ใจไม่ถือคือสุขจริงยิ่งฤดี...

ทางสว่าง..?

 

ยามเย็นย่ำค่ำคืนวันพลันเดือนคล้อย

ดาวเลื่อนลอยลับวับวาวในเวหา

เป็นค่ำคืนดวงเดือนเด่นเพ็ญนภา

ลมพัดมาน่าชื่นชมนิยมใจ

 

หอมรวยรินกลิ่นบุบผานานาชาติ

ใสสะอาดน้ำกระเซ็นเห็นธารไหล

เสียงไก่แก้วขันเจื้อยแจ้วในพงไพร

ส่งเสียงใสในพนาป่าดงดอน

 

มวลมนุษย์สุดดีชั่วกลัวเกรงบาป

บ้างทำหยาบบ้างทำดีได้พักผ่อน

บ้างร่วมเรียงเคียงเคล้าคู่อยู่ห้องนอน

บ้างร่วมหมอนนอนกอดก่ายได้สบาย

 

บ้างหลับฝันพลันตื่นมาน้ำตาล่วง

บ้างเป็นห่วงคนรักห่างอยู่ไม่หาย

นอนไม่หลับคิดถึงคู่อยู่ไกลกาย

เศร้าไม่วายทนทุกข์อยู่คู่ราตรี

 

อันทุกข์สุขอยู่จิตใจไม่ใช่หรือ

จิตยึดถือคือทุกข์ใจไม่ให้หนี

ใจไม่ถือคือสุขจริงยิ่งฤดี

ปัญญามีค้นหาทางสว่าง..เอย.