เล่าถึงชีวิตรักของกิจบ้างดีกว่านะว่ามาอยู่กับเจี๊ยบได้อย่่างไร

จดหมายจากอังกฤษ 2-3

โสภณ  เปียสนิท

.............................................................

 

                          เล่าถึงชีวิตรักของกิจบ้างดีกว่านะว่ามาอยู่กับเจี๊ยบได้อย่างไร? กิจต้องการให้ครอบครัวได้รู้ประวัติและความเป็นไปของ “เรา” บ้างเพื่อว่าวันข้างหน้าทุกคนจะได้ไม่แปลกใจ กิจเจอน้องเขาที่ร้านอาหารชื่อตะวันนา ซึ่งเป็นร้านอาหารร้านแรกที่กิจเข้าไปทำงาน และเข้าสู่วงการร้านอาหารไทยในลอนดอน ตอนนั้นกิจทำงานล้างจานอยู่ในครัว ทั้งที่ตอนสมัครนั้นสมัครไว้ในตำแหน่งพนักงานเสิร์ฟแต่เขาขาดคนล้างจาน ก็เลยต้องทำไปก่อนประมาณ 2 เดือน

 

                             ช่วงสองเดือนนี้พบเจี๊ยบตลอด เพราะเจี๊ยบทำงานในตำแหน่งออกอาหาร เรียกภาษาที่นี่ว่า Run Order มีหน้าที่ส่งอาหารให้กับเด็กเสิร์ฟอีกต่อหนึ่ง เจี๊ยบขยันมากทำงานประเภทอุทิศตนเลยทีเดียว แต่เจี๊ยบมาอยู่ลอนดอนได้เจ็ดปีแล้ว เริ่มตั้งแต่เรียนภาษาอังกฤษเรื่อยมาจนจบในระดับปริญญาตรีด้านการตลาดไปเรียบร้อยแล้ว ภาษาอังกฤษดีมาก สู้งานและฉลาดทันคน

 

                                 กิจมารู้หลังจากมาอยู่ด้วยกันแล้วว่าเจี๊ยบเป็นลูกเจ้าของหุ้นส่วนบริษัทสยามวีเอ็มซี ผู้ผลิตกระจกรถยนต์ในเมืองไทย เธอไม่ใช่ผู้หญิงประเภทคุณหนู ลูกสาวผู้ดีมีเงินทั่วไป เธอถูกป้าสอนให้เรียนรู้สู้งานมาตั้งแต่เด็ก ช่วยบริหารกิจการของทางบ้าน และเป็นลูกคนเดียวที่มาเรียนต่อต่างประเทศโดยการตัดสินใจมาเอง ใหม่ ๆ ก็อาศัยอยู่ในร้านอาหารตะวันนา ซึ่งอาโกวเป็นเพื่อนกัน เจี๊ยบต้องทำงานร้านอาหารและทำแบบไม่ได้หยุดเลย คือเจ็ดคืนต่อสัปดาห์ กิจและเจี๊ยบได้จดทะเบียนอย่างเป็นทางการกันแล้วเมื่อปลายเดือนมกราคมและจะหาโอกาสแต่งงานกันที่เมืองไทยทีหลัง

 

                                  ตอนนี้ก็ได้แต่พยายามเก็บเงินให้ได้มากที่สุด และอยากทำธุรกิจเล็ก ๆ ด้วยตัวเอง อยากเช่าที่ทำร้านอาหาร ที่นี้มีที่แล้วจะเปิดร้านขายของแบบไทยไม่ได้ ต้องมีใบอนุญาตก่อน โดยทำเรื่องขออนุญาตแล้วจะมีเจ้าหน้าที่มาดูสถานที่ว่าเหมาะสมที่จะทำหรือไม่ ถ้าในพื้นที่มีร้านอาหารอยู่มากแล้วเขาก็จะไม่ให้ใบอนุญาต และต้องดูความเหมาะสมด้านอื่น ๆ ด้วย เช่นเรื่องของตัวอาคาร การระบายอากาศ เป็นต้น เมื่อเปิดแล้วเจ้าหน้าที่จะมาตรวจสอบอีกเป็นระยะ ๆ