คนเราบันทึกไว้นับตั้งแต่ประมาณ สี่พันปีมาแล้ว ...

เกี่ยวกับวิชาประวัติศาสตร์

        การเล่าเรื่องที่มีมาแต่อดีตเป็นการเกี่ยวข้องกับวิชาประวัติศาสตร์ ( history ) โดยตรงที่มีสื่อความหมายถึงการย้อนทวนสอบถามเอาความแท้จริงในสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้ว  ตรงกับรากศัพท์ภาษากรีก ( histori )  กล่าวกันว่าชนชาติกรีกเป็นต้นเค้าแห่งการบันทึกเรื่องเล่าลงเป็นอักษร  เพื่อบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องราวต่าง ๆ

        ปัจจุบันนี้วิชาประวัติศาสตร์สื่อถึงความหมายกว้างขึ้นคือ  สื่อถึงทุกสิ่งอย่างที่เกิดขึ้นมาแล้วในอดีตตั้งแต่เสี้ยวแห่งวินาทีที่ผ่านพ้นไปจนถึงโบราณดึกดำบรรพ์แห่งอนันตการ และสื่อถึงซากหลักฐานที่ยังปรากฏอยู่จนทุกวันนี้อันเป็นร่องรอยการทำของคนโบราณ

        สิ่งที่ถือว่าเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ( Historical  Sources )  แบ่งเป็น 2 ข้อคือ

  1. ซากของสิ่งต่าง ๆ  ( Material Remains ) ที่ยังเหลือรอดมาถึงทุกวันนี้  มี ฟอสซิล ( Fossil ) รากศัพท์มาจากภาษาลาติน  ( Fossilis )  สื่อถึงซากเคยมีชีวิตติดตามหินบ้างก็สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว  และเครื่องมือที่คนโบราณสร้างทำเหลือรอดมาถึงปัจจุบัน
  2. เรื่องเล่าที่บันทึกไว้เป็นหลักฐาน ( Written  Records ) เมื่อคนในอดีตเข้าใจใช้บันทึกเรื่องเล่าต่าง ๆ เป็นหลักฐานชั้นต้น ( Primary  Records ) อย่างอักษรจารึกโบราณ  และหลักฐานชั้นสอง หรือ มือสอง  ( Secondary   Records ) ที่คนเราบันทึกไว้นับตั้งแต่ประมาณ สี่พันปีมาแล้ว  โดยสื่อถึงเหตุการณ์สมัยประวัติศาสตร์ ( Historic  Times )

มีคำถามว่าแล้วนักประวัติศาสตร์ละเป็นใคร..? คงมีหลายมุมมองที่จะตอบได้ตามแต่นานาจิตตัง 

 

ในคำถามนี้ผู้เขียนขอตอบว่า...ก็เป็นคนชอบและสนใจในเรื่องราวที่ผ่านมาแล้วและเก็บสะสมรวบรวมข้อมูลมาสรุปบันทึกตามความเป็นจริงและชี้แจงให้คนยุคปัจจุบันนี้ได้เรียนรู้เข้าใจวิวัฒนาการของมนุษยชาติที่สร้างสมเอาไว้เพื่อสืบทอดดำรงเผ่าพันธุ์กันต่อไปอย่างไรละ.

......................................................

บรรณานุกรม

     ธิติมา  พิทักษ์ไพรวัน. ( 2517 ). ประวัติศาสตร์ยุคโบราณ. พิมพ์ครั้งที่ 3 .

              กรุงเทพ ฯ : ไทยวัฒนาพานิช.