ชีวิตเป็นของเรา วันทุกวันเป็นของเรา ทำทุกวันให้เป็นวันพิเศษ

    เช้าวันนี้ได้อ่าน Fw. mail ฉบับหนึ่งจากเพื่อนอ่านแล้วรู้สึกดี  เรากำลังทำอย่างที่เขาเขียนไว้  เขาบอกว่าให้ทุกวันเป็นวันพิเศษของเราเสมอ เราอยากทำอะไร  ทำให้ใคร  ไม่ว่าจะทำให้ตัวเองหรือทำให้คนที่เรารัก  ทำเลย..... ใน mail ฉบับนั้นเขียนว่า  ผ้าพันคอผืนสวย  ราคาแพงที่ยังมีป้ายราคาติดอยู่ยังถูกเก็บไว้ในกล่อง  โดยที่เจ้าของยังไม่ได้หยิบมาใช้เลย  แต่ปัจจุบันเธอจากโลกนี้ไปแล้ว   น่าเสียดาย  เธอชอบ  เธอรัก  แต่เธอเก็บมันไว้ ทนุถนอมมันไว้เฉยๆ แล้วในเรื่องยังบอกอีกว่า ลูกของเรา...เราให้เวลาเขาหรือเปล่า  เราต้องให้ความรักแก่เขา กอดเขา พูดคุยกับเขา และบางวันเราก็ทิ้งบ้านรกๆ  ออกไปนั่งทานข้าวร้านอร่อยๆกันที่ร้านบ้าง  หรือการพบ ปะเพื่อนเก่า สังสรรค์ร่วมกัน  การนำข้าวของสวยๆมีราคา ที่สะสมอยู่ในตู้ออกมาใช้บ้าง 

      ดิฉันทำอย่างนี้จริงๆ  ทำทุกอย่างที่ใจอยากทำ อยากลองปั้นแป้งเป็นผลไม้ เป็นเมนูอาหารต่างๆ ก็ไปเรียน  อยากไปเห็นนครวัด นครธมก็ไป  อยากไปกางเต๊นท์นอนท่ามกลางธรรมชาติ  อยากเห็นทะเลสวย  ทะเลอันดามัน  อยากลองนั่งเครื่องบิน มันจะเป็นยังไงนะ....ก็ลอง

 

                     

   

        

      

 

     

 

       แก้วคริสตัลที่สะสมไว้ในตู้  มันสวย  น่าใช้ เอามาใส่ไวน์  จิบแล้ว....ลื่นคอจัง  อยากแต่งตัวสวยๆ  อยากแต่งเปรี้ยว  อยากเป็น Cowgirl  ดิฉันก็ใส่  อยากเป็นครอบครัวอุปถัมภ์  ดูแลนักเรียนต่างชาติที่ต่างกันทั้งประเพณีและวัฒนธรรม  ดิฉันก็ร่วมมือและทำเต็มที่

 

           อะไรที่ทำแล้วมีความสุข  ไม่เคยรีรอ   ชีวิตเป็นของเรา  วันทุกวันเป็นของเรา  แบ่งเวลาให้กับคนที่เรารัก  ครอบครัว แม่ ญาติพี่น้อง  พาไปเที่ยว  ทานอาหาร  พักผ่อน ทำทุกวันให้เป็น.............    

วันพิเศษ ..............

แล้วคุณก็ไม่ต้องนั่งเสียดายเวลาที่ผ่านมา.....