คุณครูดีใจดาวใจ จากใจเด็กห้อยท้าย
ขออนุญาต กล่าวถึง คุณครู นะครับ ครูแป๋มเป็นคนที่ไม่เลือกคนเก่งหรือไม่เก่ง ให้สิทธิ์เท่ากัน เปิดโอกาสให้แสดงความสามารถ คอยแนะนำ และเป็นแบบอย่างให้อยู่เสมอ หลังเลิกเรียนตอนเย็น ทุกวันครูแป๋มคอยสอนพวกเราแล้วก็ตรวจการบ้านของนักเรียนไปด้วย (ครูแป๋ม จะอ่านทุกตัวอักษร แล้วมักจะมีการเขียนตอบกลับไปยังนักเรียนเสมอ ถึงการบ้านนักเรียนจะมากเท่าไร ครูแป๋มก็ต้องตรวจให้เสร็จในวันนั้น) แม้พวกเราเป็นเด็กห้องท้ายเรียนไม่เก่ง ครูแป๋ม ก็เสียสละเวลามาสอนพวกเรา ถึงสี่ทุ่ม แล้วยังเลี้ยงข้าวและขนมฟรี อีกด้วย โดยมีพ่อแม่ มากลับ วันหยุดครูแป๋มก็สอนอังกฤษ สอนการวางตัวการพูดต่อหน้าคน โดยไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยเลย
จากการสอนในชั่วโมงเรียน ครูแป๋มให้แลกเปลี่ยนความรู้ในห้องเรียน ขยายสู้เพื่อนต่างห้องต่างชั้นเรียน โดยไม่แบ่งแยกว่าคนนี้เก่งกว่าหรืออายุมากกว่า ทุกคนสามารถแลกเปลี่ยนความรู้ของต่างละคนได้ หลังเลิกเรียนตอนเย็นทุกวัน มีนักเรียนมาเรียนกับครูแป๋มมากขึ้น จงเต็มม้าหินอ่อน หน้าอาคารวิทย์
ครูคนอื่นอาจจะไม่เข้าใจว่าทำไม่ ครูแป๋มถึงต้องมาเสียเวลากับนักเรียนทำไม่ขนาดนี้ แต่พวกเราขอยืนยัน
จากเด็กห้องท้ายที่ไม่มีอะไร ครูแป๋ม สอนจนพวกเราได้เป็นตัวแทนโรงเรียนออกรายการโทรทัศน์
หลังจากกัน อาจารย์สอนให้ รักในการอ่าน สอนภาษาอังกฤษ สอนการวางตัว การใช้ชีวิตหลักจบการศึกษา
ในความรู้สึก ของลูกศิษย์ คนหนึ่ง ครูเป็นผู้ สร้าง ให้รู้จักผิดชอบชั่วดี
ในวันครูปีนี้ ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย จงมาปกป้องรักษา ให้คุณครูแป๋มสุขภาพแข็ง ปรารถนาสิ่งใดขอให้สมดังปรารถนาทุกประการ
ด้วยรักและความเคารพเป็นอย่างสูง
(นาย ปรัชญา สิงไทสง)