ้น...โดยสามารถพูดภาษาวิทยุและเข้าใจได้ในตัวของเราเอง...นี่ก็เรียกว่า “ผู้เขียนได้รับประสบการณ์ในการใช้วิทยุสื่อสารไปเองโดยอัตโนมัติ”...เป็นงานพิเศษที่ได้รับมอบหมาย เพราะการเป็นแม่ข่าย เรียกว่า “ต้องทำหน้าที่เฝ้าวิทยุประจำสำนักงาน ตั้งแต่เปิดสถานี (08.00 น.) ไปจนปิดสถานี คือ เวลา 16.00 น. (เพราะโรงเรียนเลิกแล้ว)...เรียกได้ว่า “สนุกต่อการทำงานไปอีกแบบ”...  แถมได้ประสบการณ์เพิ่มขึ้นมาอีกด้านหนึ่ง...พวกพี่ ๆ ที่มาเห็นผู้เขียนทำงานในครั้งนั้น ต่างก็บอกว่า “ทำได้ไง”...

 

 

                ประสบการณ์ที่อยู่ที่ สปอ.บางระกำ นานถึง 5 ปี กว่า เรียกว่า “ทำหน้าที่รักษาการหัวหน้างานการเจ้าหน้าที่”... ทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับงานการเจ้าหน้าที่ ทำให้ได้ประสบการณ์เต็ม ๆ ในครั้งนี้ เกี่ยวกับงานการเจ้าหน้าที่หรืองานบุคคล...เป็นการฝึกเป็นหัวหน้างานการเจ้าหน้าที่ไปในตัวเลยก็ว่าได้...เมื่อครั้งมาอยู่ที่นี่ ผู้เขียนได้ไปสอบในตำแหน่งบุคลากร ซึ่งเป็นหัวหน้างานการเจ้าหน้าที่...ไว้ที่ สปช. เพราะสมัยก่อนการที่จะเลื่อนซีให้สูงขึ้นนั้น ต้องไปสอบที่ส่วนกลาง คือ สปช. เรียกว่า การสอบครั้งนี้ ผู้เขียนได้สอบครั้งเดียวติดลำดับที่ 120  สปช.เรียกตัวในปีแรก  แต่ไม่สามารถไปบรรจุเพื่อรับตำแหน่งใหม่ได้ เนื่องจากคุณสมบัติยังไม่ครบตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง จึงต้องให้ สปช. เรียกคนอื่นที่อยู่ลำดับถัดไปก่อนเพราะเขามีคุณสมบัติครบกว่าผู้เขียน...

 

 อ่านประสบการณ์ชีวิตของการทำงาน "รับราชการ"

ทุกฉบับ ได้จากที่นี่...

ประสบการณ์ชีวิตของการทำงาน "รับราชการ"