หากท่านได้ชมภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง กังฟูแพนด้า คงนึกเค้าโครงของเรื่องได้

ในตอนต้นเรื่อง อาจารย์เต่ากำลังจะชี้นางเสือน้อยให้เป็นผู้ชนะการประลองยุทธ์ ให้เป็นยอมยุทธมังกร อยู่ดีๆ แพนด้าตัวอ้วนปี๋ก็หล่นลงมาขวางตำแหน่งนิ้วที่ชี้แทนที่นางเสือผู้องอาจ แม้ลูกศิษย์จะไม่เห็นด้วยที่อาจารย์เต่าประกาศให้แพนด้าอ้วนได้เป็นจอมยุทธ เพราะแพนด้าไปอยู่ถูกที่ถูกเวลาด้วยความบังเอิญ อาจารย์เต่ากลับพูดกับศิษย์ และย้ำคำนี้เสมอๆว่า เรื่องบังเอิญไม่มีในโลก

เป็นเช่นนั้นจริงๆค่ะ เพราะกำลังจะบันทึกถึงกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่รู้จักกันด้วยความบังเอิญ ท่านคืออาจารย์ผู้ใช้นามแฝงว่า สรกิจ หรือก็คือ ดร. สุชาติ หงษาIco48

เพราะดิฉันนำข้อมูลในหนังสือของท่านมาอ้าง แต่พิมพ์นามสกุลท่านผิด (กลายเป็นหงสา) ท่านจึงแย้งมาด้วยเมตตา จึงเป็นเหตุให้ติดต่อกันด้วยการส่งความเห็นผ่านหน้าบล็อคมาเสมอ

จนเมื่อวาน อาจารย์คุยถึงเรื่องหนังสือเล่มใหม่ของพระคุณเจ้า ป.อ.ปยุตฺโต ขึ้นมา ดิฉันเรียนท่านว่าเล่มนั้นๆยังไม่มี ท่านจึงบอกว่า ไว้ท่านไปวัดญาณเวศกวันแล้ว ท่านจะขอมาเผื่อ

ก็ให้บังเอิญ วานนี้ลูกสาวคนกลางมีเหตุให้ต้องเข้ากรุงเทพ ดิฉันจึงพาไปส่งไว้ แล้วตัวเองเลยไปที่วัด อาจารย์สุชาติก็ไปวัดด้วยเช่นกัน ท่านจึงแนะนำให้รู้จักพระคุณเจ้านิพนธ์ จึงได้รับเมตตาจากพระคุณเจ้า ได้หนังสือดีๆมาโดยไม่ยาก

ที่ว่าไม่ยาก เพราะหนังสือบางเล่ม เช่น กาลานุกรม วัดจะให้เฉพาะผู้ถ่ายสำเนาบัตรประชาชนไปให้ไว้กับวัดเท่านั้น สำหรับคนที่ไปวัดโดยไม่รู้เหนือใต้ คงไม่มีโอกาสได้หนังสือในการไปครั้งแรก

เมื่อได้จับต้องหนังสือ ดิฉันปิติในคุณค่าที่มีในทางพุทธศาสนา (ด้วยทราบข้อมูลจากอาจารย์สุชาติล่วงหน้ามาแล้ว) และเมื่อเปิดดูภายใน ก็ต้องตื่นเต้นกับลักษณะของรูปเล่มด้วยคิดไม่ถึงว่า หนังสืออย่างนี้ จะทำเพื่อแจกแก่ผู้สนใจ ฟรี

จำได้ว่าตัวเองถึงกับอุทานออกมาว่า โอ ตายแล้ว จนพระจ้าวตกใจ

ขอบพระคุณอาจารย์ และพระคุณเจ้า เป็นอย่างสูง ที่เปิดโอกาสให้ได้เพิ่มพูนปัญญา

ไม่อยากจะใช้คำว่าบังเอิญเลยค่ะ เพราะดิฉันตั้งใจไปวัดญาณนี้มาหลายครั้ง แต่ก็มีเหตุให้พลาดเสียทุกครั้งไป อยู่ดีๆ ความบังเอิญหลายๆด้าน ก็ทำให้เรื่องราวทั้งหมดจบลงได้เพียงในวันเดียว

ถ้าไม่เริ่มจากการพิมพ์โดยสะเพร่า เรื่องราวตามมาคงไม่เกิด

คงเพราะในโลก เหตุบังเอิญ ไม่มี มีแต่ เหตุปัจจัย มังคะ