ดินแดนเทือกเขาปัน ปัน      

       ภาคบ่ายพวกเรามีกลุ่มเติบโตขึ้นถึง ๕ คนคือ  คุณหนานเกียรติ อาจารย์กวาง คุณอุ้มบุญ น้องออโตและฉันอีกคน  พวกเรามีจุดหมายที่ดินแดน “เทือกเขาปัน ปัน” ผู้ดำเนินรายการคือคุณจตุพร วิศิษฏร์โชติอังกูร และวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิ คืออาจารย์ ดร.บัญชา ธนสารสมบัติ คุณครูวัลลภ  ตังคณารักษ์ (ครูหยุย)  อาจารย์ ดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์  และ รศ.น.พ.จิตเจริญ ไชยาคำ

        ก่อนเดินเข้าไปที่นั่ง  ฉันพบกับรูปภาพกิจกรรมประดับประดาอยู่เป็นริ้ว ๆ เป็นภาพกิจกรรมของพวกเราเกี่ยวกับจิตอาสาและกิจกรรมเพื่อสังคม  มีภาพกิจกรรมที่ฉันได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งด้วย  ความปลาบปลื้มใจไม่ได้อยู่ที่ได้หน้าได้ตาที่มีภาพมาโชว์กับเขาด้วย  หากแต่เป็นความปลื้มใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาปัน ปัน

ภาพจากไฟล์อาจารย์ ดร.วิรัตน์  คำศรีจันทร์ ค่ะ

          เก้าอี้แต่ละตัวจะมีซองสีขาวบรรจุสิ่งของวางอยู่  ยังไม่ต้องเปิดจนกว่าถึงเวลาของกิจกรรม  พวกเราไปช้า  การดำเนินรายการเริ่มไปก่อนหน้าแล้วไม่กี่นาที  ส่วนคุณอุ้มบุญแยกไปนั่งด้านหน้า

          คุณจตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร  ทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการ โดยแนะนำและเล่าประวัติความเป็นมาของสังคมออนไลน์ GotoKnow และจุดประสงค์ของการแลกเปลี่ยนหรือการจัดการความรู้ผ่านเครือข่าย

         อาจารย์ ดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ นักวิทยาศาสตร์ สสวท. เป็นท่านแรกที่กล่าวถึงการให้ความรู้ที่มีอยู่และเพื่อแบ่งปันให้สังคมได้เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในสังคมออนไลน์ GotoKnow  นำการสร้างสรรค์จินตนาการบนท้องฟ้า ปรากฏการณ์การเกิดเมฆ และบล็อก “ชมรมคนรักมวลเมฆ”

          อาจารย์วัลลภ ตังคณานุรักษ์ (ครูหยุย) ได้กล่าวถึงการทำงานในหน้าที่ของ “มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก” และแสดงความคิดเห็นว่าสังคม ออนไลน์ GotoKnow เป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อการจัดการเรียนรู้  เมื่อเข้ามาแล้วต้องบริหารเวลาให้ลงตัว  เพื่อการรักษาสุขภาพ  ครูหยุยมีแนวคิดเกี่ยวการการเม้นท์ว่า "หากใครยังไม่มีสมาชิกมาเม้นท์ ครูหยุยจะรีบเม้นท์ทันทีเพื่อกำลังใจ"  นอกจากนี้ ครูหยุยได้รวบรวมผลงาน กิจกรรมที่ได้ทำและเขียนหนังสือที่ผ่านมานั้นเพื่อทะยอยนำมาเขียนผ่านบันทึก  และกำลังจะรวบรวมประวัติ กิจกรรมที่ได้ทำมาตั้งแต่วัยเด็กเพื่อจัดเป็นห้องผลงาน

          อาจารย์ ดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์  แสดงความคิดเห็นและอยากจะเห็นสังคมที่มีแต่การแสวงหาความรู้ มีกระบวนการ  เมื่อมีการเข้าหาความรู้  จะแล้วต้องนำมาจัดการกับตัวเอง และแบ่งปันหรือแลกเปลี่ยน  และมีความคาดหวังว่าอยากจะให้มีการถอดบทเรียนเป็นการสรุปผลการเรียนรู้ หรือประสบการณ์ รวมทั้งกิจกรรมต่าง ๆ ไม่ว่าในครอบครัว สถานที่ทำงาน หรือชุมชนที่ตนเองอาศัยอยู่  เพื่อนำมาเผยแพร่และแบ่งปันกระบวนการและแนวคิด

          ศ.นพ.จิตเจริญ ไชยาคำ (อาจารย์JJ) ผู้เชี่ยวชาญด้านคุณอำนวย (FA)  และการสร้างเครือข่าย UKM  มหาวิทยาลัยขอนแก่น  กระตุ้นให้ผู้เข้าร่วมงานทราบถึงความสำคัญของการให้ การจัดเก็บความรู้  และการเผยแพร่การความรู้อย่างเป็นระบบ  ควรมีความต่อเนื่องสม่ำเสมอ

          คุณจตุพร ฯ เป็นผู้ดำเนินรายการได้ราบรื่น  ทำให้การพูดคุยสนทนาตามประเด็นต่าง ๆ สนุกและไม่เบื่อ ซึ่งกิจกรรมนี้ค่อนข้างใช้เวลาน้อยมาก  "การจัดการความรู้ในสังคมออนไลน์  GotoKnow ได้เป็นที่รู้จักของสังคมมากขึ้น" ไม่เพียงแต่เราจะแลกเปลี่ยนความรู้กันทางตัวหนังสือหรือเรื่องเล่าเท่านั้น  แต่เรายังมีกิจกรรมทำร่วมกันเพื่อสังคมและจิตสาธาณะ มีการพบปะและสร้างมิตรภาพต่อกันอย่างเหนี่ยวแน่น  วึ่งปรากฏให้เห็นผ่านบันทึกมากมาย

           ฉันได้เข้าถึงความรู้ในครั้งนี้  ได้นำความรู้มาปฏิบัติกับตนเองก่อนเหมือนที่วิทยากรทุกท่านได้ให้แนวคิดไว้  เพราะฉันถือว่าฉันยังไม่มีความรู้อะไรมากมาย หากมีโอกาสก็เลือกที่จะเข้าหาความรู้เป็นสำคัญ  และพิเศษฉันได้ปฏิบัติตามคุณครูหยุยบนบล็อกคือ "เม้นท์ให้กับบันทึกของสมาชิกผู้ที่ยังไม่มีเม้นท์ และที่ต่างคืออยู่หน้าจอน้อยกว่าครูหยุย  เพราะอยู่ครั้งละไม่เกิน ๓๐ นาที  ส่วนครูหยุยอยู่ถึง ๒ ชั่วโมง"

             เมื่อจบภาคบนเวทีของวิทยากรแล้ว  พิธีกรให้ทุกคนนำซองสีขาวขึ้นมาแล้วเขียนนิยามของคำว่า "ให้" ลงบนซองภายใน ๑ นาทีแล้วแลกเปลี่ยนกับคนที่อยู่ข้าง ๆ  ฉันเขียนว่า "การให้คือความเมตตาต่อคนรอบข้าง ให้ด้วยความรัก การแบ่งปันความสุขหรือสิ่งที่มีอยู่ในหัวใจของเรา และเป็นการให้ด้วยใจ ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน เพื่อให้คนรอบข้างเป็นสุข"

            ฉันได้แลกซองกับอาจารย์กวาง ส่วนน้องออโต้เขียนไม่ได้  ก็เขียนแต่ชื่อและแลกกับคุณหนานเกียรติ  แล้วทุกคนก็เปิดดู ด้านในคือสิ่งของที่เป็นสัญลักษณ์ของ GotoKnow ได้แก่เสื้อโปโล เสื้อทีเชิ้ต และหมวก ฯลฯ

           "เทือกเขาปัน ปัน" ดินแดนแห่งการแบ่งปัน และยิ่งใหญ่เหมือนเทือกเขา  ได้ทำให้ฉันเข้าใจและค้นพบสิ่งดี ๆ ที่เราต้องแบ่งปันกัน ขอขอบพระคุณสังคมแห่งนี้ที่ทำให้ฉันได้พยายาม "เปิดตา" ครั้งแล้วครั้งเล่า  ผลุบ ๆ โผล่ ๆ และพยายามอย่างยิ่งที่จะต้อง "เปิดใจ" เพื่อการเรียนรู้และแบ่งปันค่อย ๆ ก้าวไปทีละน้อยกับ KM

          ขอขอบพระคุณทีมงาน GotoKnow ที่เป็นคนรุ่นเยาว์ แต่มีความสามารถในการจัดการ มีทักษะในการทำงาน  ทำให้กิจกรรมสัมฤทธิ์ผล