หรือจะมีค่า...แค่นั้น

 

บางคราวก็อยากจะฝันบางทีก็อยากจะรู้ใครมีความหมายในใจของเธอ

    ใจหนอช่างโหดร้ายมองฉันอย่างเมินเฉยใครหนอใครเล่าเอยจะอดทน

  ก็เธอนั้นแค่คนคนหนึ่งที่รักเธออย่างเปิดเผยไม่เคยได้รับกลับคืน

    ก็เธอนั้นแค่คนคนหนึ่งจะรักไม่รักช่างเธอให้ฉันงมงายต่อไป



     แค่ได้รักได้คิดได้ชอบสุขแบบทุกข์ทุกข์อย่างนี้..ก็พอ

   นี่ตัวเราคงคล้ายดังหมาเห่าเรือบินจนสิ้นใจยังไม่ได้ยล

    ไม่กวนใจให้หมองไม่รักไม่ว่าอะไรคิดได้ฝ่ายเดียวก็..พอ

ใจหนอ....หนอ.....ฉันเป็นสุขเหลือเกิน



 สำรักความสุขจนล้นต้องดั้นด้นผ่านทุกข์นั้นข้างในใครรู้มันช้ำเพียงใด

  เมื่อลมพัดผ่านผิวบางบางฉันวอนว่าลมเอ๋ยช่วยพัดผ่านมาทางนี้

       สูดดอมดมกลิ่นหอมจางจางที่เหลือไว้ก่อนจะเลือนหายไป....