อยู่อย่างไรให้มีสุข

การที่เรายังต้องแสวงหาความสุข แสดงว่าเรายังขาดความสุข
แต่ถ้าเรารู้จักทำใจให้เป็นสุขได้เอง ก็ไม่ต้องไปดิ้นรนแสวงหาที่ไหน

เป็นสุขง่าย เป็นทุกข์ยาก
เห็นเขาสุข พลอยสุขด้วย
เห็นเขาทุกข์ คิดช่วยเหลือ
เมื่อได้ลาภ ได้ยศ ได้สรรเสริญ หรือได้สุข
จิตใจไม่ฟูจนเกินไป
เมื่อเสื่อมลาภ เสื่อมยศ ถูกนินทา หรือได้ทุกข์
จิตใจไม่ห่อเหี่ยวจนเกินไป
นี่คือจิตใจของคนที่พัฒนาแล้ว

 {{{{{ป้องคิดว่า}}}}} การที่เรายอมรับในสิ่งที่เป็นได้มันทำให้เรามีความสุขได้นะ  ไม่ได้เป็นในสิ่งที่ฝัน  ก็ฝันในสิ่งที่เป็น   ไม่มีในสิ่งที่เห็น  ก็เห็นในสิ่งทีมี

ไม่ได้ทำงานในสิ่งที่ตนรัก  ก็รักในสิ่งที่ทำ   รักในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่จริง  

คนเราก็ต่างเหตุต่างผลในการกระทำอะไรก็แล้วแต่ทุกคนก็มีเหตุผลกันทั้งนั้นมันขึ้นอยุ่กับว่าเหตุผลของคนเราไม่เหมือนกัน  เพราะว่าคนเราคิดไม่เหมือนกันไง   เหตุผลของคนคนหนึ่งอาจไม่เหมือนกับคนหนึ่งก็ได้   และส่วนใหญ่แล้วคนเราจะคิดว่าเหตุผลของตัวเองยิ่งใหญ่เสมอ  เหมือนกับปัญหานั่นแหละ

ปัญหาของตัวเองยิ่งใหญ่เสมอ  เคยคิดบ้างใหมว่าทำไมเราแก้ปัญหาให้คนอื่นได้แต่ปัญหาของตัวเองกลับแก้ไม่ได้  เพราะเราคิดว่าปัญหามันใหญ่ไงเลยไม่ได้คิดให้รอบคอบมัวแต่จมอยู่กับมัน   ไม่ได้ลุกขึ้นมาแล้วหันไปมองมัน  แท้ที่จริงแล้ว   มันก็แก้ได้    เพราะมันเป็นแบบนี้แหละ   

     คนเราจึงวุ่นวายไม่หยุด  พัฒนาได้แต่วัตถุแต่ไม่ได้พัฒนาจิตใจเลยแล้วมันเจริญได้อย่างไร    ในเมื่อความสุขที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่วัตถุ  แต่เป็นที่ใจเราต่างหากหละ

หรือว่าไคร  อยู่กะหม้อข้าว  เตารีด พัดลม ตู้เย็น   แล้วมีความสุขตลอดไปมันก็แค่ความสุขชั่วคราว  แต่ทำไมคนเราต้อง  ต้องการมันหนักหนาก็ไม่รู้    อย่าจมไปกับมันแต่มอง  คิด  แล้วพิจารณา    ว่าแท้ที่จริงแล้วเราต้องการอะไรมากกว่าอยากมีความสุขเพียงชั่วคราวหรอว่ายั่งยืน 

{{{{{อยากให้ทุกคนมีความสุขที่แท้จริง   จากเด็กน้อย}}}}}}}}}

        โลกคงไม่อุทิศตัวเองให้เรามีความสุขหรอก  เราต้องหาเองนะคะ