เมื่อทำงานก็หวังความสำเร็จ
การทำงานให้ได้น้ำใจคน การบริหารแบบไทย คือ บริหารด้วยความรัก ความศรัทธา...ถ้าคิดแต่ให้งานก้าวหน้า น่าจะใช้หลักการตะวันตก ที่มุ่งงาน ทำงานเป็นระบบ ยึดแผนงาน พูดตรงไปตรงมา ไม่คำนึงถึงความเป็นเพื่อน เครือญาติ เน้นที่ระบบคุณธรรม ใครทำงานมีประสิทธิภาพ มีคุณภาพ คือคนเก่ง
แต่การมีชีวิตอยู่นั้น เราต้องการความสุข อยู่อย่างสันติ พึ่งพาอาศัยกัน ถ้อยทีถ้อยอาศัย...น้ำใจแลกด้วยน้ำใจ เงินซื้อน้ำใจกันมิได้...เงินอาจจะซื้อเวลาให้คนทำงานล่วงเวลาได้...จะหาความจงรักภักดีได้ยาก..
...อยู่กับคน จงรู้จักผ่อนปรนเข้าไว้
อยู่กับคน จงวางตนเป็นมิตรคิดช่วยเหลือ
อยู่กับคน จงหลีกการใช้อำนาจ แต่ใช้บารมีความดีช่วย
ผ่อนปรน ยืดหยุ่นได้ อภัยให้กัน ถ้าไม่ร้ายแรงเกินไปใช่ไหมคะ แตกต่างแต่ไม่แตกแยกใช่ไหมคะ
ใช่ครับ..แตกต่างแต่ไม่แตกแยก