การเดินทางมาปายในครานี้ ถึงจะมีจุดมุ่งหมาย คือ การตามหาความรักของคนสองคน ณ ปาย แต่ก็สามารถเก็บเกี่ยวความรู้สึก มุมมอง แนวคิดอะไรหลาย ๆ อย่างจากที่นี่ไป

การตามหาความรักของใครหลายคน มักมีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด เพียงแต่ว่าเราจะเลือกให้เริ่มต้นและสิ้นสุดที่ตรงไหน

 

ผมเลือกให้เรื่องราวสิ้นสุด ณ บันทึกนี้ก็แล้วกัน อันจะขอเลือกนำภาพนิ่ง ๆ เงียบ ๆ เหงา ๆ สงบ เย็น และต่อยอดความคิดที่ก้าวไกล อันเป็นการแสดงออกถึงการรังสรรค์งานดังกล่าวให้ออกมาอย่างประณีตตามที่ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องต้องการ

ภาพเหล่านี้คงเป็นเพียงมุมมองหนึ่งที่อยากนำเสนอของใครคนหนึ่งเท่านั้น

 

"ใจ ไม่คิดอะไร อยู่ต่อไปเพื่อมวลพฤกษา
กลีบใบ ไม่เคยไร้ค่า ช่วยกันสร้างสา ชีวิตให้งาม"

 

เพลง "ฉันเป็นดอกไม้" ของ คาราวาน แว่วมาไกล ๆ

 

 

"... โคมหนาว ..."

 

 

 

"... ปักดอกไม้ ..."

 

 

 

"... ประดิษฐ์ประดอย ..."

 

 

 

"... จ้อง ..."

 

 

 

"... บุญ ..."

 

 

 

"... หัวใจ ..."

 

 

 

"... ส่วนประสม ..."

 

 

 

"... ป้ายโฟมทำมือของพี่ชาย ..."

 

 

 

"... ปรึกษา ..."

 

 

 

"... อิจฉา (ผมเอง) ..."

 

 

 

"... กางร่มให้ลำโพง ..."

 

 

 

"... น้ำต้น น้ำหม้อ ..." (พี่ชายเจ้าสาวแจ้งแก้ไขมาครับ)

 

 

 

"... พวงชมภู ..."

 

 

 

"... กุลีกุจอ ..."

 

 

 

"... กลีบกุหลาบแห่งรัก ..."

 

 

 

"... เตรียม ..."

 

 

 

"... เพื่อนเจ้าสาว (น่ารัก) ..."

 

 

 

"... กระบอง กับ น้ำจิ้ม ..."

 

 

 

"... ถั่วแปบ กับ เครื่องจิ้ม ๓ อารมณ์ ..."

 

 

 

"... งานที่สิ้นสุด ..."

 

 

 

"... ทุ่งรวงทองข้างบ้าน ..."

 

 

 

"... ถั่วพู ..."

 

 

 

"... รั้ว ..."

 

 

 

"... เส้นทางข้างบ้าน ..."

 

 

 

"... เนื้อคู่ ..."

 

 

 

"... คัน ..."

 

 

 

"... ยุ่ง ..."

 

 

 

"... หิว ..."

 

 

 

"... กลับบ้าน ..."

 

 

 

เพลง : เพียงลมพัดผ่าน

ผู้ขับร้อง : พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ

ฉันไม่อยากกล่าวคำว่าอำลา
ฉันใช่มาโอดครวญหรือชวนให้ลุ่มหลง
เพียงลมลมที่ผ่านเลยก็เลยไป

เหมือนน้ำหลากล่องลงไม่คืนหลัง
น้ำก็ยังชุ่มเย็นเป็นสายน้ำ
ไม่เคยขาดไม่ไหลคืนคือความจริง

เราพบกันมีเรื่องราวเล่ากันฟัง
เป็นเหมือนดั่งภาพเขียนที่เสกสรร
บรรยากาศที่ดีและจริงใจ

*แม้ไม่มีพยานคำมั่นฤาสัญญา
อย่ารอเวลาให้ล่วงเลยร่างกายจะร่วงโรย
จงโบกโบยโผบินแม้เหน็บหนาว
ใช่ว่าเราจะจากกันนิรันดร์ไป

 

 

โกวเล้งบอกว่า "งานเลี้ยงย่อมมีวันสิ้นสุด" แล้วงานนี้ฤาจะอยู่ต่อไป ไม่มีเสียหรอก

โอกาสหน้าคงมีกันต่อไปเรื่อย ๆ ในการมาเยือน "ปาย"

การมาเยือนบ้านเพื่อนคงไม่ใช่เรื่องที่ยากอีกต่อไป อิ อิ

 

ขอบคุณ ... เจ้าภาพที่ให้โอกาสเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขาและเธอ

ขอบคุณ ... พี่ชายเจ้าภาพที่ยังคงรักษาความเป็นเพื่อนและกัลยาณมิตรได้อย่างสม่ำเสมอ

ขอบคุณ ... เพื่อนรักที่เหน็ดเหนื่อยยินยอม (แกมบังคับ) ขับรถจากเชียงใหม่มาถึงปาย

ขอบคุณ ... โอกาสที่ฟ้าประทานให้พบกับคนดี ๆ

 

 

ขอจบด้วยบทกวีอันงดงาม จาก คุณ poo ณ อันดามัน

 

สองเราเข้าใจ เติมหัวใจให้เต็มร้อย

สอง เราต่างที่มาต่างความคิด
สอง ชีวิตมีความฝันอันหลากหลาย
สอง ใจต่างมารวมร่วมจุดประกาย
สอง เราหมายร่วมเรียงเคียงคู่ไป

เรา คบกันที่นิสัยใช่ใบหน้า
เรา ฟันฝ่ากาลเวลาพาสดใส
เรา ปลอบปลุกรุกสร้างกำลังใจ
เรา มั่นใจในรักและภักดี

เข้าใจ กันและกันพลันกระจ่าง
เข้าใจอย่างลุล่วงทรวงสุขศรี
เข้าใจ ในทุกทิวาและราตรี
เข้าใจ พี่เข้าใจน้องประคองใจ

เติม ความฝันอบอุ่นกระไอรัก
เติม สายใยทอถักทุกสมัย
เติม รสชาติลึกซึ้งตรึงฤทัย
เติม เชื้อไฟให้คุกรุ่นเสมอมา  

หัวใจ สองครองคู่เรียนรู้หลัก
หัวใจ จักคงมั่นดั่งภูผา
หัวใจ หลอมรวมกันในมรรคา
หัวใจ ร้องเรียกหากันและกัน

ให้ เธอได้ทุกสิ่งอย่างที่มีได้
ให้ ทั้งกายทั้งใจใช่เสกสรร
ให้ ทั้งรักทั้งห่วงใยสารพัน
ให้ เปี่ยมปันความหวังกำลังใจ

เต็มร้อย กับทุกสิ่งเพื่อเรานี้
เต็มร้อย ในทุกที่ด้วยเอาใจใส่
เต็มร้อย เพื่อโซ่ทองคล้องหทัย
เต็มร้อย ได้เพราะหัวใจเราผูกพัน
 

มาตามหาความรัก ณ เมืองปาย
คือจุดหมายปลายทาง ระหว่างฝัน
คือจุดเริ่มต้นสานสายใยกันและกัน
พงศ์ธร กรรณิกา รักนิรันดร์ ฝันเป็นจริง

 

 

และจบด้วยบทกวีสด ๆ อีกบทครับ ;) 

 

๑๔ ตอนอ่อนหวานละลานตา

เปี่ยมคุณค่าความงามตามสมัย

ขอคู่รักครองเรือนเป็นเพื่อนใจ

สัญญาไว้รักนิรันดร์อันมั่นคง

 

บุญรักษา ทุกท่าน ;)

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------

บันทึกที่เกี่ยวข้องกับ "พิธีกิ๋นแขก แต่งงาน ล้านนา Contemporary"

 

บันทึกที่เกี่ยวข้องกับ "ตามหาความรัก ณ ปาย"