GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

'''''''''''''ใกล้จะถึงวันแม่แล้ว'''''''''''''

////////สำหรับผู้เป็นลูกทุกคน\\\\\\\\\\

                                      ตังค์ทอน !
>> >>>>> >
>>>>>>> >  เพื่อแม่ผู้ให้กำเนิดเราลองอ่านดู  สำหรับเรื่อง  แม่และลูก >> >>>>> > ฝากสำหรับทุกคนที่ยังมีคุณแม่อยู่ให้ตอบ
>> >>>>> >  แทนคุณท่านมากๆนะคะ
>> >>>>> >  อ่านดีมากสำหรับลูกที่รักแม่

>> >>>>> เจ้าเด็กชายตัวน้อยของเราเข้าไปหาแม่   และส่งกระดาษให้ หลังจากแม่เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนแล้ว เธอ
>>  ก็ก้มลงอ่าน  ค่าตัดหญ้า 5 บาท
>> >>>>> >  ค่าทำความสะอาดห้องผมอาทิตย์นี้ 1 บาท
>> >>>>> >  ค่าซื้อของให้แม่ 2.5 บาท
>> >>>>> >  ค่าดูแลน้องชาย 2.5 บาท
>> >>>>> >  ค่าเอาขยะไปทิ้ง 1 บาท
>> >>>>> >  ค่าได้คะแนนดี 5 บาท
>> >>>>> >  ค่ากวาดสนาม 2 บาท
>> >>>รวมค้างชำระ 19 บาท 


>> >>>>> >  เธอหยิบปากกาขึ้นมา พลิกไปด้านหลังแล้วเขียน
>> >>>>> >  เก้าเดือนที่แม่อุ้มท้อง
>>ไม่คิดเงิน
>> >>>>> >  เวลาแม่พยาบาลลูก และสวดมนต์ให้ลูก ไม่คิดเงิน
>> >>>>> >  ค่าที่ลูกทำให้แม่เสียน้ำตา ไม่คิดเงิน
>> >>>>> >  ของเล่น อาหาร เสื้อผ้า พาเที่ยว ไม่คิดเงิน
>> >>>>>&g! t;  แม้แต่เช็ดน้ำมูกให้ ไม่คิดเงินหรอกจ๊ะ ลูก
>> >>>>> >  เมื่อรวมทั้งหมด เป็นราคาเต็มของความรัก
>>ไม่คิดเงินเหมือนกัน
>> >>>>> >


>> >>>>> >  เมื่อลูกชายของเราอ่านสิ่งที่แม่เขียน น้ำตาหยดโต
>>ก็ไหลออกมา      เขาสบตาแม่
>> >>>>> >  และพูดว่า แม่ครับ ผม
>> >>>>> >  รักแม่จริงๆ นะครับ แล้วเขาก็เอาปากกาเขียนหนังสือตัวโตว่า
>> >>>>> >  จ่ายหมดแล้ว
>> >>>>> >  แม่จ่ายหมดแล้ว แต่ลูก
>> >>>>> >
>> ทอนให้ยังไม่หมด
>> >>>>> >

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): มน.นิสิตapiculture
หมายเลขบันทึก: 41432
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 7
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (7)

อ่านแล้วจะรีบกลับไปทอนตังค์ให้แม่ค่ะ
อยากรู้ว่าคุณระเบียบรัตน์มีสิทธิ์อะไรมาด่าทาทาว่าเป็นปฏิกูลทางวัฒธรรม

กลับไปคืนกำไร...ให้แม่คะ

ขอบคุณนะคะ...สำหรับเรื่องเล่านี้

คิดถึงแม่จัง
  • แม่ ยิ่งใหญ่ในหัวใจของลูกตลอดกาล
  • อ่านแล้วคิดถึงแม่
  • ตั้งใจทำความดีเพื่อแม่
  • ขอบพระคุณมากครับ

ผมถูกขโมย ขโมยหัวใจ เธอแอบเอาไปเหมือนจงใจจะแกล้งกัน พร้อมกับความรัก รักเต็มๆ อยู่ในนั้น คนเคยชื้นบานก็มีแต่ทรุดกับโทรม ผมถูกรังแกแย่ลงทุกวันข้าวปลาอาหารเหลือเต็มจานผมกินไม่ลง เธอน่าจะรู้รักจนมาก มากจนหลง เธอทำได้ลงหนีผมไปลับตา ตายแน่นอน ผมคงตายแน่นอน จึงอ้อนวอนให้เธอกลับมา ตายแน่นอนแม้ไม่ได้เห็นหน้า ทุกวันแทบบ้า อยากจะเจอะหน้าเธอ..ผมถูกขโมย ขโมยหัวใจจะอยู่อย่างไรเมื่อหัวใจอยู่ที่เธอ รีบกลับมาหาผมยังรอเสมอ  รีบ รีบหน่อยเธอผมกำลังใกล้ตาย รักเธอจริงเออ... 

ให้แอนมาแงง หรือ นานาโกะ...