จิตรกรรมฟากฟ้า บรรเลงเพลงลีลา เบา เบา เรื่องราว มวลเมฆ ... :)

 

พฤหัส สวัสดีค่ะทุกๆ ท่าน คนชอบกล คนชอบกลอน คนชอบนอนหัวค่ำ จึงตื่นแต่เช้าตรู่ได้ทุกวี่วัน เป็นเรื่องธรรมดาแต่น่าอัศจรรย์ของร่างกายมนุษย์เรานะคะ ... ใครบางคนกล่าวว่า คนเรามักทำอะไรซ้ำๆ เดิมๆ ในสถานที่เดิมๆ เมนูเดิมๆ ไปพบปะกันร้านเดิมๆ จะด้วยเหตุผลกลใดก็ตามที หากแต่พอผ่านกาลเวลา นานๆเข้า ก็เลยกลายเป็นกิจวัตร เป็นความผูกพัน จะด้วยคุ้นชิน คุ้นลิ้นหรือคุ้นเคย ก็ว่ากันไป ที่เห็นได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง มาแรง ก็การติดบล็อก แบบลงใจ (ติดยาลงแดง ติดโกลงใจ) ของพี่น้องชาวโกทูโนว์เรานี่เอง แล้วยังจะเรื่องราวของ น้องฟ้ากะนายเมฆ นี้เล่าเข้าทฤษฏีนี้ได้ไหมหนอ ขอคนรักมวลเมฆ หรือใครๆ ตอบหน่อยได้ไหมเอ่ยคะ ... :)

 

นาฏลีลาแห่งฟากฟ้า ที่สร้างสรรค์งานศิลป์ เป็นมนต์เสน่ห์ที่พูดไม่ออก บอกไม่ถูก ว่าเพราะอะไร เราจึงเพียรเฝ้าเมียงมอง แหงนหน้าเชิดคอ ประมาณแบบชอบ เล่นของสูง .. ด้วย เหนือคำบรรยาย จะให้ฝืนร่างกาย ไม่เป็นตัวของตัวเอง ก็คงกระไร ดูแล้วไม่เป็นธรรมชาติ จริงไหมคะ ... แม้จะมีผู้คนทั้งหลาย มองด้วยสายตาและอาจจะมีคำถาม ที่สงสัยว่า ทำไมจึงจับกล้องได้ตลอดเวลาทุกวันวี่ รอชมมองฟ้าได้ทุกห้านาที เอ หรือว่าประหลาดเพี้ยนแล้วกระมัง มิรอรีเชิญตามมาให้ได้เห็นด้วยตาตัวเองสักทีว่า น้องฟ้ากะนายเมฆนี้ เค้ามีดีอะไร ... ทุกเช้าตรู่ปูจะเดินไปเปิดประตูบ้าน เดินชมสวนเล็ก ดูต้นไม้ ใบหญ้า ดอกไม้บานสะพรั่งนานา และแน่นอนค่า ...  

 

อดใจไม่ไหวต้องแหงนมองฟ้า ... สักกะนิด :) จริงๆ ก็คือมีอะไรดีๆ ให้มองได้ทุกวัน เพราะจิตรกรรมบนฟ้านั้น มหัศจรรย์จริงๆ ค่ะ นานหลายเพลาตั้งแต่ครานั้น ที่ได้พบปะน้องฟ้าแต่งตัวร้อนแรง แต่นั่นก็ช่วงยามเย็น เคยชี้ชวนให้คู่รักวัยดึกเชยชม แฟนอี๋ก็บอกว่า ธรรมดาเห็นบ่อยไป บนเขาสองพี่น้องสวยกว่านี้อีก (แหงล่ะสิคะ อยู่บนโน้นได้จิ๊จ๊ะกันสองศรี ปรีดิ์เปรม บ่มี ก ข ค อิ อิ) ส่วนฝ่ายศรีภริยา แฟนป๋าตาโตขึ้นอีกนิดแล้วเอ่ยว่า ฟ้าแสดอย่างนี้ จะมีกุ้งเยอะ คือพี่น้องชาวเล จะดูฟากฟ้า บ่งบอกได้ว่าฤดูไหน ทะเลมีอะไรดีๆ รึควรระวังบ้าง ... แน่ะ สมัยคู่รักวัยดึกเรานั้นไม่ธรรมดาเลยนะคะ  ไม่เพียงจะเชี่ยวชาญเรื่องฤดูกาลแล้ว ยังชำนาญเรื่อง ฤดูใจ อีก ... :)

  

ล่าสุดเมื่อ ๑๓ ธันว์ จันทร์เบิกฟ้า ยามเช้ามองด้านตะวันออก ก็แสนธรรมดาๆงั้นหมุนรอบ๓๖๐ องศาดูอีกทีสิ ฮั่นแน่ อุแม่เจ้า นายเมฆอวบสามเกลอ นามคิวมูลัส รั้งตำแหน่งอะไรกันอะไรบ้างนั้น ดูรายละเอียดจากบันทึกท่านประธานชมรมฯ อ.หมอเมฆหล่อนะเจ้าค่ะ ... ที่น่าแปลกใจครานี้ คือนายเมฆามาปรากฎกายสีสันด้านตะวันตกตั้งแต่เช้าตรู่เลย ทำเป็นขยันขี้นมาเชียว ปกติมักจะพบกว่ากว่าแต่งองค์ทรงเครื่องก็หลังพี่อาทิตย์ลับฟ้าไปแล้ว ... ฟ้าสีเหลืองเบื้องบน บ่งบอกเป็นนัยยะ แก่ประชาชีอย่างเรา ด้วยความหมายใดได้บ้างหนอ ก็ขอเป็นเรื่องดีๆ เป็นศรีแก่บ้านเมือง ได้ฟูเฟือง ราบรื่น เรื่องชื่นบาน ร่วมสานฝัน ด้วยความหวัง เปี่ยมพลังใจดีๆ สาธุค่ะ  ...

 

แม้ว่าจะคบหา ดูกาย ชมใจกันมาก็นาน แต่ทว่ายังน่าพิสมัย ก็ตรง น้องฟ้ากะนายเมฆ เค้าช่างลึกลับเสียนี่กระไร ... อย่ากระนั้นเลย ขยับกายกระชับกันเข้ามาอีกนิด เขยิบจิตเข้ามาใกล้อีกสักหน่อย ค่อยๆ เลียบๆ  เคียงๆ แล้วค่อยเอียงข้าง กระซิบกับเธอหน่อยสิว่า “ ... :) ?!? …:)” (… สุดแต่ใจของใคร ก็เลือกบอกกันเองนะคะ ...)  รีบๆ กันนะคะ ฝากคำเตือนเพราะด้วยปรารถนาดี ก่อนเธอจะจางหายไป มีเวลาไม่มากไม่มาย ให้เราได้เชยชม สมกะที่ใจรอคอย ... เอ วันนี้นายเมฆมิสวมหมวกนี่คะ เห็นเสี้ยวจางๆ บางๆ คิดว่าใช่ ใช่เลย เพราะเคยเห็น แต่ก็ช่างเถอะ สิ่งสำคัญหาใช่รูปลักษณ์ภายนอกไม่ เหมือนที่ใครบางคนกล่าวไว้ (ใครอีกแล้ว:) ... :)

 

การที่เราจะชื่นชอบ ปลาบปลื้ม รัก อะไร สิ่งใด ใคร สักอย่าง ก็ควรเกิดจากภายใน จากใจ มิใช่ฤา ...  ทำไมนะ โลกใบเล็กเธอไปอยู่ไหนมา ทำไมเล่า เราเพิ่งได้มารู้จักกัน :) … เจ้านกน้อยบินลัดเลาะ ป่าละเมาะมาไกลแสน แล้วก็หยุดลงตรงหน้า เกาะเสาไฟฟ้า มาจ้องมองภาพอันงดงามนี้เช่นกัน ... ฉันอยากจะเป็นดั่งนก ได้โผผกผิน บินไปได้ไกล แสนอิสระ อยากไป มุดก้อนเมฆ ได้ดั่งใจปรารถนา ล่องลอยไปในนภา ชมฟากฟ้า ไร้พันธนาการ ... โชคดีนะเจ้านกน้อย เคลื่อนคล้อยไป ให้ปลอดภัย ในทุกพื้นที่ ว่างๆ เราคงได้พบกันใหม่นะตัวดี บ้านฉันอยู่ใกล้ๆ นี้ไง อย่าลืมมาทายทักกันนะ จ้า อากาศดีๆ นิมิตหมายดีๆ พบเจอะเจอสิ่งดีๆ ได้ยิ้มกันทุกวี่วัน ...

 

มองจากหน้าบ้าน ไปตรงต้นกล้วยในมุมเดิมๆ ที่เคยได้เห็นพระอาทิตย์ทรงกลด แต่ครากระโน้น มาวันนี้ในสิ่งที่เคยๆ คุ้นตา สถานที่เดิมๆ ตรงหน้า หรืออะไรที่เคยคิด และอาจมองว่าไม่มีอะไร ขอเพียงแค่มีตา ใส่ใจ ซูมลงในรายละเอียด แล้วค่อยๆ ละเลียด สำรวจลงลึกไปก็ได้พบว่า สิ่งละอันพันละน้อย สิ่งเล็กๆที่แสนธรรมดา งาม เงี่ยบ เรียบง่าย นี่ล่ะ ที่น่าดึงดูดใจ และมิรู้เบื่อ แม้ยามจับภาพใบกล้วย ... ตองอ่อน อ่อนเยาว์นัก ข้าฟูมฟักเจ้าแต่เยาว์วัย มาบัดนี้เจ้างามจับใจ แม่ตองอ่อน กลายเป็นใบตอง ... ขอบคุณมาเป็นส่วนหนึ่ง  ของน้องฟ้ากะนายเมฆ เสมอเลยนะคะ น่ารักที่สุดเลยค่ะ ... พี่(ธรรมชาติ)คนนี้นั้นมีแต่ให้ เจ้า(มนุษย์)ไฉนเมื่อไหร่จะให้พี่ ... :)

สุดท้ายบันทึกนี้ แต่ยังมิใช่ท้ายสุดของใจ น้องฟ้ากะนายเมฆ ขอฝากแด่ทุกๆ ท่านไว้ (* ใจหนึ่งใจ จะต้องการอะไร ให้มันมากมาย ให้มันวุ่นวาย เพียงเธอนั้นใส่ใจกัน เบา เบา พอให้สองเรา ได้ทำอะไรมากมายในตอนนี้ ฮืม .. บางเวลาไม่เป็นไร ถ้าเธออยู่ไกล บาง เวลาฉันเข้าใจ ถ้าลืมกันไป บางเวลาไม่เป็นใจ ก็ไม่ต้องเสียดาย ปล่อยมันไปก่อนนะ ** คิดถึงฉันสักครั้ง ถ้าไม่ได้คิดถึงใคร ทำตัวตามสบาย ถ้าเจอกันในความฝัน มีเวลาดี ๆ ก็บอกให้ฉันได้ฟัง ไม่มากเกินไปกว่านั้น ค่อยๆ รักกันเบาๆ อือ หึ อืม .. เธอกับฉัน ยังต้องเดินทางไกล คงไม่สายไปให้เวลากับใจได้เรียนรู้ ซ้ำ *,** *,** ค่อยๆรักกันเบาๆ ค่อยๆรักกันเบาๆ) … รื่นรมย์ สุขีกับทุกกิจกรรมที่รัก ชอบนะคะ ...

 

ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกๆ ท่าน ที่มาเยี่ยมชมและส่งกำลังใจ เจ้าค่ะ 
ขอบคุณเพลงประกอบ เบา เบา บรรเลงขิมโดย อาจารย์อ้อม
ขอบคุณ *เนื้อเพลง **: เบา เบา ศิลปิน : Singular ค่ะ :)