ผู้เขียนไม่เคยลืมความตั้งใจ ที่จะช่วยทำนุบำรุงวัดแห่งนี้

   จำวัดที่ลูกชายผู้เขียนไปบวชได้ไหมคะ ชื่อวัดเนินสี่ ที่นั่นเป็นดินแดนของนักบวชเรียน มักมาปฏิบัติที่นี่ แต่ภาพจำในครั้งนั้น ทำให้ผู้เขียนไม่เคยลืมความตั้งใจ ที่จะช่วยทำนุบำรุงวัดแห่งนี้

 

 ภาพน้ำที่เพิ่มความขุ่นขึ้นทุกที ที่ฝนในพรรษาตกหนัก

 

 

นี่ไม่ใช่การะมังใส่ของอะไร แต่เป็นเครื่องกรองน้ำ ที่ใช้วัสดุธรรมชาติ คือ อิฐ หิน ถ่าน ทราย ก็ที่เราเคยเรียนสมัยประถมปีที่สี่นั่นเอง ในฤดูแล้ง น้ำจากสระ ก็ดูใสดี แต่พอเข้าพรรษา เครื่องกรอง ก็ยอมแพ้เอาง่ายๆ จึงปล่อยให้น้ำออกมาในสภาพนั้น

 

 

วัดอยู่ท้ายหมู่บ้าน ไฟฟ้าบ้านนอก และปลายสาย จึงทำให้ไฟฟ้า ที่วัดเนินสี่มีปัญหา ลามไปถึงเครื่องไฟฟ้าต่างๆ เสียหายเป็นประจำ

 

นี่คือปกหนังสือประวัติวัดเนินสี่ ที่ผู้เขียนเรียบเรียง แล้วทำบันทึกต่อท้าย ถึงความขาดแคลน และขาดปัจจัย ที่จะติดตั้งหม้อแปลง ที่ขณะนี้ มีไฟสามสาย ผ่านหน้าวัด เพื่อจะได้ใช้ไฟเต็มสายกับเขาเสียที ผู้เขียนขอให้พระอาจารย์ ทำใบปะหน้า ส่งหนังสือไปขอความอนุเคราะห์งบบริจาค จากบริษัทใหญ่ๆ ที่ถ้าเอ่ยชื่อใครก็รู้จักดี ผู้เขียนส่งไปถึง 7 บริษัท แต่น่าเสียดาย ที่เจอกับพระอาจารย์เมื่อเร็วๆนี้ ท่านบอกว่า ไม่มีใครตอบรับเลย

  ผู้เขียนคงยังส่งหนังสือบอกบุญ ไปยังไม่ถึงเจ้าของบุญ จึงยังไม่มีใครจะมาช่วยวัดในป่าเช่นนี้ แล้ววันหนึ่ง สิ่งอัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น เมื่อได้เวลา เหตุปัจจัยมาบรรจบกันพอดี จึงเกิดเหตุนั้น พรุ่งนี้ ผู้เขียนจะเล่าเรื่องดังกล่าวให้ฟังนะคะ