แปลกนักรักมากับเหงา
ในนามของความรัก
แปลกนัก รักมา กับเหงา
นานเนา แบบนี้ มิเปลี่ยน
ร้อนเร่า สุขล้น วนเวียน
ดุจเทียน วูบวับ ดับไป
เหลือเพียง ความเหงา เฝ้าจิต
ความคิด นั้นคง เป็นไข้
เรียกเขา รักข้า อย่าไกล
เพียงใด มิเคย ได้ยิน
ทบทวน หวนคิด อีกครั้ง
มีหวัง หมดหวัง สูญสิ้น
เป็นเรื่อง ผ่านมา อาจิณ
ยลยิน เสียจน ทนฟัง
แล้วไย ไม่คิด เรียนรู้
รักอยู่ เพียงเขา จนคลั่ง
กังวาน กังวน จนดัง
ชีพพัง ฝังรัก ปักตน
รู้เถิด รักอยู่ คู่ทุกข์
หวังสุข กลับต้อง หมองหม่น
สุขนิด หลอกล่อ พอทน
ทุกข์ล้น ปนเศร้า เนานาน
หยุดรัก หักทุกข์ สุขนัก
แต่มัก จักถือ ดื้อด้าน
เวียนทุกข์ เวียนรัก ดักดาน
ล่วงกาล ผ่านเลย นิรันดร์
โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
ที่ใดมีรักที่นั่นย่อมมีทุกข์ ใช่หรือเปล่าค่ะอาจารย์
โอ้โห ครูอิ๊ด มาเร็วเหลือกำลัง คลิ๊กบันทึกยังไม่ทันเสร็จเลยมาอ่านเสียแล้ว เร็วปาน"วาสิฏฐี" เลยนะนี แฟนของกามนิต
ตามอาจารย์มาติดๆนะคะ ชอบมากเลยค่ะกามนิตวาสิฏฐี
งั้นต้องอ่านเล่มนี้แล้วแน่เลย กามนิต ของเสฐียรโกเศศ นาคะประทีป ฉบับสมบูรณ์ หน้าปกเป็นภาพวาดชายแขกหน้าอวบอิ่มไว้หนวด ฝ่ายหญิงจอนยาว งอนขึ้นเล็กน้อย ไม่อย่างนั้นถือว่าของปลอมครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์
ตามมาอ่านตามคำชวน แล้วก็ไม่ผิดหวัง
วันนี้ ขออ่านแค่บทนี้ก่อนละกันนะคะ เพราะมันดึกแล้ว
แต่อย่าหวังนะว่าบทอื่นๆจะรอด...กิ่งไผ่กลับมาอ่านแน่ๆ
สงสัยต้องเป็นสมาชิกประจำเสียแล้วก็ไม่รู้
อีกนิดนึงค่ะ อาจารย์
กิ่งไผ่ฯของยืมชื่อ "ในนามของความรัก" ไปเขียนบทกวีได้มั้ยคะ..
รอคำตอบค่ะ
ความรัก หากเกิด กับใคร
ทราบซึ้ง ตรึงใจ ไหวหวั่น
สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ช่างมัน
สองเรา รักกัน เท่านั้นพอ
อย่าท้อ อย่าถอย อย่าอ้อยอิ่ง
หากรัก ต้องจริง ใจนะพ่อ
รักแล้ว รักเลย อย่ารีรอ
รักกัน ทั้งแม่พ่อ และครอบครัว
เรียนคุณกิ่งไผ่
วันนี้อ่านพบกวีบทเดียว ใช้ภาพสวยๆ ประกอบ อ่านแล้วได้ทั้งคำและความจึงขออนุญาตเจ้าของแนะนำ ที่นี่
ส่วนที่ว่าขอชื่อไปนั้น ขอให้ใช้ตามสะดวกขอค่าลิขสิทธิ 1 สลึงครับ อิอิ
เรียนครูคิมครับ
แสดงว่าชอบกวีเหมือนกันนะนี่ แต่ว่าอีกใจก็น้อมไปทางธรรมเหมือนกัน เพราะชอบตอนท้ายๆของบทกลอน
อันนี้สำหรับคุณยายครับ
กลอนบทที่ยายเขียนครั้งนี้ เริ่มแน่นขึ้นแล้วครับ คำและความ และจังหวะกลอนดีขึ้นมาก เขียนได้เก่งแล้วครับ น่าชื่นชม
ความรัก มีเกิด มีดับ
วูบวับ สับสน หม่นไหม้
ศรัทธา นำหน้า พาไป
พาใจ ทำใจ ใคร่ครวญ
(ครู ป.1).....ความรัก มีเกิด มีดับ
วูบวับ สับสน หม่นไหม้
ศรัทธา นำหน้า พาไป
พาใจ ทำใจ ใคร่ครวญ....
(ครูหยุย)...มีรัก มีสุข มีทุกข์
มีสุข มีทุกข์ ไห้หวน
สุขสรวญ ทุกข์โศก คร่ำครวญ
ผันผวน ปรวนแปร ไม่แท้
ครูหยุยมาร่วมวงกวี
ที่นี่มีหลักปักมั่น
กวีถึงใจใครกัน
ผู้นั้นสุขล้ำจำเริญ
ขอคารวะครูกลอนด้วยรัก
สองบาทสุดท้ายอ้างถึงพระราชนิพนธ์ร.6ที่ว่า
นานาประเทศล้วน นับถือ
คนรู้หนังสือแต่งได้
คนเกลียดอักษรคือคนป่า
ใครเยาะกวีไซร้แน่แท้คนดง
ฮาได้แล้วครับงานนี้........
อ้าว นั่นคุณบุญอุ้มมาแต่เช้าเหมือนกันนะนี่ ถึงที่ทำงานแล้วหรือครับ หรือว่าเล่นเน็ทที่บ้านครับ
มาอ่านกลอนรัก อิ่มเอมใจ ... สุขสันต์กับการงานวันนี้ค่ะ ;)
เพลิงพรายพริ้ว ปลิวปรายรัก พักพราวไหว
เรียงร้อยใจ ใครครวญอยู่ มีคู่สม
ภักดีตอบ แช่มชอบชื่น หมื่นอารมณ์
...
รักขื่นขม ตรมตรอมตาม หวามหัวใจ
คนเคยเคียง เมียงมองรัก หนักเหนื่อยหนา
คอยเวลา พาใจเศร้า เหงาหน่ายไหม
จะกี่กาล ผ่านเรื่องรัก ตระหนักใจ
ซึ้งทราบไหว แต่ใจเศร้า เหงาฤดี
ขอแบ่งปันด้วยคนด้วยความเคารพค่ะท่านอาจารย์