คนเรากว่าจะรู้ตัว ก็ผ่านไปเกือบครึ่งชีวิตแล้ว ยังไม่สาย

    จากผู้เขียน

    สวัสดีคะ มิ่งมิตรที่รักทุกท่านๆคะ วันนี้พอมีเวลาว่างไม่มาก เป็นวันเสาร์ ซึ่งเคยคิดกำหนดในใจตนเองอยู่เสมอว่า แม้มีเวลาไม่มาก ก็ควรจะมีหนึ่งบันทึก เพื่อสารต่อ ความห่วงใย ความคิดถึงกัน ถ้าไม่เขียนเสียเลย ในใจก็คิดว่า ลืมกัลยาณมิตรไปเสียแล้ว ไม่ได้ลืมนะคะ  ใครคิดถึงก็เข้ามาเยี่ยมอ่านกัน เราก็จะได้รู้ว่า ขณะที่เราไม่ว่างเหมือนก่อนนั้น จะมีใครคิดถึงผู้เขียนบ้าง  

       ผู้เขียน กำลังหาเรื่องเขียน เป็นคนเจ้าความคิด จะเขียนเรื่องอะไรดีน้า ตอนนี้ก็ใกล้วันคริสตมาส  วันขึ้นปีใหม่ของฝรั่ง และของพี่น้องที่นับถือคริสต์ศาสนา  และอีกไม่นานก็จะย่างเข้าปีใหม่ไทย ตามด้วยปีใหม่คนจีน วันตรุษจีน นั่นเอง  มีคนคอยให้ถึงวันปีใหม่ ให้ถึงเร็วๆๆไหมคะ

       ผู้เขียนมานั่งคิด ปีใหม่แต่ละปี  แต่ละคน ก็ส่งความสุขให้แก่กัน ส่งเมลย์ ส่งแมสเสท ส่งกาดร์อวยพร  โทรศัพท์ ให้ความสุขซึ่งกันและกัน ซึ่งเป็นธรรมเนียมของรู้ถึงความสำคัญ ของวันเหล่านั้น  และทุกคนรู้ถึงและยอมรับ 

       และเมื่อผ่านพ้นปีใหม่ไปแล้ว อวยพรให้กันได้รับแต่ความสุข จะมีอีกซักกี่คน ที่มีความสุขอย่างแท้จริง และตลอดไป และเมื่อเราต่างแจกความสุขให้กัน ความสุขที่ยังไม่เห็นตัวตน มันจะหมดเป็นไหม ?  และคนที่มีแต่ความทุกข์ แต่ก็ยังไปอวยพรคนอื่น แจกความสุขคนอื่น เป็นเช่นไรหนา

            ก็คงอาจจะเป็น เพราะธรรมเนียม ที่ต้องปฏิบัติ ไม่ว่าสุขหรือทุกข์รออยู่ปีหน้าฟ้าใหม่  ก็ยังกล้าแจกความสุขซึ่งกันและกัน หรือว่านอกจากเป็นธรรมเนียมแล้ว ยังเป็นการผ่อนคลายความทุกข์ได้ในขณะหนึ่ง เหมือนมีโอกาสและรอความหวัง และเป็นช่วงลืมปีเก่า ตั้งต้นปีใหม่ ในวันปีใหม่กัน

 

      ผู้เขียนคิดว่า วันปีใหม่ ควรจะเป็นวันที่เราลืมความทุกข์ และเริ่มต้นชีวิตใหม่ เมื่อวันปีใหม่ยังให้โอกาส มีวันใหม่ แล้วเราจะให้โอกาสเรามีชีวิตใหม่ได้ไหม น่าจะได้ ให้โอกาสทุกปี ให้โอกาสได้คิด แต่ว่า แต่ละปีที่ผ่านพ้นไป ของแต่ละคน และตนเป็นเช่นไร  สำหรับผู้เขียน ยังดี ที่ทรงตัวได้ ไม่ทรุดลง  อาจจะเป็นเพราะด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมาเกือบครึ่งชีวิต สร้างให้ชีวิตและจิตใจเข้มแข็งขึ้น และไม่ยอมที่จะทรุด  ต้องก้าวหน้ากว่าปีก่อน ก้าวหน้าทุกปีด้วย

       ท่านผู้อ่าน อ่านไปเถอะคะ มันเป็นความคิดของผู้เขียน ที่ชอบตั้งโจทย์ปัญหา  เพื่อรู้เท่าทัน เพื่อการวางแผนที่ดี  จะปีใหม่แล้วคะ ต้องคิดได้ 

     ความสุขของคนเรา อยู่ที่ใจ คนที่ไม่ได้รับบัตรอวยพรเลย และไม่ได้ส่งบัตรให้ใคร เขาก็มีความสุขที่สุด  ตามแบบฉบับของเขา แต่ตามแบบฉบับของเราสังคมใหญ่ จึงต้องรักษาธรรมเนียม จะว่าสากลก็ได้  นั่นคือต้องส่งบัตร สคส. ให้กัน  ส่งความสุขให้กัน  และเคยคิดไหมว่า เราส่งไปแล้ว เราจะมีความสุขมากขึ้น เหมือนเมื่อสมัยพ่อแม่ ปู่ย่าตายายของเรา ไม่รู้จักวันปีใหม่กันเลย

      พี่น้องคะ เป็นแค่คิดเฉยๆๆ ไม่ต้องเม้นท์ตอบก็ได้ หรือมีใครคิด วันปีใหม่ หรือวันปีเก่าๆๆ ผ่านไปแล้ว ก็เหมือนๆๆเดิม ฉลองแล้ว พอสร่างเมาก็มานั่งปลงอีก  หมดไปเท่าไหร่หละ ซึ่งการเมาในวันปีใหม่ มันไม่สร้างสรรค์เสียเลย ยังไม่พอ ซื้อของขวัญ ซื้อบัตร สคส. หมดไปเท่าไหร่หละ ว่าก็ไม่ได้ ถ้าไม่ทำก็เชยๆๆ  และบางครั้ง ของขวัญต้องมอบ เพราะเป็นโอกาสแสดงความนับถือ

     เอาหละคะ ปีใหม่ปีนี้ ผู้เขียน ก็คงทำตามธรรมเนียมแหละคะ ส่วนจะสุขหรือทุกข์มันอยู่ที่ใจ ตัวของเรารู้ตัวเราดีคะ

และจากการได้อ่านบทกลอนข้างล่าง นี้ จึงได้คิด เขียนบทความนี้ ข้างบนคะ

 จาก ก. เขาสวนหลวง 

         ความเอ๋ย ความสุข  ชอบสนุก  คลุกคลีมีเหยื่อล่อ

ความสุขมี  เท่าไร ไม่เพียงพอ     อ้อนวอนขอ  ความสุข  ทุกคืนวัน

       ความสุขนี้  มีตัณหา  มาชูงวง  หลงสุขลวง  ห่วงชีวิต  คิดหมายมั่น

ความสุขเผา จิตใจ  ไหม้เป็นควัน   ปล่อยวางขันธ์  ละสุขลวง  ล่วงทุกข์เอย

    คนทางโลกบอกว่าเขามีความสุขที่ได้อะไรสมใจอยาก  นั่นแหละมันเป็นการถูกเผาโดยไม่รู้ตัว ฉะนั้นจึงเป็น การตรงกันข้ามกับฝ่ายอธรรม ซึ่งไม่ต้องมีอะไรมาหล่อเลี้ยง  มาสนองความอยาก  ก็มีชีวิตอยู่ในโลกได้ด้วยความชุ่มชื้น เป็นความชุ่มชื้น โดยปราศจากอามิส

 

 จาก พุทธทาสภิกขุ ว่า

“การเกิดมาเป็นมนุษย์นี้  เกิดมาเพื่อดับไฟกิเลส  มิใช่เกิดมาเพื่อให้กิเลสเผาอยู่ทุกวันทุกคืน  ถ้าเราเป็นฝ่ายเผากิเลส เราก็มีความสงบสุขเย็น แต่ถ้ากิเลสเป็นฝ่ายเผาเรา เราก็ไหม้สุกเกรียมในที่สุด”

 ผู้เขียนว่า ในปีใหม่นี้ อย่าอวยพรเกินพอดี เกินความเป็นจริง เกินไป ด้วยความต้องการ อันยิ่งใหญ่ เพราะมันจะเกิดกิเลสเผาตนเอง หรือผู้อื่นมากกว่า สงสัยปีนี้จะปลงซะมากกว่า เพราะมันเลยวัยสนุกสนาน และใครอวยพรให้มีความสุขตลอดก็จะรับไว้  แต่ถ้าใครอวยพร ขอให้ร่ำรวย คงไม่เอา กลัวโดนเผาทั้งเป็นด้วยกิเลส ตัณหาคะ

 โอ้ ! หนอ

กัลยาณมิตรทุกท่านคะ ภาพกับเรื่องอาจจะไม่เข้าแก๊ปกัน แต่อยากหารูปแปลกๆๆมาให้ชม แก้เซ็งคะ เป็นภาพที่เก็บไว้ในไฟล์ ดึงออกมาประกอบเลย ไม่หาใหม่ มันโหลดนานคะ

อยากปลูกผัก  ปลูกได้ทุกที่ แม้ไม่มีที่จะให้ปลูก ก็ปลูกจนได้คะ

ปีใหม่ ก็ขอให้ลูกๆๆ อย่าเจ็บไข้ได้ป่วย มีสุขภาพแข็งแรง มีสติปัญญาดี เรียนหนังสือให้จบ เอาตัวให้รอดก็พอใจแล้วคะ ลูกแบงค์กับบรีม

ภาพเคยดูดนมได้ ไม่ดูดแล้วคะ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านคะ