วันนี้เป็นวันครบรอบวันสูญเสีย ยอดหมาผู้ภักดี ฮาจิโกะ ที่ประเทศญี่ปุ่น ที่มีความกตัญญู เท่าๆๆ ย่าเหล ของคนไทย
ที่มีรูปหล่อทองแดงของฮาจิโกะ เป็นที่ระลึก ที่สถานีรถไฟ ชิบูย่า.....
ครูอ้อย แซ่เฮ ไม่เคยไปหรอกค่ะ ญี่ปุ่นน่ะ แต่ครูอ้อย ได้ฟังเรื่องเล่า จากทีวี รู้สึกซาบซึ้งใจ ในความกตัญญู ของหมาตัวหนึ่ง หรือหลายๆๆตัว ที่เราได้ฟังเรื่องราว.....หมาหมา
*****
ตอนครูอ้อยเด็กๆๆ ห่วงเล่น เสียจนไม่ได้ ปรนนิบัติ คุณพ่อคุณแม่ เวลาท่านกลับมาบ้าน ท่านทั้งสอง ก็จะพร่ำบ่น ครูอ้อยว่า......หมา มันยัง รู้จักวิ่งมารับ พ่อกับแม่เลย
*****
เรื่องเล่าเช้านี้ ทำให้ครูอ้อย คิดถึงคำพูดของคุณพ่อคุณแม่มาก เจ้าฮาจิโกะ เป็นหมา ที่ประเทศญี่ปุ่น มันได้รับการเลี้ยงดูจาก ท่านศาสตราจารย์คนหนึ่ง
ทุกวันตอนเช้า มันจะวิ่งไปส่งเจ้านายของมัน ที่สถานีรถไฟ ชิบูย่า และเมื่อเวลาเย็น รถไฟกลับมาตามเวลา ฮาจิโกะก็จะมารับเจ้านายของมันทุกวัน
*****
ฮาจิโกะ ปฏิบัติเช่นนี้ ทุกวัน
จนกระทั่งวันหนึ่ง ศาสตราจารย์ ได้เสียชีวิต กระทันหันด้วยเส้นโลหิตในสมองแตก
เจ้าฮาจิโกะ ก็ยังคงไปรับเจ้านายของมัน ที่สถานีรถไฟชิบูย่า ทุุกวัน เป็นเวลา 10 ปี
จนกระทั่งภรรยา ของท่านศาสตราจารย์ ได้ย้ายที่อยู่ใหม่ ฮาจิโกะ ยังวิ่งไปที่บ้านเก่า จนรู้ว่า ไม่มีทางได้พบกับเจ้านายของมันอีกแล้ว
และแล้ว วันเวลา ก็มาถึง มัน ฮาจิโกะก็ได้พบเจ้านายของมันจริงๆๆ เมื่อมีคนพบว่า มันนอนตาย ที่สถานีรถไฟ ชิบูย่า.....
เศร้า ซึ้ง ประทับใจ
สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย
เป็นความรัก ความจงรักภักดีที่น่าประทับใจค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ ซาบซึ้ง กับ สี่ขามากๆๆค่ะ
ผมชอบมากเลยครับ เคยดฃุหนังซึ้งมากกกก
ของฝรั่งเอาไปทำน่ะครับ
สวัสดีค่ะ คุณครูอ้อย
เพิ่งดูหนังเรื่องนี้ไม่นานมานี่เองค่ะะ น้ำตาท่วมจอเลยค่ะ ซึ้งมาก