สวัสดีค่ะ มีเรื่องที่อยากเล่าสู่กันฟัง เป็นเรื่องเก่า แต่ประทับใจตัวเองมาก นั่นคือ
การไปจัดประชุมนอกสถานที่เป็นเรื่องใหม่สำรับทีมเรา 6 คน เราต้องจัดงานให้ครูในสามจังหวัดภาคใต้ เกือบ 40 คน มีทั้งการประสานกับผู้เข้ารับการอบรม ประสานที่พัก ห้องประชุม วิทยากร จัดเตรียมเอกสาร คนทำงานจริงมี 3 คน แต่คนสั่งงานมีอีก 3 คน ดังนั้นจึงเกิดอาการสับสนว่างานใด ใครทำ และทำแล้วยัง ภาวะชะงักงันจึงเกิดขึ้น จึงได้เรียกประชุมทีมงานทุกคน ให้เล่าว่าใครทำอะไรไปบ้าง อะไรที่ตัวเองรู้ว่าต้องทำแต่ยังไม่ได้ทำ และอะไรที่ยังไม่มีใครทำ ขอรับอาสาสมัครคนทำงานตอนนั้นเลย ผลที่ได้คือ ทุกคนเห็นภาพงานชัดเจนขึ้น เป็นภาพเดียวกัน เห็นความสำคัญของทีมงานทุกคน และรู้ว่าควรตามงานใดที่ใคร ดิฉันพอใจและสุขใจมากค่ะ
สมกับที่เป็นคุณอำนวยเลยค่ะ สะสมประสบการณ์ไว้เล่าสู่กันฟังอีกนะคะ จะรอติดตามค่ะ ครูคือบุคคลากรที่สำคัญเป็นอย่างมากโดยเฉพาะในชุมชน เอาใจช่วยให้มีพลังในการทำงานที่สำคัญนี้ค่ะ
ยินดีต้อนรับนะครับ คุณอำนวยแห่ง มรภ.ยะลา และขอโทษด้วยนะครับ ที่วันสุดท้ายไม่ได้อยู่เพื่อ ลปรร.กัน คิดว่ายังไงก็จะยังมีโอกาสอีกนะครับ
พี่เม่ยเก็บประเด็นจากความคิดเห็นของอาจารย์ ไปใส่ไว้ที่ บันทึกนี้ ด้วยค่ะ
ในฐานะศิษย์เก่า มรภ ยะลา ขออนุญาตอาจารย์นำเข้าแพลนเน็ตรู้คิดสะกิดใจของผมนะครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ อ.อาลัม
ขอชื่นชม ภาระงานของคนเป็นครู คือคำว่าหน้าที่ที่มากกว่าคำว่าครู ด้วยใจจริง เป็นกำลังใจครับ