มิติแห่งเวลาของการศึกษาตลอดชีวิตคือการไตร่ตรองยาวนานสร้างคุณภาพชีวิต

การศึกษาโดยทั่วไป เหมือน fast food ซึ่งจะต้อง
รีบกิน และเดินหน้าต่อไปเรื่อย ๆ รายชั่วโมง ดูจาก
หลักสูตร และวิธีการดำเนินงาน คือจะต้องมีการจบ
ดังนั้นการนำ k เข้าไปเรียงในหัวสมองนั้นจะต้องคิด
ว่าสมองทุกคนเหมือน ๆ กัน และไวเหมือน ๆ กัน
เป็นพวกมาตรฐานเดียวในหนึ่งชั่วโมงนั้นจะต้องเรียนรู้
และจบที่ประสิทธิภาพในการท่องจำคำตอบไว้ในสมอง
เพราะใช้ความเร็ว จึงต้องการ คำตอบสำเร็จรูปเพราะ
ง่ายดี ทันเวลา(แบบโรงงานอุตสาหกรรม) สุดท้ายก็
ไปลงที่ใบรับรองว่าใช้เวลาตามกำหนด ทำให้จบแล้ว  

ส่วนการศึกษาตลอดชีวิตนั้น เนื่องจากไม่มีวันจบสิ้น
ไม่มีวันทำการ ไม่มีใบรับรอง มีแต่คุณภาพชีวิต ดังนั้น
การใตร่ตรองอย่างลึกซึ้ง ซึ่งใช้เวลาช้าลง ละเอียดใน
ประเด็นการไตร่ตรอง มองหลายมุม นำเสนออย่างกล้าหาญ
นำเสนอ แบบจำลองความจริงที่หลากหลาย ไม่มีคำตอบ
สำเร็จรูป ไร้รูปแบบ ไร้กระบวนท่า เป็นอิสระ แต่ทรงพลัง
ขยายเส้นใยสมองด้วยตนเอง มีทุกสรรพสิ่งเป็นครูเป็น
แหล่งเรียนรู้ ดังนั้นมิติเวลาของการศึกษาตลอดชีวิต
จึงเป็นเวลาช้า ๆ เวลาแห่งการไตร่ตรอง