ขอบคุณทุกกำลังใจ

...ผมถือใบนัดแพทย์เข้ามารอวัดความดัน วัดไข้ เหมือนทุกครั้ง แตกต่างเพียงแต่ว่าวันนี้คนเยอะมาก ประมาณสี่สิบกว่าคนได้ มีที่นั่งเหลืออยู่ท้ายสุด

...หลังวัดไข้เสร็จผมถือบัตรคิวที่ 42 ห้อง7 เป็นหมอเฉพาะทางตามใบนัดของหมอคนก่อน

...รอประมาณสี่สิบนาที ก็ถูกเรียก

..." ว่าไง เป็นอะไรมา ..."หมอถามโดยไม่เงยหน้ามอง พลางพลิกอ่านประวัติไปมา

หลังผมแจ้งให้ทราบหมอพูดออกมาว่า "ไวรัส..ซี เหรอ จบกัน ..."

หมอบอกค่ายาฉีดแพงมากต่อสัปดาห์สามหมื่น ไม่รวมค่าอื่นๆ และไม่รับประกันว่าจะหายขาด

...ผมนิ่ง อึ้ง และไม่รู้จะถามอะไรอีก คำถามที่คิดว่าจะมาขอคำปรึกษาหมอหายไปจากหัวหมด

...หมอยังพลิกประวัติไปมา

" เอายังงี้ก็แล้วกัน อีกสองเดือนมาดูกันใหม่ ยังไม่อักเสบมากหรอก"

ผมรู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้าง

 ................................................................................................

ค่ำวันนั้นผมถือถุงยาถุงเบ้อเริ่มสำหรับทานในเวลา2เดือน ออกจากโรงพยาบาลด้วยจิตใจที่เข้มแข็งกว่าวันก่อน

...หรือว่าผมเริ่มจะวางใจได้แล้ว

...หรือว่าผมเริ่มจะทำใจได้แล้ว

...หรือว่าผมได้กำลังใจมากมาย จนทำให้ใจผมเข้มแข็งขึ้นมา

ขอบคุณทุกกำลังใจ