เรียนท่านยูมิ

...มีเรื่องจริงไม่อิงนิยายมาฝากค่ะ......

ลูกกลับมาน้ำตาเจ้าคลอเบ้า

จึงถามเจ้าเป็นอะไรหรือลูกจ๋า

หนูทะเลาะมีเรื่องกับเพื่อนมา

แม่ถามว่าเรื่องอะไร ช่วยไขความ

ก็หนูเป็นสารวัตรนักเรียน ใช่ไหมแม่

ครูก็ใช้ให้จัดแถวในสนาม

บางคนเชื่อ บางคนก็ไม่เอาความ

บ้างก็ถามแกเป็นใครมาสั่งกัน

บางครั้งก็โดนขัดขาตกบันได

แม่ยังพอทำใจ อย่าโต้เขา

เราเป็นตัวแทนครู อดทนเอา

พอนานเข้า ทนไม่ไหว ใจไม่ทน

หนูไม่ไหวแล้วแม่ขอร้องไห้

พ่อกับแม่ ใจหาย ลูกร้องลั่น

ลูกหมดความอดทน ล้นอกพลัน

แม่ใจสั่น ตั้งสติ ค่อยปลอบโยน

...............................................โปรดติดตามตอนต่อไป..................สวัสดี...................