ใบไม้ร่วงกราวปลิวไปในสายลมหล่นลงในบริเวณวัดหลักชัยวนาราม

จิตเกษม-1

โสภณ เปียสนิท

...........................    

                             ลมทะเลพัดแรง ใบไม้ร่วงกราวปลิวไปในสายลม หล่นลงในบริเวณวัดหลักชัยวนาราม วัดแห่งนี้ตั้งอยู่ติดถนนเพชรเกษม ชาวบ้านให้สมญาวัดแห่งนี้ว่าเป็น “ประทีปแห่งความรู้ ประตูสู่ภาคใต้” เพราะมุ่งเน้นด้านการให้ปัญญาแก่ศรัทธาสาธุชนเกินกว่า 100 ปี ด้านหน้าวัดติดถนน ไม่กว้างขวางนัก ด้านในมีป่าไม้ร่มรื่น เนื้อที่กว้างขวาง มีสำนักปฏิบัติธรรมสำหรับแม่ขาวซุกซ่อนอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทางเข้าวัด ไม่อาจสังเกตจากมุมมองภายนอก

 

                             สมชาติ แสวงศรี พ่อค้าจากตัวเมือง เดินทางขึ้นล่องผ่านวัดแห่งนี้นับครั้งไม่ถ้วน วันหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน เขาขับรถเลี้ยวเข้าวัดโดยบังเอิญ พบหลวงพ่อยืนสั่งงานสามเณรน้อย กวาดวิหารลานเจดีย์  จึงขอสนทนาธรรม เมื่อขอของดี ท่านแนะนำให้สวด “คาถาเสริมทรัพย์” วันละ 7 จบ หรือ ทุกเวลาที่ว่างให้สวดไว้เรื่อยๆ ตอนแรก เขาสวดตอนตื่นนอนวันละ 7 จบ ฐานะทางการเงินของครอบครัวดีขึ้นเรื่อยๆ เลยเกิดกำลังใจสวดมนต์บท “คาถาเสริมทรัพย์” ทุกเวลาที่ว่าง หลักการที่เขาไม่ลืมคือ “สวดให้เป็นฌาน ทำทานเสมอ” 10 กว่าปีผ่านไป ครอบครัวของเขากลายเป็นพ่อค้าผู้มีฐานะดี และคุ้นเคยกับวัดมากขึ้น

 

                      บางครั้งสวดมนต์เพลินๆ จิตแน่วนิ่งกับการสวด รู้สึกมีความสุขกับการสวดจนไม่อยากเลิก บางครั้งหลับตาสวดในตอนเช้ามืด รู้สึกว่าสว่างแล้ว จึงลืมตา แปลกที่ข้างนอกยังมืดอยู่ แสงสว่างที่เกิดขึ้นเป็นแสงจากภายใน บางครั้งเห็นภาพพระรูปทรงสวยงามปรากฏขึ้นตรงหน้าบ้าง ภายในกลางลำตัวบ้าง เห็นแล้วเกิดความสุขมากบรรยายไม่ถูก ความเชื่อมั่นในผลของการสวดมนต์มีมากขึ้น บางครั้งสวดตอนตี 4 แค่จบเดียว แต่จิตแน่วนิ่ง เกาะติดอยู่กับคำสวด รู้สึกเหมือนว่าเวลาผ่านไปไม่นาน แต่สายเสียจนไปทำงานไม่ทันเวลา แปลกจนทำให้เขานึกอยากคุยกับหลวงพ่อ เพื่อสอบถามปัญหา