เย็นวันหนึ่ง แวะกินอาหารร้านข้างทางเจ้าประจำเจ้าเก่า  ไม่ได้มานานแล้วเพราะไม่ค่อยผ่านเส้นทางนี้

แต่อาหารจานโปรดของผมซึ่งก็คือ "ข้าวผัดหมู" ก็ยังให้ความรู้สึกดีๆ เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง  ดูเป็นอาหารง่ายๆ แต่ไม่เคยคิดว่าผมจะมีความสุขกับมันได้มากขนาดนี้ ข้าวนุ่มเหนียวกำลังดี กลิ่นหอมของไข่ผัดกับข้าวผสมกับกลิ่นกระทะร้อนอย่างเหมาะเจาะ รสชาติกลมกล่อม กินกับพริกน้ำปลาที่ให้มาด้วยแล้วสุดยอด  ผมรู้สึกเป็นความสุขธรรมดาๆ ที่เกิดขึ้นได้ทุกครั้งที่ได้กินข้าวผัดหมู  ทั้งที่สภาพร้านอาหารก็ไม่มีอะไรที่พิเศษ  ไม่มีเสียงดนตรีกล่อม

ทำให้นึกถึงโฆษณาประเภทอาหารชั้นเลิศ  ในบรรยากาศดื่มด่ำ  เคล้าเสียงดนตรีไพเราะ ที่พยายามปรนเปรอประสาทสัมผัสทั้งห้าเต็มที่ ก็รู้สึกว่าจริงๆ แล้ว การกระตุ้นประสาททั้งห้าพร้อมกันอาจจะสุขไม่เท่ากับการกระตุ้นทีละอย่าง แต่จริงใจ

ไม่รู้ว่าเป็นข้อคิดอะไรไหม แต่ทำให้รู้ว่าความสุขเกิดขึ้นได้ง่ายๆ รอบๆ ชีวิตธรรมดาของเรานี่เอง