เขียนจดหมายแทนพ่อเพื่อจะสะสางสิ่งที่ค้างคาใจ

                                      

     ปีนี้ครบ 30 ปี ที่พ่อจากไปด้วยอาการ”ไหลตาย” พ่อไม่มีโอกาสสั่งเสียครอบครัว ความรู้สึกของลูกคือความรู้สึกว่า ยังมีสิ่งที่ค้างคาใจอยู่ ถ้ามีโอกาสสักครั้งก็อยากให้มีการพูดสั่งลากัน

      ในฐานะลูก จึงถือโอกาสเขียนจดหมายฉบับนี้มาแทน สมมุติว่าพ่อเขียนถึงแม่ เป็นเหมือนสิ่งที่มาแทนคำสั่งเสียที่พ่อไม่มีโอกาสได้ทำ

    

      "ดูแล     ตัวเอง  ให้ดีนะ                แม้เราจะ ห่างหาย ใช่ห่างเหิน

พ่ออยากอยู่ ดูแล     แม่เหลือเกิน         แต่บังเอิญ โชคชะตา พาเป็นไป

     เวลาหิว อย่าอดข้าว เจ้าจะป่วย        ห่มผ้าด้วย  หนาวแล้วนะ จะเป็นไข้

จงรักตัว  และรู้  ดูแลใจ                      อย่าร้องไห้  คนดี  เมื่อพี่ลา

    วาสนา  ของเรา  เท่าที่เห็น              แม่เนื้อเย็น  จงเข้าใจ ใช่หนีหน้า

แต่เพราะโรค ภัยรุม สุมกายา              เกิดชาติหน้า คงเป็นคู่ อยู่เคียงกัน" 

    

     ลูกเข้าใจนะ พ่อไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งพวกเราไปแม้วันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน พ่อยังอยู่ในใจลูกเสมอ

     ในชีวิตของแต่ละคน เมื่อได้หลุดพ้นจากสิ่งที่ค้างคาใจ ก็สามารถเริ่มต้นทำอะไรใหม่ๆ อย่างมีความสุข ไม่รู้สึกผิด ติดค้าง ไม่รู้สึกโกรธหรือเคืองใจกัน

     สำคัญเหมือนกันนะสิ่งที่ค้างคาใจ