ระหว่าง "หล่อน" อีแพรด และสิ่งแวดล้อม

ข้างทางด่วน..นั้นมีความเงียบ..ความรักความพอใจและเสียงร้องเพลง....ช่างน่าแปลกใจเสียจริงๆ...หล่อนแอบคิด..มันเป็นความสุขที่น่าอิจฉาเสียนี่กระไร...อีแพรด..เป็นชื่อเรียกนกน้อยเหล่านั้น...พงหญ้า...ขยะส่วนเกินของมนุษย์ที่เห็นจนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตนกไปแล้วไม้กวาดเก่าๆ..เศษผ้า..ถุงพลาสติค...ระเกะระกะ...อยู่ใต้ต้นมะขามเทศที่ถูกโค่นไปเมื่อปีก่อน..แตกกิ่งก้านใหม่..มีดอกออกผลอีกครั้ง...ชีวิตทนทาน..(ฆ่าแล้ว..ฟื้นคืนชีพ..คงจะมีแต่...ต้นไม้เท่านั้น...หล่อนแอบคิดอย่างเช่นเคย)....อีแพรด..เหินปีก..ร่อนเรียบขยะเหล่านั้นไป....บินไปเกาะต้นขนุน..ที่ปีนี้ออกลูกเป็นพวงติดกันห้าหกลูก..ระย้า...มันเริ่มขยับปีก..แพนหาง...และเรียก ร้องหาคู่....ท่ามกลางเสียงกระหึ่มของวงล้อรถที่ผ่านไปมาอย่างรวดเร็วและหยิ่งผยองในศักยภาพของผู้ขับขี่...แถมกึกก้องด้วยเสียงเพลงกระหึ่มก้องคับถนน...ดังระทึก..สะท้านเข้าไปในหัวใจอันบอบบางแห้งแล้งของ"หล่อน"...อีแพรด...และสิ่งแวดล้อม.....

....จะมีใครไหมเนอะ...นำเรื่องราว....ของอีแพรดไปทำ...คลิป วิดี โอ...มาให้ยายธี..ดูเล่นแก้เหงา..ใจ.....และเปลี่ยนเรื่องเล็กๆให้เป็นเรื่องใหญ่....ในสิ่งแวดล้อมของเรา...