ครูอ้อย เดินทางไปทำงานทุกวันด้วยรถส่วนตัว บ้านและโรงเรียน ทุกๆๆวัน แต่มีบางครั้งที่ต้องไปประกอบภารกิจ ที่ใกล้ๆๆบ้าน ครูอ้อย จึงจะเปลี่ยนการเดินทางด้วยรถประจำทาง
ก่อนไปไหนมาไหน นอกเส้นทางที่เคยเคย ครูอ้อยก็จะถามพ่อบ้านหรือลูกก่อนการเดินทางทุกครั้ง
การเดินทางครั้งล่าสุด ครูอ้อยเดินทางไปโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนใกล้บ้าน
ขาไป ครูอ้อยทำตามที่ลูกบอก ก็คือ นั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้าง และไปต่อรถประจำทาง ที่วิ่งสายลาดพร้าว
ครูอ้อยประทับใจ คนเก็บเงิน ที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับครูอ้อย.....เอิ๊กเอิ๊ก
ครูอ้อยบอกเธอว่า เมื่อถึง โรงเรียนนี้ช่วยบอกเราด้วย เธอก็พยักหน้าและบอกว่า เลยป้ายตลาดโชคชัย ไปป้ายหนึ่ง และเมื่อถึงป้ายนั้น เธอก็บอกให้คนขับจอดให้ครูอ้อย......แบบนิ่งๆๆ ด้วย
*****
ขาไป ไม่มีอะไรประทับใจเท่าไร แต่ครูอ้อย ก็พยายามเรียนรู้ ทุกสิ่งกับ ชุมชุนที่นี่ หรือ ที่ไหนที่ครูอ้อยได้ไป โดยเฉพาะ โรงเรียนนี้ ครูอ้อยประทับใจนักเรียนที่มีพฤติกรรมน่ารัก อ่อนน้อม ใฝ่รู้ใฝ่เรียน พูดจาสุภาพมากๆ
*****
พอเสร็จสิ้น ภารกิจ ครูอ้อย ก็เก็บ ข้าวกล่องกลับบ้านด้วย เพราะ ยังไม่หิว
นั่งรอรถประจำทาง สาย 191 สักครู่ พอได้ดม กลิ่นควันรถ พอสมควร รถสาย 191 ก็มา
ครูอ้อย เตรียมเงินให้เป็นค่ารถ หยิบมาเป็นเหรียญ 5 ยื่นให้พนักงาน เธอก็ไม่รับเงินครูอ้อย ครูอ้อยจึงรู้ตัวว่า ไม่ใช่ 5 บาท ต้อง 8 บาทต่างหาก
ครูอ้อยจึงล้วงเงินเพิ่มอีก 5 บาท พนักงานก็ไม่เก็บเงินครูอ้อยอีก พร้อมกับชี้ให้ครูอ้อยไปนั่งที่ว่าง
ครูอ้อยเชื่อฟัง เดินไปนั่งที่นั้น พอนั่งเรียบร้อย ครูอ้อยก็ยื่นเงินให้เธออีก เธอก็ไม่รับเงิน ครูอ้อยอีก จนกระทั่ง ครูอ้อยได้ยินคนนั่งใกล้ๆๆครูอ้อยพูดว่า......ป้าคะ รถเมล์ ฟรีค่ะ
เท่านั้น ค่ะ
ไม่รู้ก็ไม่ใช่...... จบแล้วค่ะ
คนไม่รู้..ก็ไม่บอกกันบ้าง....อิอิ
คิดถึงค่ะ พี่อ้อย
เจอของฟรีด้วย
คิดถึงค่ะ
ขอบใจ น้องนงเยาว์ ที่รัก มากๆๆค่ะ
แวะมาหาอีกครั้งค่ะ คิดถึงจัง
ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยะ hahahahaha
รักนะครูอ้อย....
ขอบคุณมากค่ะ ทุกท่าน ความสุข ที่มอบให้ครูอ้อย ขอให้ได้รับ ด้วย ยิ่งใหญ่ มากมาย ค่ะ