โรงเรียนบางแห่งลืมที่จะให้เด็กวิ่งเล่นในสนามเสียด้วยซ้ำไป

    ปัจจุบันโรงเรียนต่าง ๆ เร่งที่จะสอนวิชาการ  เตรียมพร้อมเด็กที่จะรับการประเมินหลากหลายอย่างทั้งภายนอก ภายใน... รวมทั้งสอบที่หลากหลายทั้ง O-net , NT, LAS และยังมีการแข่งขัน  ประกวดความสามารถต่าง ๆ อีกมากมาย  เพื่อให้ผลของการทำงานปรากฎต่อสายตาสาธารณะ  หรือชุมชนนั่นเอง
     โรงเรียนบางแห่งลืมที่จะให้เด็กวิ่งเล่นในสนามเสียด้วยซ้ำไป

      "การพับกระดาษ"

     ท่านเชื่อหรือไม่...การพับกระดาษ...เป็นรูปต่าง ๆ ปัจจุบัน..กำลังหายไป
      ทำไมล่ะ...ก็มันเสียเวลานะซีคะ..เด็กระดับชั้นป.เล็ก ๆ ป. 1-2-3 เนี่ย..การจะจับริมระดาษด้านหนึ่งไปทบกับด้านหนึ่งให้พอดี...แล้วรีดให้เรียบกริบ...เป็นเรื่องที่ยากมาก...เสียเวลามาก ๆ และจะพบว่ากระดาษจะไม่ประกบกันพอดีหรอก..จะเหลื่อมกันนิด ๆ หน่อย ๆ และมีของแถมคือ..."ดำด้วยซิ"...ก็มือที่เปื้อน ๆ ของเด็ก ๆ นั่นแหละ..พอมาเด็กโต ๆ ป.4-5-6 เขาก็โตแล้ว....ครูหลายท่านก็ไม่อยากสอนพับแล้วสอนวิชาการดีกว่า.....

       แต่ครูปอชอบให้เด็กพับกระดาษเป็นรูปต่าง ๆ นะ...เพราะครูปอรู้สึกว่า
.......เด็กได้....
     ....สมาธิ...การนิ่ง....การจดจ่อ...การตั้งใจ.....เมื่อได้ผลงานแล้ว..ก็จะได้ความภาคภูมิใจ..และรอยยิ้ม...เด็กจะนำผลงานมาอวดกัน....

     สิ่งที่ครูปอชอบให้เด็กพับมากที่สุด...และเด็ก ๆ ก็ชอบพับมากที่สุด..มีอยู่ 2 สิ่ง  คือ...เครื่องบิน...และ..จรวด....
     ครูปอชอบเพราะ....เมื่อได้ชิ้นงานการพับเครื่องบิน...หรือ..จรวด....แล้ว...ครูปอก็ถือโอกาส..พาเด็ก ๆ ของครูปอ..ออกไปเล่นเครื่องบิน...หรือ..จรวด.... ...ที่สนามหญ้ากว้าง ๆ หน้าโรงเรียนได้เลย...ท่านผู้อำนวยการไม่กล้าดุเด็ก...เพราะครูปอจะนั่งดูเด็กตลอดเวลา....และก็บางครั้งจะพับผลงานของครูปอไปแข่งกับเด็กด้วย....เครื่องร่อนของครูปอ...ร่อนได้นานกว่าเด็ก ๆ ...เด็ก ๆ ชื่นชมครูปอเป็น "ฮีโร่"  ครูปอก็ชื่นชมผลงานของเด็ก ๆ เหมือนกัน....แม้ว่าพอพุ่งหัวจรวดขึ้นปั๊บ....หัวจรวดก็ทิ่มพื้นปุ๊บ...หัวจรวดย่นยู่เลยก็ตาม....ทำได้หัวเราะกันสนุกจริง ๆ ...เล่นกันจนพอใจ...จึงพาเด็ก ๆ ล้างมือล้างหน้า..เข้าห้องสี่เหลี่ยมตามเดิม.......และก็ไม่ได้เดินเข้าห้องธรรมดานะ...เด็ก ๆมักจะเดินกึ่งวิ่ง..ท่ากระเด้ง ๆ เข้าห้องกันทุกคน....