Ico48

     มางานศพพบอะไรใครรู้บ้าง   เพียงเห็นร่างคนตายแล้วใจหาย

มองดีดีคิดให้ซึ้งถึงความตาย      คือความหมายของ"ครู"ผู้แสดง

(กระทู้ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดบันทึก ปริศนาธรรมหลังการตาย)

          ครูอิงเห็นด้วยกับคำกล่าวของพระคุณเจ้า พระมหาวินัยฯ ที่บอกว่าทุกวันนี้

ปริศธรรมในงานศพ หรือเรื่องประเพณีเกี่ยวกับการทำศพ นี่ทุกวันเริ่มจะหายไปแล้ว

เพราะความเจริญเข้ามาแทนที่ แต่บางสิ่งบางอย่างคนโบราณก็ทำไว้ดีมาก ท่านคง

อยากจะสื่ออะไรสักอย่าง บางทีคนเราก็ทำสืบต่อกันมาโดยไม่รู้เรื่องก็มี ทำเพียง

สักว่าเป็นพิธี แต่พิธีกรรมที่ดีควรจะต้องสื่อปัญญาเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องละเอียดอ่อน

เพราะเกี่ยวเนื่องด้วยความเชื่อ

            ครูอิงจึงลองค้นหาในระบบอินเทอร์เนตดู ปรากฏว่ายังไม่มีข้องมูลเกี่ยว

กับเรื่องปริศนาธรรมจากงานศพอย่างจริง ๆ จัง ๆ จึงคิดว่าน่าจะบันทึกไว้เพื่อ

ประโยชน์แด่คนรุ่นหลัง หรือเพื่อประโยชน์ต่อนักศึกษาที่เข้าค้นคว้าเรื่องราวใน

อินเทอร์เนต  ปริศนาธรรมในงานศพ ตามความเชือของคนภาคใต้นั้นมีเยอะมาก

น่าจะมีใครสักคนทำเป็นภาคนิพนธ์ หรือปริญญานิพนธ์ไว้บ้างคงจะดี  ดังนั้น

จะให้เขียนให้จบในบันทึกเดียวคงเป็นไปไม่ได้ จึงขอเรียบเรียงเป็นตอน ๆ

เพื่อความเข้าใจง่าย และทำให้บันทึกไม่ยาวจนเกินไปจนเกิดอาการเบื่อไม่

อยากอ่าน

 

 

ปริศนาธรรมหลังการตายกรณีไทยพุทธภาคใต้ :

(๑) พิธีดอย

           ถ้ามีการตายลง ณ บ้านเรือนใด เจ้าภาพต้องเขิญผู้ที่มีความรู้ในทางเวทย์มนต์

หรือหมอผีมาร่วมโองการเสกทำน้ำมนต์ขับไล่ผีสางรังควาน ประพรมน้ำมนต์ที่

ซากศพเพื่อป้องกันมิให้ผีมาทำความเดือดร้อน ซึ่งตามความเชื่อแล้ว เชื่อว่าผีมี

อำนาจให้คุณให้โทษได้นานาประการ เรียกว่า พิธีดอย

            บางท้องถิ่นยังเอา "ลูกพันธุ์" มาวางไว้ข้างศพเป็นปริศนาธรรม เคยอ่านเจอ

ในหนังสือเฉลยปริศนาธรรมของนายเลียบประพันธ์ เป็นคำกลอนว่า

                เมื่อคราวศพหลบหลับอยู่กับที่        ปิดภูษีมิดชิดคิดสงสาร

         เอาลูกพันธุ์มาแนบกายผู้วายปราณ   จะบรรหารบอกเล่าให้เข้าใจ

         คำว่าพันธุ์นั้นสืบต่อจากพ่อแม่         เป็นเที่ยงแท้มั่นคงไม่สงสัย

         ให้ดูข้างพันธุ์พ่อแม่มาแต่ไร           ไม่มีใครรอดพ้นสักคนเลย

          แต่ล้วนกายแตกดับจิตกลับหาย     ยังแต่กายตั้งกลิ้งนอนนิ่งเฉย

         ไม่มีใครนึกรักสักคนเลย               ตั้งหน้าเฉยเกลียดชังทั้งหญิงชาย

         คิดแต่จะให้พาไปป่าเปรว(ป่าช้า)    เป็นคนเลวทรามใหญ่นึกใจหาย

         น่าสมเพชเวทนาแก่ร่างกาย           เกิดมาได้เป็นมนุษย์วิสุทโธ

         เพราะมีศีลห้าประจำจึงล้ำเลิศ       ได้มาเกิดเป็นมนุษย์วิสุทธ้โส

         ขณะได้พบลาภยิ่งสิ่งบุญโต          มากลับโซเปื่อยเน่าไม่เข้าการ

         ท่านทำมาเพื่อให้รู้อยู่ทั่วกัน           เราเป็นพันธุ์ปลดปลงในสงสาร

         ตลอดถึงเผ่าพงศ์ในวงศ์วาน          อยู่ไม่นานถึงตายได้ทุกคน

          *** คำว่า "ลูกพันธุ์" ยังอธิบายได้ไม่แน่ชัด  จะขออนุญาตสืบหา

ข้อมูลมุขปาฐะก่อนแล้วจะนำมาอธิบายให้ทราบ

ติดตามบันทึกหน้าตอนต่อไป

ปริศนาธรรมหลังการตายกรณีไทยพุทธภาคใต้ :

(๒) การอาบน้ำศพ