ครั้งหนึ่งพระพุทธเจ้าทรงเทน้ำล้างพระบาท  แล้วตรัสถามพระราหุล (สามเณรราหุล)  ว่า

                  “ดูก่อนราหุล  เธอเห็นน้ำที่เราเหลือไว้ในภาชนะหน่อยหนึ่งไหม”

        พระราหุลกราบทูลว่า

                  “เห็น พระเจ้าข้า”

                  “ดูก่อนราหุล  คนที่พูดเท็จทั้งที่รู้  ก็มีคุณความดีเหลืออยู่น้อยนิดเหมือนน้ำในภาชนะนี้แหละ”

        พระพุทธเจ้าตรัสแล้วก็ทรงเทน้ำที่เหลือน้อยหนึ่งนั้นทิ้ง  แล้วตรัสถามพระราหุลว่า

                  “ราหุล  เธอเห็นน้ำหน่อยหนึ่งที่เราเททิ้งไหม”

                  “เห็น พระเจ้าข้า”  พระราหุลกราบทูล

                  “เช่นเดียวกันนั่นแหละ  ราหุล  คนที่พูดเท็จทั้งที่รู้  ย่อมเทคุณความดีที่มีอยู่ทิ้งไปหมดเหมือนน้ำเทจากภาชนะจนหมด”

        เสร็จแล้วพระองค์ทรงคว่ำภาชนะลง  ตรัสถามพระราหุลว่า

                  “ราหุล  เธอเห็นภาชนะเปล่านี้ไหม”

                  “เห็น พระเจ้าข้า” พระราหุลกราบทูล

                  “เช่นเดียวกันนั่นแหละ ราหุล  คนที่พูดเท็จทั้งที่รู้  ก็มีแต่ความว่างเปล่า  ไม่เหลือคุณความดีอะไรในตัวเลย”

       

        ข้อความจาก  จุฬราหุโลวาทสูตร ให้ข้อคิดว่า  คนที่พูดเท็จทั้งที่รู้ว่ามันไม่ดีนับว่าทำลายคุณงามความดีเสียหมดสิ้น  สมกับพระพุทธภาษิตแห่งหนึ่งว่า  “คนพูดเท็จจะไม่ทำชั่วเป็นไม่มี”

         พูดเท็จเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวนับว่าเลวแล้ว  พูดเท็จเพื่อทำลายผู้อื่นจะเลวขนาดไหน


                                                                                         ม.ม.13/125-6/123-4