Large_p1000567

 

 

จากวันนั้นจวบวันนี้สองปีแล้ว                  ครูแป๋มแจวจากโนนสูงกลับถิ่นฐาน

สุรธรรมคือที่หมายอยากมานาน              อยู่ใกล้บ้านลูกทหารเหตุผลเรา

มาปีแรกคิดจะทำอะไรก่อน                     เลยต้องย้อนดูผลการประเมินเขา

ทำโครงการตามถนัดฝีมือเอา                 ให้ศิษย์เจ้าได้แสดงแหล่งความดี

หกรุ่นแรกต้องบุกเบิกอุปสรรค                เจ้าศิษย์รักผ่านไปได้สมศักดิ์ศรี

สร้างต้นกล้าตัวอย่างไว้แสนยินดี             จากรุ่นพี่สู่รุ่นน้องทำวิจัย

เหนื่อยหรือไม่ใช่ประเด็นที่อยากตอบ       เพราะว่าชอบสิ่งที่ทำเป็นนิสัย

ฝึกฝนให้กับนักเรียนทุ่มเทใจ                  แม้จะใกล้ช่วงเรียนจบไม่หวั่นเกรง

อยากจะขอกำลังใจให้ลูกศิษย์                 ที่เขาคิดทำประโยชน์อย่าข่มเหง

ถ้าไม่ช่วยอยู่เฉยเฉยขอทำเอง                ศิษย์เราเก่งมีโอกาสได้แสดง

อย่าท้อถอยแม้จะพบอุปสรรค                 อย่าหยุดพักวางแผนใหม่ให้ส่องแสง

เจิดจรัสสมคุณค่าราคาแพง                    จงแสดงให้ประจักษ์แก่สายตา

ขอแค่นี้คงไม่มากไปใช่ไหม                    ออกจากใจใช่แสร้งเสอะไรหนา

ทำหน้าที่ให้สมกับที่เกิดมา                      สมคำว่า"ข้าพระบาทของแผ่นดิน".