วันนี้มีความรู้สึกเศร้าใจ ตั้งแต่เริ่มตื่นนอนตอนเช้า จริงๆแล้ว เศร้ามาหลายวัน แต่วันนี้เศร้ามากมายเป็นพิเศษ เพราะ การจากไปของสมาชิก จำนวน 2ท่าน ที่จะต้องไปทำงานที่อื่น และต้องกลับบ้านเกิด
*****
คนหนึ่ง คือ เพื่อน ได้ย้ายไปสอนที่โรงเรียนที่อยู่ใกล้บ้าน ส่วนอีกคนหนึ่ง คือ ครูพลอย ครูสอนภาษาจีน ที่ต้องเดินทางกลับบ้าน เพราะครบสัญญา 1 ปี
*****
ครูอ้อยได้พูดคุยกับ ครูทั้งสองคนแบบใกล้ชิด เมื่อวานนี้ ด้วยคำพูดสั้นมาก เพราะ อาจจะสะกดกลั้น ความรู้สึกไว้ไม่ได้ ครูอ้อย มีสิ่งของที่ระลึกให้กับ ทั้งสองท่าน คนหนึ่งได้มอบแล้ว เมื่อวานนี้
ส่วนอีกคนหนึ่ง จะมอบที่สนามบินสุวรรณภูมิ .....โอกาส สุดท้าย บนพื้นแผ่นดินไทย ที่เธอจะจากไปสู่ดินแดนมาตุภูมิของเธอ
*****
ครูอ้อย ปัจฉิมสนทนากับเธอทั้งสองว่า จะจดจำมิตรภาพระหว่างเราไว้เสมอ ขอฝากถ้อยคำไว้ ให้เพื่อนได้พิจารณาว่า.....เราเปลี่ยนคนอื่นไม่ได้ สู้เราเปลี่ยน ตัวเราเอง.....จะดีกว่า พร้อมกับ เชื่อมั่น ในศักยภาพของแต่ละบุคคลเสมอ
*****
สวัสดีครับครูอ้อย
สมาชิกเก่า มาเสริมกำลังใจให้ครับ
เพื่อนผม ครูคนจีน ก็กลับเมืองจีนเหมือนกันครับ กลับวันนี้แหละ อิอิ แต่เดี๋ยวเค้าก็กลับมาครับ
ผ่านมาชม มาอ่านเรื่องราวความผูกพันระหว่างกัลยาณมิตร ขอให้คุณครูมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง
สวัสดีครับ มาให้กำลังใจนะครับ
สวัสดีค่ะ...
มีพบแล้วก็มีจาก เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต..
แต่เรายังหลงเหลือความรู้สึกดีๆและประทับใจให้แก่กัน
แค่นี้ก็จะมีพลังใจต่อไปค่ะครูอ้อย
ขอบคุณท่าน วอญ่า มากมายเลยค่ะ สมาชิกเก่า แต่ ใหม่ ในใจ ครูอ้อย เสมอ ค่ะ
ขอบคุณ น้องบีเวอร์
สงสาร ครูพลอย มากค่ะ ครูอ้อย ร้องไห้ ตั้งนานค่ะ
เรื่อง เก่าๆๆที่เคยเขียน เรื่อง ครูพลอย อ่านได้ ที่นี่ และ ที่นี่ และ ที่นี่ และ ที่นี่ และ ที่นี่
สวัสดีค่ะ
ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลย สบายดีนะคะ
จากกันก็ยังมีเจอ แต่ผู้ที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับมันเศร้าค่ะ
ขอบคุณทุกท่าน ที่แวะมาให้กำลังใจ ในยามนี้ ที่ทุกแห่ง ทุกคนต้องการ ขอบคุณมากจริงๆๆค่ะ
สวัสดีครับ พี่ครูอ้อย
ขอบคุณค่ะ คุณ Nuttawat