มือของผู้ให้..อยู่สูงกว่ามือของผู้รับ...แค่เพียงคิดจะทำ..ใจก็ยังเป็นสุข..จึงเป็นความสุขแท้..เป็นทั้งความ..สมาน..คือ...ความสามัคคีปรองดอง บุคคลผู้ยิ่งใหญ่หากสิ้นไร้ซึ่งผู้เสียสละ ที่อุทิศตนยืนหลบฉากอยู่เบื้องหลัง ไหนเลยจะเผยอตนขึ้นสู่หอคอยแห่งเกียรติยศได้อย่างทระนง... คนที่ไม่เคยเป็นผู้ให้...ย่อมยากที่จะได้รับ.. ขอบคุณ ครูป้อม คนล่าฝัน http://knonlafhun.blogspot.com/
สุขใจที่เป็นผู้ให้ เพราะ ???
มือของผู้ให้..อยู่สูงกว่ามือของผู้รับ...
ชื่อของผู้ให้...น่าจดจำกว่าชื่อของผู้ขอ..
เกียรติของผู้ให้...กรุ่นหอมอยู่เหนือกาลสมัย..
ยิ่งกว่าเกียรติศักดิ์ของนักรบและปวงวีรบุรุษ..
ชื่อของผู้ให้...น่าจดจำกว่าชื่อของผู้ขอ..
เกียรติของผู้ให้...กรุ่นหอมอยู่เหนือกาลสมัย..
ยิ่งกว่าเกียรติศักดิ์ของนักรบและปวงวีรบุรุษ..
การให้.
แค่เพียงคิดจะทำ..ใจก็ยังเป็นสุข..
ครั้นได้ให้แล้ว...จิตใจก็แช่มชื่นเบิกบาน...
เมื่อวันเวลาผ่านไป..
หวนกลับไปรำลึกถึงดวงหน้าอันเปี่ยมสุขของผู้รับ...
ความปีติสุขก็ย้อนกลับมาทำให้หัวใจอิ่มเอม...
การให้...
จึงเป็นความสุขแท้ทั้งเวลาก่อนให้..
ขณะที่ให้..
และหลังจากได้ให้ไปแล้ว...
การเสียสละ..แบ่งปัน...
เป็นทั้งความ..สมาน..
คือ...ความสามัคคีปรองดองระหว่างกันและกัน
และเป็นกุศโลบายในการสร้างความ..เสมอ..
คือ..ให้คนทุกคนมองเห็นกัวอกของคนอื่น..
เมื่อมนุษย์รู้จักแบ่งปันแก่กันและกัน..
อันมีพื้นฐานมาจากการมีอัชฌาศัยกว้างขวางเอื้ออารีเช่นนี้
สันติภาพท่ามกลางความแตกต่างก็จะเกิดมีได้อย่างไม่ยากเย็นนัก...
หากปราศจากรากฐานอันมั่นคงแข็งแกร่ง..
ไหนเลยรูปรอยแห่งมหาวิหารอันโอฬาริก
จะก่อกำเนิดเป็นรูปธรรมขึ้นมาได้
บุคคลผู้ยิ่งใหญ่หากสิ้นไร้ซึ่งผู้เสียสละ
ที่อุทิศตนยืนหลบฉากอยู่เบื้องหลัง
คอยส่งกำลังใจ..เสนอความคิด..
อุทิศตนเป็นดังอิฐก้อนแรกให้ย่างเหยียบ..
ไหนเลยจะเผยอตนขึ้นสู่หอคอยแห่งเกียรติยศได้อย่างทระนง...
คนที่ไม่เคยเป็นผู้ให้...ย่อมยากที่จะได้รับ..
“การให้”..มองอย่างธรรมดาดูเหมือนว่า..เป็นการสูญเสีย..
แต่แท้ที่จริงแล้ว...
ผู้ให้ คือ..ผู้ที่ได้รับต่างหาก..
คนที่เป็นผู้ให้จึงมีเกียรติคุณเกริกกรรจายชั่วฟ้าดินสลาย
ทั้งนี้นั่นเป็นเพราะ
“...โลกคารวะผู้ให้...
แต่บอดใบ้ต่อผู้กอบโกยและโกงกิน...”
การให้ คือการปฏิบัติที่ยิ่งใหญ่จากใจมนุษย์
สวัสดีค่ะ
แต่โดยสรุป จิตที่คิดจะให้ย่อมเป็นสุข (ตั้งแต่เริ่มคิดแล้ว ค่ะ)
สวัสดีค่ะ
อะไรจะเท่ากันได้ อะไรจะทัดเทียมกันได้ อะไรคือมาตรวัด อะไรคือเส้นแบ่ง คิดเรื่องพวกนี้ ปวดเศียร ทำไปเลย เพื่อความสุขของเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตาย เท่าที่เราทำได้ อย่าลืมตัวเองก็แล้วกัน เพราะถ้าตัวเองยังอยู่ก็ยังทำได้
สุขสันต์วันพ่อนะคะ ผู้เป็นพ่อของลูก
นับถือค่ะ
ศิริวรรณ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณครับ ครูหยุย ครูคิม mee_pole ผอ.ศิริวรรณ และหมอ(คุณยาย)
กลับมาเห็นข้อคิดเห็นเชิงบวก แล้วมีแรงที่จะเป็นผู้ให้ ต่อไป
ทำบุญกันไว้ เพราะเหลือเวลาอีกเท่าไรก็ไม่รู้ ดังนั้น คิดดีได้ ทำดีได้ ให้รีบทำ
การให้..สุขใจยิ่งกว่าการรับจริงๆค่ะ!!!!!
มีผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งนำอาหารและเสื้อผ้ามาแจกให้นักเรียนที่โรงเรียนไม่ถึงหมื่นบาทแล้วกลับไป....ต่อมาเขาก็โทรมาขอค่าลดหย่อนภาษี ห้าหมื่นบาท นี่หรือคือผู้ให้??????