ประทับใจเมืองทาคายาม่าจริงๆ สวยงามด้วยภูมิศาสตร์ คืออยู่ในอ้อมกอดแห่งขุนเขา พื้นที่มีระดับสูงต่ำไม่แบนเรียบน่าเบื่อ และมีแม่น้ำไหลผ่านกลางเมือง ตึกรามบ้านช่องก็ไม่แน่นอัดด้วยอาคารสมัยใหม่

 ป้ายบอกทางอยู่ที่พื้น

การเดินชมเมืองและย่านเมืองเก่าสามารถทำได้อย่างสบายๆ ไม่ต้องนั่งรถ ไม่ต้องรีบเร่ง ทำให้รู้สึกถึงวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมของคนญี่ปุ่น

 

เริ่มกันที่ใกล้ๆ สะพานแดงนากาบาชิ ซึ่งช่วงใบไม้เปลี่ยนสีในเช้าที่ฝนตกชุ่มฉ่ำก็งามซึ้งดี รักจะเที่ยวต้องไม่กลัวแดด กลัวฝน กลัวหนาวค่ะ

มาจากทางในเมืองก็ต้องข้ามสะพานนี้ มาทางซ้ายมือของภาพ เพื่อไปชม ย่านเมืองเก่า หรือ ซัง-มาชิ ซูจิ

ย่านเมืองเก่ายังเป็นชุมชนที่มีชีวิตชีวา เขาอนุรักษ์อาคารบ้านเรือนย่านนี้ไว้อย่างดี เห็นเป็นอาคารห้องแถวไม้สองชั้นแบบญี่ปุ่นโบราณสมัยเอโดะ สีดำๆดูคลาสสิค อยู่บนถนสามเส้นสั้นๆขนานกัน ใช้เวลาเดินชมไม่นานหากไม่แวะเข้าทุกร้าน หรือแวะเข้าชมหอนิทรรศการเกี้ยวลาก ซึ่งน่าชม(แต่เราไม่ได้เข้าชม)เพราะทาคายาม่ามีชื่อเสียงในเรื่อง งานแห่เกี้ยวลาก ใน เทศกาลทาคายาม่า ปีหนึ่งมีสองครั้ง ฉลองฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง เป็นงานใหญ่มากที่นักท่องเที่ยวตั้งใจมาชมกัน

หากใครขี้เกียจเดิน หรือนึกครึ้มใจอยากย้อนยุคมากๆก็นั่งรถลากได้ค่ะ

หน้าอาคารมีร่องน้ำไหลผ่าน น้ำสะอาด ใสแจ๋วค่ะ ไม่ใช่ทางระบายน้ำทิ้งอย่างบ้านเรา นอกจากร้านค้าสินค้าหลายหลาก ทั้งของกิน ของใช้ ของที่ระลึกเขาจะตกแต่งร้านค้าให้ดึงดูดใจ แขวนตุ๊กตาซารุโบโบะนำโชคแล้ว หน้าห้องแถวทุกห้องแม้ไม่ใช่ร้านค้าเขาก็จะมีกระถางดอกไม้ หรือการประดับอย่างมีศิลปะชวนมองตลอดสองข้างถนนเชียวค่ะ

ที่เห็นลูกสีส้มๆห้อยๆเป็นราว คือ ลูกพลับ เพื่อทำลูกพลับแห้ง พอแห้งได้ที่ราคาแพงไม่ใช่เล่นนุ่มหวาน อร่อยกว่าลูกพลับแห้งจากเมืองจีนมาก

จากย่านเมืองเก่าใกล้สะพานแดง ดูจากรูปจะเห็นอยู่ลิบๆในสุด ย้อนขึ้นมาผ่านสะพานสีเขียวอมฟ้า มาจนถึงสะพานคอนกรีต ก็จะถึงจุดเริ่มต้น ตลาดเช้าริมแม่น้ำมิยางาว่า มีป้ายบอกชัดเจน

ถึงไม่มีป้ายมาถึงก็จะรู้เองเพราะจะเห็นพ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงขายของฝั่งซ้ายมือขนานไปกับแม่น้ำ เห็นผลิตผลการเกษตรเยอะแยะ ผักสดๆทั้งที่คุ้นตา และที่แปลกตา ได้เห็นรากวาซาบิของจริงด้วย มีศิลปินมาตั้งแผงด้วยทั้งงานวาดภาพ ทำเครื่องประดับ และอื่นๆ ส่วนฝั่งขวาจะเป็นร้านค้าถาวรและบ้านคน เราเดินตรงกลางหันซ้ายหันขวาดูของกันจนตาลาย

ให้เห็นภาพตลาดเช้าสองฤดูเทียบกัน

ภาพริมขวาบน เป็นช่วงต้นเดือนเมษายน หน้าซากุระบานแต่ที่นี่ยังไม่บาน

ภาพขวาล่าง เป็นที่แห่งเดียวกันใน ฤดูใบไม้เปลี่ยนสี ช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน

ผู้เขียนเป็นคนชอบเดินตลาด ทั้งตลาดสด ตลาดในห้างหรือซุปเปอร์มาร์เก็ต คิดว่าการได้เห็นข้าวของที่ขายทำให้จินตนาการถึงการกินอยู่ ชีวิตของผู้คนในที่แห่งนั้นได้

ที่จริงตลาดเช้ามีสองแห่ง อีกแห่งอยู่ใกล้ๆสะพานแดงฝั่งตรงข้ามย่านเมืองเก่าบริเวณศาลาว่าการเมืองยุคเอโดะ ข้อมูลบอกว่าของที่ขายคล้ายๆกัน เนื่องจากฝนตกเราจึงตัดสินใจจะชมแค่ย่านเมืองเก่าและตลาดเช้าริมแม่น้ำมิยางาว่าที่น่าจะมีบรรยากาศกว่า

ทั้งสองครั้งผู้เขียนได้อุดหนุนแอปเปิ้ล สดกรอบ ฉ่ำ หอมหวานติดใจ ที่สองคนตายายช่วยกันขาย ปอกเปลือกและหั่นเป็นชิ้นให้เสร็จ เป็นเสบียงบนรถไฟ

เดินตลาดเช้านี่พ่อค้าแม่ค้าชวนให้ชิมโน่นนี่อย่างยิ้มแย้มเต็มใจ ได้ชิมขนมไปหลายอย่าง

พวกเราได้เห็นทาคายาม่าทั้งตอนเช้า สาย บ่าย เย็น และยามค่ำคืน สวยงามมาก สงบและสะอาดทุกหนแห่ง จนหนูแหม่ม ถ่ายรูปไปก็รำพึงไปถึง แพ็ท ลูกสาวผู้มีฝีมือและชอบถ่ายภาพธรรมชาติ-บ้านเมืองโบราณ ว่าจะต้องพาลูกมาให้ได้ และคงต้องใช้เวลาค้างที่เมืองนี้อย่างน้อยสองสามคืนถึงจะเก็บภาพได้จุใจ

เราค้างกันแค่คืนเดียว ตอนหน้าจะชวนไปชม หมู่บ้านมรดกโลกชิราคาวาโกะ ค่ะ