สถานที่เปลี่ยน...เวลาเปลี่ยน..ธรรมชาติเปลี่ยน

คำว่า"เปลี่ยน"ค่อนข้าง"ฮิต" เมื่อสองปีที่แล้วในอเมริกาหลายๆอย่างที่เปลี่ยนไม่ได้ในธรรมชาติของความเป็นคน...เรามักจะบอกให้สิ่งรอบๆตัวเราให้เปลี่ยน..หรือเราชอบเปลี่ยนอะไรๆรอบตัวเรา...ขออย่างเดียว..ตัวเรา...ต้องเป็นเราตลอดไป...เราบอกตัวเอง..อย่างนั้น.."เครื่องบินทยานสู่ท้องฟ้า..ทิ้งความหนาวเย็นมืดครึมให้อยู่เบื้องหลัง..ก่อนลงเปลี่ยนเครื่องมองลงไปเบื้องล่าง..พื้นดินดูขาวโพลน...ทุ่งนาและต้นไม้..เป็นสีดำตัดกับความขาวโพลงและยะเยือกเย็น..มิวนิค..ธรรมชาติเปลี่ยน

เครื่องบินลงวันนี้ที่..ครั้งหนึ่งมีชื่อว่า"หนองงูเห่า"..ฟังดูน่ากลัวแต่คงเป็นแค่อดีตวันนี้ถูกเรียกว่า"สุวรรณภูมิ"เปลี่ยนเป็นแผ่นดินทอง...(อุแม่เจ้า..)...แผ่นดินที่เห็นเปลี่ยนไปแน่นอน(แอบคิดถึงภาพเก่าๆที่ยังเป็นหนองน้ำ..ที่ยังมีทรากให้เห็นเมื่อมองลงมา..)..ธรรมชาติเปลี่ยนไป...จากหนาวเมื่อหยกๆ..กลับกลายเป็นเขียวๆ...ขุ่นๆ..แห้งๆ..เปียกๆ...เทาหม่นหลัว..คลุม..เมือง..เทพ..ธรรมชาติเปลี่ยน..(คงจะเป็นเช่นนั้นเพราะ..ทนไม่ได้..ต้องเปลี่ยนอย่างที่เห็น..)...เดินเข้าห้องที่ตรวจตราผู้โดยสาร...บ้านเรายังไม่เปลี่ยน..แต่ที่เยอรมันเปลี่ยนไปแล้ว...(เราจะถูกตรวจด้วยแสงเรเซ่อ(เซ่อจริงๆที่ต้องไปยืนยกแขนแบบยอมแพ้...ยอมจะทำอะไรๆก็ได้...ยืนกางขา..อ้ะ..อึบ..)..แล้วเขาก็มองเห็นเราอย่างไม่มีอะไรที่จะปกปิดได้..๕๕๕.."พิเรนดี"...ที่มันค้นพบ..ก็คือ..ตัวตนที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้..อ้ะๆปกปิดไม่ได้ต่อไป...ด้วยแสงเรเซ่อ....วิทยาการก้าวหน้า...กับคำว่าเปลี่ยนๆๆๆจนกว่าโลกจะหยุดหมุน......