เกาหลีเหนือ2..สวัสดี...เปียงยางตอนที่ 2

มาตายี
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ประสบการณ์วันนี้ในเปียงยางได้เรียนรู้ชีวิตคนเกาหลีเหนืออีกมุมมองหนึ่ง..ซึ่งนับว่าได้เปิดโลกทรรศน์ให้กับตนเอง......

สวัสดี...เปียงยาง...ตอนที่ 2

เช้านี้ตื่นมาก็รีบเก็บบรรยากาศยามเช้าของเกาหลีเหนือ..อากาศวันนี้(8 ต.ค53.)หนาวมาก เลยออกไปเดินเล่นแถวหน้าโรงแรมหวังจะเก็บภาพยามเช้าของเมืองเปียงยาง..แต่ปรากฎว่า..ห้ามเดินห่างจากโรงแรมในรัศมี 10 เมตร..

      

  ที่ล๊อบบี้โรงแรมค่ะ จะเห็นป้าย 65ปีทุกมุมค่ะ

            

ถ่ายกับดอกคิมอิลซุงเลีย(สีม่วง)และดอกคิมจองอิลเลีย(สีแดง)

 

                      

 

           ในช่วงสายๆไปมอบของที่ระลึกให้กับChairman of The Korean Association of Social Scientists ประเทศไทยได้นำรูปแกะสลักเทียนพรรษาที่สวยงามมาก มามอบเป็นของที่ระลึก ซึ่งของขวัญที่ชาติต่างๆนำมามอบนี้จะไปตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์หอของขวัญเทือกเขาเมืองเมียวเฮียง

         หลังจากนั้นพวกเราก็ได้ชมตัวเองในหนังสือพิมพ์(เพราะอ่านภาษาเกาหลีไม่ออก)แต่คุณปัคก็ได้แปลให้ฟังว่าเป็นการลงข่าวถึงแขกชาติต่างๆที่รัฐบาลเชิญมาร่วมเฉลิมฉลองงาน65ปีพรรคแรงงานเกาหลี ให้ชาวเกาหลีได้รับทราบว่าได้เชิญใครมาบ้าง

                  

คนไทย 12 คนที่ได้รับเกียรติจากทางรัฐบาลเกาหลีเหนือค่ะ....

            ในช่วงสายทางKASS ได้พาไปเยี่ยมชมโรงงานผลิตไหมPyongyang Kim Jong Suk Silk Mill.เป็นโรงงานที่ใหญ่ใช้เครื่องจักรที่ทันสมัย เป็นโรงงานที่มารดาท่านผู้นำคิมจองอิลก่อตั้งขึ้น ภายในโรงงานกว้างขวาง แต่ที่สังเกตุเห็นพนักงานไม่สวมถุงมือและไม่ปิดจมูกทั้งๆที่กลิ่นในขั้นตอนที่จะเป็นเส้นใยจากตัวฝักดักแด้นั้นกลิ่นแรงมาก

       ใยไหมที่พนักงานกำลังพับนั้นก็ปลิวกระจายในอากาศ แต่พนักงานก็ไม่ปิดจมูกเช่นกัน..เส้นไหมที่ผลิตนั้นส่วนใหญ่ผลิตเพื่อที่จะส่งออก เช่นส่งไปขายที่ประเทศจีน,รัสเซีย เป็นต้น 

    

    

        ในความรู้สึกที่ดิฉันมีต่อ"โรงงาน"โดยทั่วๆไปนั้น มันคือตัวบ่อนทำลายมนุษยชาติ ทำลายวิถีชีวิต..

 

            ในช่วงบ่ายเริ่มต้นที่บ้านChigol Revolutionary Historical Site.

            

      ซึ่งเป็นบ้านของมารดาท่านประธานาธิบดี คิม อิลซุง เป็นบ้านแบบชาวนาโบราณหลังคามุงด้วยไม้เป็นลำยาวๆเล็กๆคล้ายๆไม้ลำปอบ้านเรา เรียงซ้อนกันเป็นแพ ตัวบ้านคล้ายๆทำจากดิน ปลูกเป็นสองหลังขนานกัน เรือนแถวขวามือเมื่อเดินเข้าไปเป็นเรือนพักซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ห้อง

   

ห้องแรกเป็นห้องทำครัว ต่อด้วยห้องหนังสือ และห้องที่มีหีบใส่ข้าวของเครื่องใช้,ใส่เสื้อผ้า ซึ่งวางหีบบนเตียงไม้ ผนังห้องจะมีภาพถ่ายของครอบครัว ส่วนเรือนที่อยู่ตรงกันข้ามจะเป็นเรือนที่เก็บอุปกรณ์ข้าวของเครื่องใช้ในการประกอบอาชีพ ทำการเกษตร ทำนา

 ปัจจุบันนี้บ้านหลังนี้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ไปแล้วค่ะ...

                หลังจากนั้นบ่ายสามโมงกว่าๆไปชมPerformance of Symphony Orchestra ...ที่อาคารหลังนี้แหละค่ะ

       

บรรยากาศขณะรอเข้าชมค่ะ...

    

        ท่านผู้ชมมีทั้งคนเกาหลีและต่างชาติ ราคาบัตรเข้าชมสำหรับคนเกาหลีนั้นเพียง 80 วอน ประมาณ 20 กว่าบาทไทย  พลเมืองของเขาสามารถชมวงดนตรีออร์เครสตร้าได้อย่างสบายๆ ไม่มีนายทุนมาปั่นราคาจนบัตรราคาสูงลิบลิ่วเหมือนระบบทุนนิยม (ทุนนิยมกำไรต้องมาก่อนอยู่แล้ว)....เวลา 2 ชั่วโมงได้สะกดคนดูได้อย่างน่าประทับใจ..เราคนไทยยังอินท์ไปกับเขาด้วย....เสียดายที่ไม่สามารถบันทึกภาพมาให้ชมได้...เพราะห้ามนำกล้องเข้าไปด้วย

            ตอนค่ำได้รับเชิญไปชมดอกไม้ไฟ(การแสดงพลุ)ในย่านใจกลางกรุงเปียงยาง..เป็นส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลอง65 ปีของการก่อตั้งพรรคแรงงานเกาหลี   ตามถนนหนทางเห็นผู้คนเดินมาจากทั่วทุกสาระทิศแต่งกายสวยงามด้วยชุดโจโกริ(ชุดของสุภาพสตรี) เพื่อที่จะมาร่วมงานในคืนนี้..ภาพที่ได้เป็นภาพไหวมากเพราะแอบถ่ายจากบนรถเขาห้ามถ่ายภาพค่ะ... 

      มองเห็นเก้าอี้สีแดงลิบๆนั่นแหละค่ะเป็นที่ๆจะไปนั่งชมดอกไม้ไฟ(พลุ) แต่ก่อนเข้าร่วมงานมีการตรวจที่เข้มงวดมาก นอกจากเดินผ่านเครื่องเอ็กซเรย์แล้วยังมีทหารมาตรวจเป็นรายคน  ไม่อนุญาตให้นำสิ่งของใดๆเข้าไปนอกจากพาสปอร์ตและการ์ดเชิญเท่านั้น..

        

              การ์ดเชิญค่ะ....

         เป็นการตรวจที่เข้มมาก เมื่อตรวจเสร็จก็เดินลอดถนนไปโผล่อีกฝั่ง(เปียงยางไม่มีสะพานลอย มีแต่สะพานลอด)...

          ประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่งพลุจำนวนนับพันๆลูกได้ถูกจุดแสดงอย่างสวยงามอลังการ......

          ประสบการณ์วันนี้ในเปียงยางได้เรียนรู้ชีวิตคนเกาหลีเหนืออีกมุมมองหนึ่ง..ซึ่งนับว่าได้เปิดโลกทรรศน์ให้กับตนเอง......

          เป็นอีกคืนที่หลับไหลด้วยความเหนื่อยกาย..แต่ใจไม่เคยเหนื่อยเลย...แหละคืนนี้...คิดถึงลูกที่เมืองไทยมากๆ

 (บันทึกไว้เมื่อ8 ต.ค.53ที่เปียงยาง)

                              ด้วยจิตคารวะ

                                  มาตายี.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกศศินันท์



ความเห็น (64)

เขียนเมื่อ 

เห็นรูปนึกว่าสาวเกาหลี

ภาพสวยงาม บรรยายได้ภาพพจน์ครับ

ดีใจด้วยครับที่มีโอกาสไปเยือนเกาหลี

เขียนเมื่อ 

เสียดายที่เขาปิดกั้นเทคโนโลยี่เกินไปเนาะ

ไม่อย่างงั้นคงได้ชมภาพสวยๆมากกว่านี้

ต่างกันกับเกาหลีใต้ลิบลับเลย....

สวัสดีครับ  คงเป็นบุญพาสวาสนาของทุกคนที่ได้ไปเยือน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ผมกำลังแสดงความคิดเห็นไว้ในความโชคดีที่ได้มีโอกาสไปยลเกาหลีในครั้งนี้

        ภาพทีนำมาแบ่งปันก็สวยงามทุกภาพ  ไม่ว่าจะเป็นวิวหรือตึกรามบ้านช่อง

         ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันครับ

สวัสดีค่ะ

       พี่ดาชม 3 บันทึกมาแวะทักทายบันทึกนี้นะคะ สาวเกาหลีเขาใส่ชุดประจำชาติทุกคนหรือค่ะ ใส่ตลอดหรือใส่เฉพาะมาชมงาน สีสวยเชียวนะคะ พี่ดาชอบภาพตะวันใกล้ตกด้วยนะคะ    ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีครับคุณครูกระแต

ฮิ.ฮิ.....นึกแล้วไปหลายวัน....แล้วน้องเสือทองจะต้องน้ำหนักลดแน่ๆ...คิดถึงน้องเสือทองแน่เลย...ถึงได้ส่งท้ายบันทึกว่า "คิดถึงลูกที่เมืองไทยมากๆ" ตอนนี้กลับมาแล้วคงได้กอดได้หอมแก้มลูกทุกคนจนหายคิดถึงแล้วนะครับ

ชุดโกโจริ นี้เป็นของผู้หญิงใช่เปล่าครับ แล้วของผู้ชายเรียกว่าอะไรครับ

น่าเสียดายนะครับที่ประเทศเขาปิดกั้นการรู้เห็นและห้ามถ่ายภาพเสียส่วนใหญ่ ทั้งที่เขาก็มีอะไรหลายอย่างที่หาชมที่อื่นไม่ได้

ขอบคุณอีกครั้งครับที่แบ่งปัน

ปล.ผมแวะไปดูบันทึกวันเกิดของน้องเสือทองมาครับ น่ารักมากครับ

เขียนเมื่อ 

แวะมาชมสาวเกาหลีด้วยคน

สวยทั้งนั้นรวมทั้งสาวไทยคนนี้ด้วย

โชคดีจังที่ได้รับเชิญจากรัฐบาล

ได้รับการต้อนรับดีดีทั้งนั้นคงประทับใจอีกนาน

ไปเกาหลี บอกให้เอาหมีมาฝากน้องด้วย ก็ไม่ยอมเอามาฝาก

ไม่ยอมๆๆๆๆๆๆ.....จาเอาหมี........

เขียนเมื่อ 

เหมือนได้ไปด้วยเลย ภาพบรรยากาศสวยมากครับ

แต่คงจะหนาวนะครับ ดูแลสุขภาพนะครับ..

ขอบคุณค่ะ..มาอ่านต่อด้วยความสนใจ..ครูกระแตสง่างามมากๆค่ะ..

             แสงเงาบนใบบัว-ดอกบัว ยามบ่ายที่หน้าบ้าน

เขียนเมื่อ 

มาชม

วาว ๆ ได้กำไรในชีวิตที่มีการท่องไปในโลกกว้างอย่างนี้นะครับผม...

เขียนเมื่อ 

  • ส่งม้าเร็วมาบอกว่า  ฝันดีเด๊อหล่า
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ คุณกระแต มาตายี

  • กลับมาแล้วจ้า....แวะมาทักทายค่ะ
  • ติดตามไปเกาหลีเหนือด้วยคนค่ะ....ได้ความรู้เพิ่มขึ้นอีกเยอะเลยค่ะ

สุดยอดเลยคะ น้องครูกระแต ถ้าเขาไม่ห้ามถ่ายภาพ คงจะได้ทุกมุมเลยนะคะ ได้แค่นี้ ก็ดีแล้วคะ  ดีใจและภูมิใจแทนด้วยนะคะ ที่ได้รับเกียรติระดับประเทศไปเยี่ยมคนเกาหลีเหนือแถมได้ลงหนังสือพิมพ์ประเทศนอกด้วย  ภาพน้องกระแตกับดอกไม้ สวยจังเลยคะ  และน่ารักไปกับคนเกาหลีด้วย

-เรื่องการทำอุตสาหกรรมทำไหม จากดักแด้ แสดงให้เห็นว่า ไม่มีที่ปิดจมูก ไม่ใส่ถุงมือ แสดงว่าเขายังล้าหลัง ในการรักษาสุขภาพ การสาธารณสุขของเขาคงไม่มี ที่จะให้ชาวบ้านได้มีโอกาสเรียนรู้ ความเหมาะสม สมควร ยังใช้ความเป็นอยู่วิถีชีวิตแบบเดิม ไม่พัฒนาในโลก ในภาวะที่มีการเปลี่ยนแปลง ยุคโลกาภิวัตน์ ไปว่าเขา เดี๋ยวเขาก็ว่าเราได้นะ แต่ที่พี่สีพูดเขียนมาเพื่อจะสื่อว่า เขาและเราแตกต่างกันมากๆๆ เขาปิดกั้นตนเอง

-พี่สุสงสัยด้วยว่า เขาจะสนับสนุน ให้ชาวบ้านได้มีโอกาสเรียนสูงๆๆเพื่อการพัฒนาหรือเปล่า แต่พี่สุดูหนังเกาหลี เวลาบ่าย 5 โมงครึ่ง เสาร์อาทิตย์ ที่ ช่อง 3 มานานหลายๆปีแล้ว ก็มีความเห็นว่าเขามีการแสดงหหนัง เชื้อพระวงศ์ในสมัยโบราณ เขาให้ข้อคิดดีดีทั้งนั้น คิดว่าเขาน่าจะเจริญแล้ว  แล้วดาราก็หล่อสวยด้วย ได้ข้อคิดด้วย

-คงจะมีการเล่าต่ออีกในตอนต่อไป ที่ 3 นะคะ แล้วไปบอกพี่สุได้คะ ขอบคุณที่แบ่งปันคะ คอมพึ่งใช้ได้คะ

เกาหลีเหนือน้อยคนนักจะได้ไปเยือน

พี่ก็ได้แต่สงสัยว่าบ้านเมืองเขาจะเป็นยังไง

ได้ติดตามบันทึกนี้ทำให้พอเห็นภาพบ้างค่ะ

จะกลับไปอ่านบันทึกก่อนหน้านี้ค่ะ

เขียนเมื่อ 

เปิดโลกใหม่จริง ๆ ด้วยครับ

เกาหลีเหนือเสมือนเมืองปิดสำหรับบ้านเรา

ชอบบ้านท่านผู้นำครับ สื่อถึงวัฒนธรรมเฉพาะมาก ๆ

ขอบคุณครับ ;)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะครูกระแต

...ไปเมืองนอกอีกแล้วพี่เรา

...หน้าตาให้นะคะ เป็นคนเกาหลีได้เลย

...ได้ลง นสพ.ด้วย ตัดไว้แล้วใช่ไหมคะ

...เคยคุยเล่นๆกับเพื่อน ที่ชอบละครเกาหลีว่า เรากู้ ชพค.ไปเที่ยวเกาหลีกันเถอะ 555

...ยินดีกับประสบการณ์ในต่างแดนครั้งนี้นะคะ

  • ตามมาอ่านตอนสองที่เปียงยาง ของครูกระแตค่ะ
  • ชมภาพเพลินตาเพลินใจจัง ขอบคุณข้อมูล วัฒนธรรม ตลอดจนบ้านเมือง ของเค้านะคะ น่าสนใจทั้งนั้น
  • อ้อ! นางแบบสวยมากเลย...
เขียนเมื่อ 

ชอบบ้านมารดาท่านประธานาธิบดีค่ะ ดูน่ารักดีจัง...ให้ความรู้สึกว่าสมถะ เรียบง่าย คล้ายๆ บ้านดินที่เมืองไทยเลยนะคะ

คนในโรงงานเค้าไม่สวมผ้าปิดจมูก ไม่สวมถุงมือ?....น่ากลัวจะเป็นโรคปอดกันแยะ

ขอบคุณที่พาเที่ยวต่างแดนนะคะพี่กระแต ^v^

เขียนเมื่อ 

 

สวัสดีค่ะ
ยายคิมสนใจบ้านแม่ของประธานาธิบดีค่ะ  เขาใช้วัสดุอะไรมุงคะ  อยากให้น้องกระแตเก็บรายละเอียดแต่ละวันเล่าให้ฟังมาก ๆ หรือทำบล็อกเฉพาะดีไหมคะ
 
เพราะเป็นเรื่องน่าสนใจมาก  ไม่ใช่ใครอยากไปก็ไปได้เสียเมื่อไหร่  หากไม่ได้รับคำเชิญจากรัฐบาลก็คงไม่ง่ายใช่ไหมคะ
 
หลาย ๆ ประเทศไม่ยินยอมให้เราถ่ายภาพศิลปะการแสดงนะคะ  มีต่อไปอีกไหมคะ  อยากอ่านค่ะ
  • สวัสดีครับคุณครู
  • อยากไปด้วยจังเลยครับ
  • ไปดูและนำมาเล่าประสบการณ์ให้เด็กๆ ที่ ร.ร.ฟัง

สวัสดีค่ะ

ตามไปเที่ยวเปียงยางด้วยค่ะ

เสียดายตัวหนังสือติดกันมาก ทำให้อ่านเนื้อหาได้ไม่หมด อาจเป็นเพราะใช้ตัวอักษรใหญ่ไปหรือเปล่าคะ

เอ..หรือเครื่องคอมของคนไม่มีรากมีปัญหาก็ไม่ทราบค่ะ

แต่ชมภาพก็ตื่นเต้นแล้วค่ะ

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

55555....

มาดูอีกทีดีขึ้นแล้ว

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

    เข้ามาท่องเที่ยวศึกษาเรียนรู้เกาหลีเหนือด้วยครับ

                  ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะท่านผอ.Ico32พรชัย

ขอบคุณที่มาทักทายนะคะ..ไม่ใช่สาวเกาหลีค่ะ สาวอิสานล้านเปอร์เซ็นต์ค่ะ...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ครูกีร์Ico32krugui Chutima

ต่างกันมากๆค่ะกับเกาหลีใต้...หากไม่ปิดกั้นคงได้ภาพหลายๆมุมมองมาฝากค่ะ...ขอบคุณที่มาเป็นกำลังใจนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณIco32นาย ธนา นนทพุทธ

ขอบคุณมากๆนะคะที่มาแวะเยี่ยมให้กำลังใจเสมอค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ดาIco32กานดา น้ำมันมะพร้าว

ขอบคุณที่มาแวะเยี่ยมนะคะ...สาวเกาหลีเขาจะใส่ชุดโกโจริเฉพาะเวลามีงานสำคัญๆค่ะ..ส่วนภาพพระอาทิตย์ตกดินกระเเตก็ชอบค่ะ...คิดถึงเสมอนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณทนายIco32ชาวฝนแปดแดดสี่

ปรากฎว่าน้ำหนักเพิ่มทั้งคุณแม่คุณลูกค่ะ...อิอิ...อาหารที่โน่นก๊อถูกปากเหมือนกันนะคะ...ทานได้เยอะทุกมื้อค่ะอาจจะเหนื่อยด้วยกลับมาถึงเลยอ้วนตุ๊บเชียวค่ะ...และคิดถึงคุณลูกๆมากเลยกินเอ๊ากินเอาค่ะ555+..กลับมาถึงรีบกอดหอมลูกๆกันยกใหญ่ค่ะ..ส่วนเรื่องชุดของผู้หญิงเรียกว่าชุดโกโจริค่ะ..ส่วนของคุณผู้ชายไม่มีค่ะ จะมีเป็นเครื่องแบบที่ได้รับแจกจากทางรัฐค่ะ  หากที่นี่ไม่ปิดกั้นมาก คงได้ภาพเด็ดๆมาอวดกันค่ะ..ขอบคุณที่แวะไปหาเสือทองนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ครู  Ico32ดาวเรือง

ประทับใจไปอีกนานแสนนานจริงๆค่ะกับการได้ไปเป็นแขกของรัฐบาลเกาหลีเหนือคราวนี้ค่ะ...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะครูเขียวIco32นวนใจ ก้านศรีรัตน์

จะเอาหมีต้องไปที่จีนค่ะ...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องIco32ราชิต สุพร

ขอบคุณที่มาเป็นกำลังใจนะคะ..รักษาสุขภาพเช่นกันนะคะ...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ใหญ่Ico32นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
ขอบคุณพี่ใหญ่มากๆนะคะ..ที่ติดตามมาอ่านต่อด้วยความสนใจค่ะ...และขอบพระคุณพี่ใหญ่ที่ชมนะคะ...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะท่าน อจ.ดร.Ico32umi
ขอบคุณมากๆนะคะที่มาชมค่ะ...กำไรชีวิตจริงๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณIco32กิตติพัฒน์

เห็นม้าเร็วแล้วฝันร้ายเลยค่ะ...อิอิอิ.........

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณพี่Ico32ปริมปราง

ดีใจที่พี่กลับมาแล้วนะคะ...และขอบคุณมากๆที่มาเยี่ยมบันทึกเกาหลีเหนือค่ะ........

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่สุIco32สุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมอีกบันทึกนะคะ...และขอบคุณที่ชมว่าน้องคล้ายๆเกาหลีนะคะ...อิอิ..ดอกไม้ที่ถ่ายรูปด้วยนั้นดอกหนึ่งชื่อคิมอิลซุงเลีย(สีม่วง)และดอกคิมจองอิลเลีย(สีแดง)ค่ะ...มาคราวนี้ได้อะไรดีๆกลับบ้านเรามากๆค่ะ ได้ลงหนังสือพิมพ์ 2 ฉบับซ้อนค่ะ...อิอิ...ดีใจจัง...แม้จะอ่านไม่ออกแต่ก็เป็นปลื้มค่ะ

              ในเรื่องสาธารณสุขในโรงงานนั้นยังไม่มีการป้องกันอะไรเลยค่ะมองดูแล้วเหมือนกับยังไม่มีข้อมูลโรคต่างๆที่ทำให้เกิดผลกระทบต่อร่างกายในการทำงานในโรงงาน

               ในเรื่องการศึกษาของเกาหลีเหนือ รัฐบาลเขาถือว่าการศึกษาเป็นหน้าที่สำคัญมากๆ รัฐต้องจัดการศึกษาภาคบังคับฟรี 11 ปี คืออนุบาล1เรียน3ปีจะบังคับเฉพาะชั้อนุบาล3จนถึงวัยประถม4ปีและมัธยมอีก6ปี รายละเอียดจะเล่าต่อที่บันทึกหน้านะคะ...........

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณพี่Ico32นาง...มณีวรรณ ตั้งขจรศักดิ์
บ้านเมืองเขาเงียบ สงบ มากๆค่ะ...ไม่ค่อยมีต่างชาติเข้าไปเท่าไหร่..ภาพก็บันทึกได้เฉพาะเขตที่ให้บันทึกเท่านั้นค่ะ...บันทึกหน้าอย่าลืมติดตามนะคะ...ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณIco32Wasawat Deemarn
ได้เปิดโลกใหม่จริง ๆ ด้วยค่ะเกาหลีเหนือเสมือนเมืองปิดสำหรับบ้านเรา แต่มีโอกาสได้เข้าไปนับว่า..สุดยอดชีวิตนี้ค่ะ......ขอบคุณที่มาแวะเยี่ยมนะคะ

  • เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ให้มุมมองต่อโลกกว้างได้ดีมากเลยนะครับ
  • เป็นข้อมูลสำหรับคิด คิดถึงก็มีความสุขความประทับใจ
  • คิดทบทวนเป็นตัวอย่างการทำงานเพื่อสังคมก็ได้ความหลากหลายเอาไว้เปรียบเทียบ
  • อย่างมีแต่อุโมงค์ลอดใต้ถนน-ไม่มีสะพานลอย อย่างนี้เป็นต้น การคิดและทำบ้านเมืองอย่างเป็นตัวของตัวเอง สอดคล้องกับเงื่อนไขจำเพาะของสังคมวัฒนธรรมตนเองนี่สำคัญมากเลยนะครับ
  • ชอบครับ เก็บเอามาเล่าอีกครับ

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

มาอ่านอีกรอบ  มีเรื่องคนแก่มาฝากค่ะ http://gotoknow.org/blog/scented-book/404418

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องIco32ปิ่นธิดา

ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยือนนะคะ...เกาหลีเหนือต่างกันมากกับเกาหลีใต้ค่ะ...แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีในชีวิตค่ะ..ขอเอาใจช่วยให้ได้ไปเที่ยวเกาหลีใต้ในเร็วๆนี้นะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณครูIco32Kanchana
ขอบคุณมากๆค่ะที่ตามมาอ่านตอนสองที่เปียงยางค่ะ นางแบบสวยแบบธรรมชาติ(ลงโทษ)ค่ะ...อิอิ....

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมอดาวIco32blue_star
บ้านมารดาท่านประธานาธิบดีให้ความรู้สึกว่าสมถะ เรียบง่าย อุปกรณ์ทำนาทำไร่ต่างๆก็คล้ายๆบ้านเราค่ะ..พี่กระเเตพึ่งจะเพิ่มรายละเอียดเกี่ยวกับบ้านมารดาท่านคิมอิลซุงไปค่ะ

ส่วนในโรงงาน คนในโรงงานเค้าไม่สวมผ้าปิดจมูก ไม่สวมถุงมือ ไม่รู้ว่าเขาคิดอย่างไรจึงไม่สอนให้คนงานเหล่านั้นป้องกันตนเองบ้าง..น่ากลัวจะเป็นโรคปอดจริงๆแหละค่ะ..ขนาดพี่ยังหายใจไม่เต็มปอดเลยตอนเข้าไปชม ต้องปิดจมูกตลอดยกเว้นเวลาถ่ายรูปค่ะ..อิอิ...ขอบคุณที่มาแวะให้กำลังใจนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่คิม

ขอบคุณพี่คิมมากๆนะคะที่มาเยี่ยมบันทึก ต้องขอโทษด้วยนะคะเรื่องบ้านมารดาท่านประธานาธิบดีที่ตอนแรกไม่ได้ลงรายละเอียดค่ะ..ตอนนี้กระเเตเพิ่มรายละเอียดแล้วและเห็นร่องรอยพี่คิมมาอีกรอบแล้วด้วย...ขอบคุณจริงๆค่ะ...ได้กำลังใจอีกเยอะเลยค่ะ ประเทศนี้มีอะไรๆน่าสนใจมากๆค่ะ..เป็นมุมที่ไม่เคยเห็นมาก่อนจึงอยากนำมาแลกเปลี่ยนค่ะ...มีบันทึกหน้าอีกนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะครูเนาะIco32ฐานิศวร์

หากมีโอกาสไปอีกครั้งจะชวนนะคะ...ขอบคุณที่มาแวะค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณIco32คนไม่มีราก

ขอบคุณที่มาแวะเยี่ยมนะคะ..ตัวหนังสือมาตายีอาจจะใหญ่เกินไปก็ได้ค่ะ...อิอิ...เพราะมาตายีเริ่มมองไม่ค่อยเห็นตัวเล็กๆแล้วค่ะ...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะIco32คนไม่มีราก

รอบนี้ชัดแล้วใช่มั้ยคะ...555+

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะท่านIco32small man 
    ขอบคุณมากๆค่ะที่เข้ามาท่องเที่ยวศึกษาเรียนรู้เกาหลีเหนือค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะท่านอาจารย์Ico32วิรัตน์ คำศรีจันทร์

ขอบพระคุณท่านมากๆนะคะที่เข้ามาเยี่ยมบันทึกชมความเป็นวัฒนธรรมจำเพาะของคนเกาหลีเหนือค่ะ เขามีอะไรๆที่เป็นตัวของเขาเองเข้ากับเงื่อนไขของประเทศชาติ ตาม"ปรัชญาจูเช่"ที่ใช้พัฒนาประเทศจริงๆค่ะ..เรียนเชิญท่านต่อที่บันทึกหน้าด้วยนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ครูคิมIco32ยายคิม

ไปเยี่ยมมาแล้วค่ะเรื่องของคนแก่..อิอิ...พี่คิมคะ  กระเเตเพิ่มเรื่องราวของบ้านมารดาท่านประธานาธิบดีแล้วนะคะ..แต่พี่คิมคงมาอ่านแล้ว...เห็นร่องรอยแล้วค่ะ...ขอบคุณมากๆนะคะ..พี่สาวที่น่ารักมากๆๆๆค่ะ

สวัสดีคะ น้องครูกระแต พี่สุกลับมาย้อนรอย และจะไปตอนใหม่ ที่ 3 ด้วยคะ มาเห็นเพิ่มรูป  พิพิธภัณฑ์บ้านประธานาธิบดี สนใจบ้านทำด้วยดิน สมัยก่อนมีจริงๆๆด้วย และสมัยนี้ก็มีคนไทยที่ทดลองสร้างบ้านด้วยดิน ทางบ้านพี่สุก็มีการทำ ไปอยู่ข้างในเขาว่าเย็นดี

และดูดีดี มีอาจารย์ทรงจิตเป็นผู้มอบเทียนออกพรรษา พี่สุไม่ได้สังเกต น้องบอกพี่สุ ถึงได้เห็นชัดเจนเลยคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่สุIco32สุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ

ขอบคุณมากๆค่ะที่มาย้อนรอยและฝากร่องรอยไว้ด้วย...อิอิ...ที่กระเเตเพิ่มภาพบ้านมารดาท่านประธานาธิบดีและรายละเอียดเข้าไปเนื่องจากว่าเป็นรายละเอียดที่ให้ความสำคัญกับความเป็นมาพอสมควร หลายๆท่านให้ความสนใจ กระเเตเลยเพิ่มเข้ามาต้องขออภัยนะคะที่ไม่ลงรายละเอียดเเต่เริ่มแรกค่ะ....ท่านอาจารย์ทรงจิตท่านยิ่งใหญ่มากๆค่ะในเกาหลีเหนือ ท่านเป็นแชร์แมนของสมาคมจูเช่ไอเดียฯของประเทศไทยด้วยค่ะ ...ขอบคุณมากๆค่ะที่มาแวะบันทึกค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอตามไปบันทึกหน้าอีกค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องIco32namsha

ขอบคุณที่มาเป็นกำลังใจเสมอนะคะ

เขียนเมื่อ 

โอ้โห!! ดังระเบิดไปเลย ได้ลงหนังสือพิมพ์เกาหลีด้วย ฮือๆ..ดีจริง :-))

บี๋จะได้ยินชื่อกายกรรมเปียงยางตั้งแต่เด็กๆ แต่พออ่านบันทึกนี้แล้วทำให้รู้จักเมืองเปียงยางอีกหลายๆด้านเลย ถือว่าเป็นบันทึกที่ดีมากค่ะ เป็นการเปิดโลกทัศน์ใหม่ให้คนอ่านเพราะน้อยคนนักที่จะได้ไปสัมผัสประเทศนี้ได้อย่างเจาะลึกเท่าคณะพี่ที่ไปค่ะ

ขอบคุณมากเลยนะคะ..ที่นำมาแบ่งปันค่ะ ^j^

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องบี๋

ขอบคุณที่แวะมาย้อนรอยค่ะ...พี่เองก็อ่านภาษาเกาหลีในหนังสือพิมพ์ไม่ออกก็ได้แต่ถามผู้ประสานค่ะ..อิอิ....คราวที่พี่ไปได้ชมอารีรัง(กายกรรมเปียงยาง+การฟ้อนรำ)..อย่างตื่นเต้นเร้าใจ และสวยงามมากๆค่ะ...ตั้งใจว่าจะเขียนถึงทุกๆที่ๆได้ไปสัมผัสในเกาหลีเหนือค่ะ...ติดตามเป็นกำลังใจด้วยนะคะ

อาโป
IP: xxx.164.35.112
เขียนเมื่อ 

ราวกับไปเองเลยครับ

รู้สึกว่าครูสามารถถ่ายทอดได้อย่างดีมาก ซึ้งต้องมาจาก ความจริงใจที่มีต่อเกาหลี

น่าจะมีประวัติแม่ของท่านผู้นำสักหน่อย

อยกาทราบว่ามีวิธีเลี้ยงลูกอย่างไรให้เป็นคนที่ยิ่งใหญ่

ธีรภัทร อารีกุล บิ๊ก
IP: xxx.168.20.60
เขียนเมื่อ 

ติดตามอ่านต่อครับบบ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาโป [IP: 110.164.35.112]

ขอบคุณมากๆนะคะที่มาแวะเยี่ยมบันทึก 

และติดตามเรื่องราวของท่านผู้นำที่ยิ่งใหญ่ค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณธีรภัทร อารีกุล บิ๊ก [IP: 110.168.20.60]

ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่านต่อในเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ค่ะ

ศักดิ์ดา
IP: xxx.19.66.110
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับอาจารย์เพิ่งเคยมาดูบันทึกของอาจารย์ครั้งแรกเลย เกาหลีก็สวยดีแต่อาจารย์บอกว่าเขาปกครองแบบเผด็จการเลยไม่ชอบ.บ้าย บ้าย ครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณIco48ศักดิ์ดา [IP: 61.19.66.110]

    ขอบคุณที่มาแวะเยี่ยมบันทึกอาจารย์นะคะ..ที่นี่น่าอยู่ค่ะเผด็จการที่น่ารักมากๆค่ะ

รูปสวย เนื้อหาสาระน่าสนใจ ได้ความรู้มากครับ

คนหลังห้อง
IP: xxx.26.230.242
เขียนเมื่อ 

อาจารย์ที่เกาหลีเหนือเป็นคอมมิวนิสต์มั้ยครับ...อาจารย์ไปอยู่ที่โน่นน่ากลัวมั้ยครับ...แล้วทำไมถึงกล้าไปครับ