เขาจึงหาวิธีหนีกลับอย่างเงียบๆ โดยขายทรัพย์สินทั้งหมด นำเงินมาซื้อเพชรจำนวนมาก
เกร็ดความรู้จากการเดินทาง-3
โสภณ เปียสนิท
.........................................
เมื่อมาร์โคโปโลต้องการเดินทางกลับเมืองเวนิส แต่กุปไลข่านไม่ต้องการให้กลับ เขาจึงหาวิธีหนีกลับอย่างเงียบ ๆ โดยขายทรัพย์สินทั้งหมด นำเงินมาซื้อเพชรจำนวนมากมาเก็บซ่อนไว้ เย็บเสื้อคลุมขนจามรีของมองโกลกันหนาวอย่างหนา ทำซองลับไว้ใส่เพชรภายในอย่างมิดชิด วันหนึ่งได้โอกาสหนีกลับจนสำเร็จ
ถึงเมืองเวนิส แม่ตายไปนานแล้ว เพราะจากบ้านไปนานถึง 19 ปี ทำการค้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ป้าบ่นเรื่องเสื้อขนจามรีแสนเหม็นเมื่อไรจะทิ้งเสียที วันหนึ่งมาร์โคโปโลออกนอกบ้านเพื่อทำธุระ ป้าถือโอกาสมอบเสื้อขนจามรีแสนเหม็นนั้นให้แก่คนขอทานไป เมื่อกลับถึงบ้าน มาร์โคโปโลรู้ว่าป้าให้เสื้อแสนรักตัวนั้นแก่ขอทาน ตกใจแทบสิ้นสติ คิดวิธีได้แล้วรีบไปนั่งหน้าจัตุรัสกลางเมืองร้องเพลงมองโกลเสียงดังไม่ยอมหยุด ขอทานคนนั้นสนใจเพลงมองโกลรี่เข้ามาฟัง เขาจึงแย่งเสื้อคืนมาได้
ทางบ้านเมืองสมัยนั้นจัดงานเลี้ยงรับรองใหญ่โตให้กับนักเดินทางผู้โด่งดัง ไม่นานต่อจากนั้นเขาค่อย ๆ ขายเพชร และทำธุรกิจมากมายจนร่ำรวย มีท่าเรือเป็นของตนเอง ตอนที่เขากลับมาถึงเมืองนั้นมีอายุ 36 ปี เมื่อมีอายุ 45 ปีจึงแต่งงานสร้างครอบครัวตัวเองเป็นหลักฐาน
ครั้งหนึ่งเกิดการสู้รบระหว่างเมืองเวนิส และเมืองเจนัว มาร์โคโปโลอาสาสมัครเข้ารบเพื่อชาติด้วย และถูกจับเป็นเชลย เมื่อทางเมืองเจนัวรู้ว่าเขาคือนักเดินทางผ่านโลกคนสำคัญ จึงมอบเกียรติยศให้อยู่ในที่คุมขังอย่างสบาย ต่อมาเพื่อนของเขาแนะนำว่าควรเขียนเรื่องราวที่เล่าเหล่านี้ไว้เป็นหลักฐาน จึงเริ่มบันทึกเรื่องราวจากความทรงจำที่เขาไม่มีวันลืม และมีหนังสือชื่อ “การเดินทางของข้าพเจ้า” เกิดขึ้นในวงวรรณกรรมขายที่ประเทศฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก
ภาพวาดมาโคโปโล ชายชาวเมืองเวนิส นักเดินทางผู้ยิ่งใหญ่